ஆப்கான் பாடமும் அமெரிக்காவின் சரிவும்: ஒரு விரிவான அரசியல் அலசல்

ஆப்கானிஸ்தான் வடுக்களும் ஆறாத பிழைகளும்: அமெரிக்காவின் பிடிவாதமும் உலகப் பொருளாதாரத்தின் எதிர்காலமும்
வரலாற்றின் நீண்ட நிழல்

வரலாறு என்பது மீண்டும் மீண்டும் நிகழும் ஒரு சுழற்சி என்பார்கள். ஆனால், வல்லரசு நாடுகள் வரலாற்றிலிருந்து பாடம் கற்கத் தவறும்போது, அந்தச் சுழற்சி பேரழிவாக மாறுகிறது. 2001 செப்டம்பர் 11 தாக்குதலுக்குப் பிறகு, "பயங்கரவாதத்திற்கு எதிரான போர்" (War on Terror) என்ற முழக்கத்துடன் ஆப்கானிஸ்தானுக்குள் நுழைந்த அமெரிக்கா, இருபது ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு 2021 ஆகஸ்டில் அங்கிருந்து வெளியேறிய விதம் ஒரு பெரும் தோல்வியாகவே பார்க்கப்படுகிறது. தாலிபான்களை அகற்றச் சென்ற அமெரிக்கா, இருபது ஆண்டுகள் கழித்து அதே தாலிபான்களிடமே ஆட்சியை ஒப்படைத்துவிட்டுத் திரும்பியது. ஆனால், இந்தப் பெரும் தோல்விக்குப் பிறகும் அமெரிக்கா தனது உலகளாவிய மேலாதிக்கப் போக்கை மாற்றிக்கொண்டதா? அல்லது மீண்டும் அதே தவறுகளை வேறு களங்களில் செய்கிறதா? என்பதுதான் இன்றைய உலகரசியலின் முதன்மையான கேள்வி.

1. ஆப்கானிஸ்தான்: ஒரு புதைமணல் அனுபவம்

ஆப்கானிஸ்தானை "பேரரசுகளின் மயானம்" (Graveyard of Empires) என்று அழைப்பார்கள். பிரிட்டிஷ் பேரரசு முதல் சோவியத் யூனியன் வரை அங்கு கால் பதித்த அனைவரும் பெரும் நஷ்டத்துடனேயே வெளியேறினர். அமெரிக்காவும் இதற்கு விதிவிலக்கல்ல.

கலாச்சாரப் புரிதலின்மை: ஆப்கானிஸ்தானின் பழங்குடி சமூக அமைப்பு, மத உணர்வுகள் மற்றும் புவியியல் அமைப்பைச் சற்றும் புரிந்துகொள்ளாமல், மேற்கத்திய பாணி ஜனநாயகத்தை அங்கு திணிக்க முயன்றது அமெரிக்காவின் முதல் தோல்வி.
பயிற்சி அளிக்கப்படாத ராணுவம்: அமெரிக்கா பில்லியன் கணக்கான டாலர்களைச் செலவழித்து உருவாக்கிய ஆப்கான் தேசிய ராணுவம், அமெரிக்கப் படைகள் வெளியேறிய சில நாட்களிலேயே சிதறிப்போனது. இது வெறும் பணத்தால் மட்டும் ஒரு நாட்டின் பாதுகாப்பை உறுதி செய்ய முடியாது என்பதைக் காட்டியது.

2. அமெரிக்கப் பொருளாதாரம்: போரினால் ஓட்டையான கஜானா

ஆப்கானிஸ்தான் போர் என்பது வெறும் ராணுவ நடவடிக்கை மட்டுமல்ல, அது ஒரு மிகப்பெரிய பொருளாதாரச் சுமை. பிரவுன் பல்கலைக்கழகத்தின் (Brown University) "Costs of War" திட்ட அறிக்கையின்படி, 20 ஆண்டுகளில் அமெரிக்கா சுமார் $2.3 டிரில்லியன் (சுமார் 2,30,00,000 கோடி ரூபாய்) செலவிட்டுள்ளது.

