ஜிம்மும் டயட்டும் போதாதா? உங்களை மெல்ல கொல்லும் மறைந்த காரணம் இதுதான்

இன்றைய காலத்தில் “ஆரோக்கியம்” என்ற வார்த்தை பெரும்பாலும் ஜிம்மில் எடை தூக்குதல், காலை நடைப்பயிற்சி, கட்டுப்படுத்தப்பட்ட உணவு போன்றவற்றோடு இணைக்கப்படுகிறது. ஆனால் இவை மட்டுமே உண்மையான ஆரோக்கியத்தை வழங்குகின்றனவா என்ற கேள்வி நாளுக்கு நாள் வலுப்பெறுகிறது. குறிப்பாக இளம் வயதிலேயே பலர் கடுமையான நோய்களால் பாதிக்கப்படுவதையும், சிலர் திடீர் மரணமடைவதையும் காணும் போது, இந்த பாரம்பரியமான ஆரோக்கியக் கருத்துக்கள் சந்தேகத்திற்கு உள்ளாகின்றன.

இன்றைய சமூகத்தில் மன அழுத்தம், பதற்றம், நெருக்கடி போன்றவை முக்கிய காரணிகளாக சுட்டிக்காட்டப்படுகின்றன. ஆனால் இவை எங்கிருந்து உருவாகின்றன என்பது குறித்த ஆராய்ச்சி குறைவாகவே உள்ளது. பெரும்பாலும் இதன் மூல காரணம் வேலைச்சூழல். ஒரு நாளில் எட்டு மணிநேரம் வேலை செய்வதே இயல்பான அளவாக கருதப்பட்டாலும், இன்றைய உலகில் 12–14 மணிநேரம் வேலை செய்வது சாதாரணமாகிவிட்டது.

இந்த அதிக உழைப்பு, உடல் மற்றும் மனதின் இயல்பான செயல்முறைகளை பாதிக்கிறது. நம் உடல், இயற்கையாக ஓய்வை விரும்புகிறது. ஆனால் நாம் தொடர்ந்து அழுத்தத்தில் வேலை செய்துகொண்டே இருந்தால், உடல் அதை ஒரு ஆபத்தான சூழ்நிலையாகவே புரிந்துகொள்கிறது. இதனால் ‘ஸ்டிரெஸ் ஹார்மோன்கள்’ அதிகரித்து, உடல் எப்போதும் ஓர் “பாதுகாப்பு நிலை”யில் செயல்படத் தொடங்குகிறது.

இது ஒரு மனிதன் தினமும் எதிரியிடமிருந்து ஓடிக்கொண்டிருக்கிறான் என்ற நிலையை ஒத்ததாகும். இப்படியான நிலை நீண்ட காலம் தொடரும்போது, உடல் சீரமைப்பு செயல்முறைகள் குறைகின்றன. இதன் விளைவாக பல்வேறு நோய்கள் உருவாகின்றன.

ஒரு ஆய்வில், மதியத் தூக்கம் எடுத்தவர்களுக்கு இதய நோய் ஏற்படும் வாய்ப்பு 37% குறைவாக இருந்தது என்று கூறப்படுகிறது. இது ஓய்வின் முக்கியத்துவத்தை எடுத்துக்காட்டுகிறது. மனித உடல், தொடர்ந்து உழைப்பதற்காக உருவாக்கப்படவில்லை; அது வேலை மற்றும் ஓய்வு ஆகியவற்றின் சமநிலையை நாடுகிறது.

இயற்கையில் உள்ள விலங்குகளை கவனித்தால், அவை மிகக் குறைந்த நேரம் மட்டுமே உணவு தேடி உழைக்கின்றன. அதன் பின் பெரும்பாலும் ஓய்வில், விளையாட்டில் அல்லது தூக்கத்தில் காலத்தை செலவிடுகின்றன. ஆனால் மனிதன் மட்டும் தான் இடைவிடாது உழைக்க வேண்டிய நிலைக்கு தள்ளப்பட்டிருக்கிறான்.

