ஸ்கூலில் போன் வேணுமா? வேண்டாமா? உலக நாடுகளில் பரவும் 'ஸ்மார்ட்போன் தடை

வகுப்பறையா? வாட்ஸ்அப் கூடாரமா? பள்ளிகளில் ஸ்மார்ட்போன் பயன்பாட்டிற்கு உலக நாடுகள் போடும் அதிரடித் தடை - ஒரு விரிவான அலசல்!

முன்னுரை: இன்றைய 21-ம் நூற்றாண்டில், தொழில்நுட்பம் என்பது மனித வாழ்வின் பிரிக்க முடியாத அங்கமாகிவிட்டது. காலையில் விழிப்பது முதல் இரவு உறங்கும் வரை நமது ஒவ்வொரு அசைவையும் ஸ்மார்ட்போன்கள் தீர்மானிக்கின்றன. இந்தத் தொழில்நுட்பப் புரட்சி கல்வித்துறையிலும் பெரும் மாற்றங்களைக் கொண்டு வந்துள்ளது. இருப்பினும், "அளவுக்கு மிஞ்சினால் அமிர்தமும் நஞ்சு" என்பதற்கு ஏற்ப, ஒரு மாணவனின் கல்வி கற்கும் சூழலில் இந்த ஸ்மார்ட்போன்கள் 'வரமா' அல்லது 'சாபமா'? என்ற கேள்வி உலகெங்கும் உள்ள கல்வியாளர்கள், பெற்றோர்கள் மற்றும் உளவியல் நிபுணர்களிடையே ஒரு மிகப்பெரிய விவாதப் பொருளாக உருவெடுத்துள்ளது.

சமீபத்திய உலகளாவிய புள்ளிவிவரங்களின்படி, கடந்த மூன்று ஆண்டுகளில் மட்டும் பள்ளிகளில் செல்போன்களைத் தடை செய்யும் அல்லது கடுமையாகக் கட்டுப்படுத்தும் நாடுகளின் எண்ணிக்கை இருமடங்காக அதிகரித்துள்ளது. இது ஏதோ ஒரு சில நாடுகளின் முடிவு மட்டுமல்ல, உலகளாவிய கல்வித் தரத்தைப் பாதுகாக்க எடுக்கப்படும் ஒரு அவசர நடவடிக்கையாகப் பார்க்கப்படுகிறது.

ஏன் இந்த அதிரடித் தடை? - 3 முக்கிய காரணங்கள்

கல்வி அமைப்புகள் மற்றும் அரசாங்கங்கள் ஸ்மார்ட்போன்களைத் தடை செய்ய முன்வருவதற்குப் பின்னால் வலிமையான காரணங்கள் உள்ளன. அவற்றை மூன்று முக்கியப் பிரிவுகளாகப் பிரிக்கலாம்:

1. கவனச்சிதறல் (Distraction) மற்றும் கற்றல் இழப்பு

வகுப்பறையின் மிக முக்கியமான நோக்கம் மாணவர் மற்றும் ஆசிரியருக்கு இடையேயான ஆக்கப்பூர்வமான உரையாடல். ஆனால், ஒரு மாணவனின் கையில் ஸ்மார்ட்போன் இருக்கும்போது, ஆசிரியர் பாடம் நடத்திக் கொண்டிருக்கும் போதே வரும் ஒரு சிறு 'நோட்டிபிகேஷன்' (Notification) அல்லது சமூக வலைதளத் தகவல், அந்த மாணவனின் கவனத்தை நொடிப்பொழுதில் சிதறடிக்கிறது. ஆய்வுகளின்படி, ஒருமுறை கவனம் சிதறினால், மீண்டும் அந்தப் பாடத்தில் முழுமையாக ஒன்றிணைய ஒரு மாணவருக்குச் சராசரியாக 15 முதல் 20 நிமிடங்கள் வரை ஆகிறது. இது மாணவர்களின் கவனிக்கும் திறன் மற்றும் பாடங்களை உள்வாங்கும் ஆற்றலை (Cognitive Load) பெருமளவு குறைக்கிறது.