பொருளாதாரத் தாக்கத்தின் பரிமாணங்கள்:

கடன் சார்ந்த போர் (The Debt-Financed War): வியட்நாம் அல்லது கொரியப் போர்களைப் போலன்றி, ஆப்கானிஸ்தான் மற்றும் ஈராக் போர்களுக்காக அமெரிக்கா வரிகளை உயர்த்தவில்லை. மாறாக, பெரும் தொகையைக் கடனாகப் பெற்றது. 2050-ஆம் ஆண்டிற்குள் இந்தக் கடனுக்கான வட்டி மட்டுமே $6.5 டிரில்லியனைத் தொடும் எனக் கணிக்கப்பட்டுள்ளது.
உள்நாட்டு உள்கட்டமைப்புப் புறக்கணிப்பு: போருக்காகச் செலவிடப்பட்ட இந்த மலைக்க வைக்கும் தொகையை அமெரிக்காவின் கல்வி, மருத்துவம் மற்றும் உள்கட்டமைப்புக்குச் செலவிட்டிருந்தால், அந்நாடு இன்று சந்திக்கும் வேலையில்லாத் திண்டாட்டம் மற்றும் பணவீக்கத்தைக் கட்டுப்படுத்தியிருக்க முடியும்.
ஆயுதத் தொழில் நிறுவனங்களின் லாபம்: இந்தப் போரினால் பலனடைந்தது சாதாரண அமெரிக்க மக்கள் அல்ல; மாறாக லாக்ஹீட் மார்ட்டின் (Lockheed Martin), போயிங் (Boeing) போன்ற ஆயுதத் தயாரிப்பு நிறுவனங்களே. இது அமெரிக்காவின் பொருளாதாரத்தை "யுத்தப் பொருளாதாரமாக" (War Economy) மாற்றியுள்ளது.

3. மனித உயிர்களின் பலி: ஈடு செய்ய முடியாத இழப்பு

எந்தவொரு போரிலும் எண்கள் சொல்லும் கதையை விட, இழப்புகள் சொல்லும் வேதனை அதிகம்.

வீரர்களின் உயிரிழப்பு: 2,400-க்கும் மேற்பட்ட அமெரிக்க வீரர்கள் கொல்லப்பட்டனர். 20,000-க்கும் அதிகமானோர் படுகாயமடைந்தனர்.
மறைமுக பாதிப்புகள்: போர்க்களத்தில் இருந்து திரும்பிய வீரர்களில் 30,000-க்கும் அதிகமானோர் மன உளைச்சல் (PTSD) மற்றும் விரக்தியால் தற்கொலை செய்துகொண்டனர் என்பது அதிர்ச்சிகரமான உண்மை. இது போர்க்களத்தில் இறந்தவர்களை விட அதிகம்.
ஆப்கான் மக்களின் அவலம்: இந்தப் போரில் சுமார் 47,000 ஆப்கான் பொதுமக்கள் மற்றும் 66,000-க்கும் அதிகமான ஆப்கான் ராணுவத்தினர் உயிரிழந்தனர். ஒரு தேசத்தையே சிதைத்த பிறகு அமெரிக்கா வெளியேறியது, அந்த மக்களின் எதிர்காலத்தைக் கேள்விக்குறியாக்கியுள்ளது.

4. பாடம் கற்காத அமெரிக்கா: உக்ரைன் முதல் தைவான் வரை

ஆப்கானிஸ்தானில் பெற்ற அனுபவம் அமெரிக்காவை அமைதிப் பாதைக்குத் திருப்பியிருக்க வேண்டும். ஆனால், யதார்த்தம் வேறாக இருக்கிறது.

உக்ரைன் போர்: ரஷ்யா-உக்ரைன் போரில் அமெரிக்கா நேரடியாகப் பங்கேற்காவிட்டாலும், பில்லியன் கணக்கான டாலர் மதிப்புள்ள ஆயுதங்களை வாரி வழங்குகிறது. இது போரை நீட்டிக்கச் செய்யுமே தவிர, தீர்வைத் தராது. ஆப்கானிஸ்தானில் செய்த அதே "Proxy War" (நிழல் யுத்தம்) தந்திரத்தை இங்கும் அமெரிக்கா கையாள்வதாக விமர்சகர்கள் கருதுகின்றனர்.
பொருளாதாரத் தடைகளின் தோல்வி: ரஷ்யா அல்லது ஈரான் மீது விதிக்கப்படும் தடைகள் அந்த நாடுகளை விட, உலகளாவிய விநியோகச் சங்கிலியை (Global Supply Chain) அதிகம் பாதிக்கின்றன. இது எரிசக்தி விலை உயர்வுக்கும், உலகளாவிய பணவீக்கத்திற்கும் காரணமாகிறது.
சீனாவுடனான மோதல்: தைவான் விவகாரத்தில் அமெரிக்காவின் தலையீடு, மற்றொரு பெரும் வல்லரசு மோதலுக்கு வித்திடுகிறது.