இது வெறும் பொருளாதார கட்டாயம் மட்டுமல்ல; இது ஒரு பண்பாட்டுச் சிக்கலும் ஆகும். நகர வாழ்க்கையில் வேலை நேரம், மனிதனின் மதிப்பாக மாறிவிட்டது. “வேலை = பணம் = சுயமரியாதை” என்ற சமன்பாடு மனிதனை கட்டுப்படுத்துகிறது. இதன் விளைவாக, மனிதன் தனது உடலையும் மனதையும் புறக்கணித்து விடுகிறான்.

முன்னொரு காலத்தில், குறிப்பாக கிராமங்களில், வாழ்க்கை முறை மாறுபட்டிருந்தது. மக்கள் சில மணிநேரங்கள் மட்டுமே உழைத்து, மீதமுள்ள நேரத்தை ஓய்வில், குடும்பத்துடன், சமூக உறவுகளில் செலவழித்தனர். வேலை இல்லாத நாள் என்பது அவமானமாக கருதப்படவில்லை. ஆனால் இன்று, வேலை இல்லாதிருப்பது தோல்வியாக பார்க்கப்படுகிறது.

மேலும், சமீபத்திய ஆய்வுகள் மனித உடலின் உள்ளமைப்பைப் பற்றிய புதிய கேள்விகளை எழுப்புகின்றன. நம் குடலில் உள்ள நுண்ணுயிர்கள் (microbiome) நம் மனநிலைக்கும், ஆரோக்கியத்திற்கும் பெரும் தாக்கம் செலுத்துகின்றன. அவை சமநிலையுடன் இருந்தால், நம் உடல் மற்றும் மனம் நல்ல நிலையில் இருக்கும். ஆனால் அவை பாதிக்கப்பட்டால், மனச்சிதைவு, பதற்றம் போன்றவை அதிகரிக்கலாம்.

சில ஆய்வுகள், இந்த நுண்ணுயிர்கள் நம் நடத்தையையும், உணர்ச்சிகளையும் பாதிக்கக்கூடும் என்று கூறுகின்றன. இது மனிதன் என்பது ஒரு தனி அலகு அல்ல; பல உயிரியல் அமைப்புகளின் கூட்டுச் செயல்பாடு என்பதை நினைவுபடுத்துகிறது.

இந்த பார்வையில் பார்க்கும்போது, “நான் யாருக்காக வாழ்கிறேன்?” என்ற கேள்வி எழுகிறது. சமூகத்திற்காகவா? குடும்பத்திற்காகவா? அல்லது என் உடல் மற்றும் மனதிற்காகவா?

நாம் பிறருக்காக அளவுக்கு மீறி உழைக்கும் போது, நம் உடல் நமக்கு எதிராக செயல்படத் தொடங்குகிறது. ஆனால் நாம் நம் உடலின் தேவைகளை கவனித்து, அதற்கேற்ப வாழ்ந்தால், நீண்ட ஆயுளும், உண்மையான மகிழ்ச்சியும் கிடைக்கலாம்.

இன்றைய உலகில், சோம்பேறித்தனம் ஒரு குறையாகக் கருதப்படுகிறது. ஆனால் உண்மையில் அது ஒரு தேவையான ஓய்வு நிலையாக இருக்கலாம். மனிதன் தன் உடலுக்குத் தேவையான அளவு மட்டுமே உழைத்து, மீதமுள்ள நேரத்தை ஓய்வுக்கும், சிந்தனைக்கும் ஒதுக்க வேண்டும்.

முடிவில், ஆரோக்கியம் என்பது அதிக உழைப்பில் இல்லை; அது சமநிலையில் உள்ளது. ஓய்வை மதிக்கும் சமூகமே உண்மையான முன்னேற்றத்தை அடையும்.