2. அதிகப்படியான ஸ்கிரீன் நேரம் (Excessive Screen Exposure) மற்றும் உடல்நலப் பாதிப்புகள்

இன்றைய குழந்தைகள் பள்ளி நேரம் முடிந்து வீட்டிற்குச் சென்றாலும் பெரும்பாலான நேரத்தைத் திரையிலேயே (Screen) செலவிடுகின்றனர். பள்ளியிலும் போன் பயன்பாடு அனுமதிக்கப்பட்டால், ஒரு மாணவன் ஒரு நாளில் 8 முதல் 10 மணி நேரத்திற்கும் மேலாகத் திரையைப் பார்க்கும் சூழல் உருவாகிறது. இதனால்:

• கண் பாதிப்புகள்: கிட்டப்பார்வை மற்றும் கண் எரிச்சல் (Digital Eye Strain) அதிகரிப்பு.

• தூக்கமின்மை: மொபைல் திரையில் இருந்து வரும் நீல நிற ஒளி (Blue Light) தூக்கத்தைத் தூண்டும் மெலடோனின் ஹார்மோனைப் பாதிக்கிறது.

• உளவியல் சிக்கல்கள்: அதிகப்படியான இணையப் பயன்பாடு மாணவர்களிடையே மனச்சோர்வு, பதற்றம் மற்றும் தனிமை உணர்வை உருவாக்குவதாக ஆய்வுகள் எச்சரிக்கின்றன.

3. வகுப்பறை ஒழுங்குமுறை மற்றும் சமூகச் சிக்கல்கள் (Disruption)

ஆன்லைன் கேமிங் மற்றும் சமூக வலைதளங்களின் ஆதிக்கம் மாணவர்களிடையே ஒருவிதப் போட்டி மனப்பான்மையையும், ஒழுக்கமின்மையையும் உருவாக்குகிறது. வகுப்பறைக்குள்ளேயே ரகசியமாக வீடியோ எடுப்பது, சக மாணவர்களைப் பற்றித் தவறான தகவல்களைப் பரப்புவது (Cyber Bullying) போன்ற செயல்கள் பெருகி வருகின்றன. இது கல்வி கற்கும் ஒரு புனிதமான இடத்தை, தேவையில்லாத சர்ச்சைகளுக்கான கூடாரமாக மாற்றுகிறது.

நிபுணர்களின் எச்சரிக்கை: தடை மட்டுமே தீர்வாகுமா?

அனைத்துப் பள்ளிகளிலும் போன்களைத் தடை செய்வது மட்டுமே முழுமையான தீர்வைத் தந்துவிடுமா? என்ற கோணத்திலும் சமூக ஆய்வாளர்கள் கேள்விகளை எழுப்புகின்றனர். வெறும் தடையை மட்டும் விதிப்பது மாணவர்களை நவீனத் தொழில்நுட்பத்திலிருந்து முற்றிலும் அன்னியப்படுத்தும் என்று அவர்கள் அஞ்சுகின்றனர்.

நிபுணர்களின் கருத்துப்படி, "ஸ்மார்ட்போன்களைத் தடை செய்வதற்குப் பதிலாக, அவற்றை எப்படி ஆக்கப்பூர்வமாகப் பயன்படுத்துவது என்ற 'டிஜிட்டல் கல்வியறிவை' (Digital Literacy) மாணவர்களுக்கு வழங்க வேண்டும்." இன்றைய உலகில் தொழில்நுட்பம் இன்றி வாழ்வது கடினம் என்பதால், அந்தத் தொழில்நுட்பத்தைச் சரியாகக் கையாளும் பக்குவத்தை இளமையிலேயே கற்றுக்கொடுப்பது அவசியம். தடை என்பது தற்காலிகத் தீர்வாக இருக்கலாம், ஆனால் சரியான வழிகாட்டுதல் மட்டுமே நிரந்தர மாற்றத்தைக் கொண்டு வரும்.