5. புவிசார் அரசியலில் அமெரிக்காவின் சரிவு

ஆப்கானிஸ்தான் வெளியேற்றம் அமெரிக்காவின் "நம்பகத்தன்மையை" (Credibility) உலக நாடுகளிடையே குறைத்துள்ளது.

நட்பு நாடுகளின் சந்தேகம்: இக்கட்டான சூழலில் அமெரிக்கா தனது கூட்டாளிகளைக் கைவிட்டுவிடும் என்ற அச்சம் ஐரோப்பிய மற்றும் ஆசிய நாடுகளிடையே எழுந்துள்ளது.
மாற்று சக்திகளின் எழுச்சி: அமெரிக்காவின் டாலர் ஆதிக்கத்திற்கு (Dollar Hegemony) சவால் விடும் வகையில் சீனா, ரஷ்யா மற்றும் இந்தியா போன்ற நாடுகள் தங்கள் சொந்த நாணயங்களில் வர்த்தகம் செய்யத் தொடங்கியுள்ளன (De-dollarization). பிரிக்ஸ் (BRICS) அமைப்பின் விரிவாக்கம் இதற்கு ஒரு சிறந்த உதாரணம்.

6. முன்விளைவுகள்: எதிர்காலம் என்னவாகும்?

அமெரிக்கா தொடர்ந்து போர்களை ஊக்குவிப்பதும், ராணுவ பலத்தைக் கொண்டு உலகை ஆள நினைப்பதும் பின்வரும் விளைவுகளை ஏற்படுத்தலாம்:

அமெரிக்காவின் உள்நாட்டுக் குழப்பம்: வெளிநாட்டுப் போர்களுக்கு நிதி ஒதுக்கி, உள்நாட்டுப் பொருளாதாரத்தைச் சீர்குலைப்பது அமெரிக்காவிற்குள் சமூகப் பிளவுகளை (Civil Unrest) அதிகப்படுத்தும்.
புதிய தீவிரவாதக் குழுக்களின் எழுச்சி: போர்களும், வறுமையும் எப்போதும் தீவிரவாதத்திற்கான வளமான நிலங்களாகும்.
உலகப் பொருளாதார மந்தநிலை: எரிபொருள் மற்றும் உணவுப் பொருட்கள் ஆயுதமாக்கப்படுவது ஏழை நாடுகளைக் கடும் பசி மற்றும் பஞ்சத்திற்குத் தள்ளும்.

அமைதியே ஒரே தீர்வு

ஆப்கானிஸ்தான் என்பது அமெரிக்காவிற்கு ஒரு தோல்வி மட்டுமல்ல, அது ஒரு பாடம். வல்லமை என்பது ஆயுதங்களால் அளவிடப்படுவதல்ல, அது ஒரு நாடு அதன் மக்களுக்கும் உலகிற்கும் வழங்கும் அமைதியால் அளவிடப்படுகிறது.

அமெரிக்கா தனது "உலகப் போலீஸ்" (World Police) என்ற பிம்பத்தைக் கைவிட்டு, மற்ற நாடுகளின் இறையாண்மையை மதிக்கக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும். பொருளாதாரத்தை ஆயுதங்களுக்காகச் செலவிடுவதை நிறுத்திவிட்டு, காலநிலை மாற்றம் மற்றும் உலகளாவிய வறுமை ஒழிப்பு போன்ற ஆக்கப்பூர்வமான பணிகளில் ஈடுபட வேண்டும். இல்லையெனில், வரலாறு மீண்டும் ஒருமுறை அமெரிக்காவிற்கு மிகவும் கடுமையான பாடத்தைக் கற்பிக்கும்.