சமச்சீரான அணுகுமுறை (Balanced Approach) - காலத்தின் கட்டாயம்

ஸ்மார்ட்போன்களை முழுமையாகத் தடை செய்வதைக் காட்டிலும், ஒரு சமச்சீரான அணுகுமுறையை (Balanced Approach) நோக்கிச் செல்ல வேண்டிய தருணம் இது. கல்வி நிறுவனங்கள் பின்வரும் முறைகளைப் பரிசீலிக்கலாம்:

• கட்டுப்படுத்தப்பட்ட பயன்பாடு: குறிப்பிட்ட பாட வேளைகளில், கல்வி நோக்கத்திற்காக மட்டும் (உதாரணமாக: ஆய்வுத் தரவுகளைச் சேகரிக்க அல்லது ஆன்லைன் குவிஸ்) போன்களைப் பயன்படுத்த அனுமதிப்பது.

• டிஜிட்டல் இடைவேளை: பள்ளியில் இருக்கும்போது போன்களை ஒரு குறிப்பிட்ட லாக்கரில் வைத்துவிட்டு, பாடங்களில் மட்டும் கவனம் செலுத்துவதை உறுதி செய்வது.

• பெற்றோர்-ஆசிரியர் ஒத்துழைப்பு: மாணவர்களின் டிஜிட்டல் பழக்கவழக்கங்களைக் கண்காணிக்கப் பெற்றோர்களுக்கும் ஆசிரியர்களுக்கும் இடையே முறையான தகவல் பரிமாற்றம் இருக்க வேண்டும்.

தொழில்நுட்பம் என்பது ஒரு சிறந்த கருவி. அது ஆசிரியருக்கு உதவியாக இருக்க வேண்டுமே தவிர, ஆசிரியரின் இடத்தையோ அல்லது மாணவனின் சிந்தனைத் திறனையோ ஆக்கிரமிக்க அனுமதிக்கக்கூடாது.

உங்கள் டிஜிட்டல் பழக்கவழக்கம் எப்படி இருக்கிறது? - ஒரு சுயப்பரிசோதனை

தொழில்நுட்பத்தோடு நாம் கொண்டுள்ள உறவு ஆரோக்கியமானதா அல்லது அது ஒரு போதையாக மாறிவிட்டதா என்பதைச் சோதிக்க வேண்டிய கட்டாயத்தில் நாம் ஒவ்வொருவரும் இருக்கிறோம். உங்கள் குழந்தைகள் அல்லது நீங்கள் டிஜிட்டல் சாதனங்களுக்கு அடிமையாகி இருக்கிறீர்களா? உங்கள் மன ஆரோக்கியம் இதனால் பாதிக்கப்படுகிறதா?

இதைத் தெரிந்துகொள்ள, டைம்ஸ் ஆஃப் இந்தியா (The Times of India) வழங்கியுள்ள ஒரு பிரத்யேக அறிவியல் பூர்வமான உளவியல் மதிப்பீட்டை நீங்கள் எடுத்துக்கொள்ளலாம். உங்கள் டிஜிட்டல் ஆரோக்கியத்தைச் சோதிக்க இந்த இணைப்பைச் சொடுக்கவும்: [https://toi.in/digitalhealthtest]

வருங்காலத் தலைமுறையினர் தொழில்நுட்பத்தை அடிமையாகப் பயன்படுத்தாமல், அதன் எஜமானர்களாக மாற வேண்டும். அதற்குப் பள்ளிகளும், பெற்றோர்களும் இணைந்து ஒரு ஆரோக்கியமான மற்றும் பாதுகாப்பான டிஜிட்டல் சூழலை உருவாக்குவதே இன்றைய காலத்தின் கட்டாயம். வகுப்பறைகள் வெறும் வாட்ஸ்அப் கூடாரங்களாக மாறிவிடாமல், அறிவு வளர்க்கும் நந்தவனங்களாகத் திகழ நாம் அனைவரும் பொறுப்பேற்க வேண்டும்.

தொகுப்பு: செய்தியாளர் இணையதளம்: செய்தித்தளம்.காம்