சமயபுரம் மலர் அபிஷேகம்: வரலாறும் தத்துவமும்

சமயபுரம் மாரியம்மன் கோவில் பூச்சொரிதல் விழா: ஓர் ஆன்மீக, பண்பாட்டு மற்றும் வரலாற்றுப் பெருவிழா

தமிழ்நாட்டின் திருச்சிராப்பள்ளிக்கு அருகே அமைந்துள்ள சமயபுரம் மாரியம்மன் திருக்கோவில், சக்தி வழிபாட்டில் மிக முக்கிய இடத்தைப் பிடித்துள்ளது. "சமயபுரத்தாள்", "மகமாயி", "மாரியம்மா" என்று பக்தர்களால் அன்போடும் பக்தியோடும் அழைக்கப்படும் இந்த அம்மனுக்கு, ஆண்டு முழுவதும் பல்வேறு திருவிழாக்கள் நடைபெற்றாலும், மாசி மற்றும் பங்குனி மாதங்களில் நடைபெறும் "பூச்சொரிதல் விழா" தனித்துவமான ஆன்மீகச் சிறப்பையும், ஆழமான வரலாற்றுப் பின்னணியையும், எண்ணற்ற பயன்களையும் கொண்டுள்ளது.

இந்தக் கட்டுரை, சமயபுரம் பூச்சொரிதல் விழாவின் தோற்றம், வரலாற்றுப் பின்னணி, விரத முறைகள், திருவிழா நடைபெறும் விதம், சமூக மற்றும் பண்பாட்டுத் தாக்கம் மற்றும் பக்தர்களுக்குக் கிடைக்கும் எண்ணற்ற நன்மைகள் ஆகியவற்றை விரிவாக ஆராய்கிறது.

1. சமயபுரம் திருத்தலத்தின் வரலாற்று மற்றும் ஆன்மீகப் பின்னணி

சமயபுரம் மாரியம்மன் கோவில் வெறும் வழிபாட்டுத் தலம் மட்டுமல்ல, அது தமிழக மக்களின் நம்பிக்கையின் ஆணிவேராகும். பழங்காலத்தில் 'கண்ணனூர்' என்று அழைக்கப்பட்ட இப்பகுதி, சோழர், பாண்டியர், மற்றும் விஜயநகரப் பேரரசுகளின் காலங்களில் முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாக இருந்துள்ளது. இங்குள்ள மூலவர் சிலையானது களிமண், மணல் மற்றும் பல்வேறு மருத்துவ குணங்கள் கொண்ட மூலிகைகள் கலந்த 'சுதை' அமைப்பால் உருவாக்கப்பட்டது என்பது இதன் தனிச்சிறப்பாகும். சுதையால் ஆன சிலை என்பதால், மூலவர் அம்மனுக்கு நேரடியாக நீர் அபிஷேகம் செய்யப்படுவதில்லை; மாறாக, உற்சவர் அம்மனுக்கு மட்டுமே அனைத்து அபிஷேகங்களும் நடைபெறும். மூலவருக்குத் தைலக் காப்பு மட்டுமே சாற்றப்படும்.

மாரியம்மன், சிவபெருமானின் நெற்றிக்கண்ணிலிருந்து தோன்றிய காளியின் அம்சமாகவும், பரசுராமரின் தாயான ரேணுகா தேவியின் மறுஉருவமாகவும் பல புராணங்களில் போற்றப்படுகிறாள். தன்னை நாடி வரும் பக்தர்களின் குறைகளைக் கேட்டறிந்து, உடனடியாகச் 'சமயம்' அறிந்து காப்பவள் என்பதால் இத்தலத்திற்குச் 'சமயபுரம்' என்று பெயர் வந்ததாகவும் கூறுவர்.

2. பூச்சொரிதல் விழாவின் மூலக்காரணம்: பச்சை பட்டினி விரதம்

சமயபுரம் பூச்சொரிதல் விழாவை முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ள, அதற்குக் காரணமான 'பச்சை பட்டினி விரதம்' பற்றி அறிவது மிகவும் அவசியம். உலகியல் வாழ்வில் தாயானவள் தன் குழந்தைகளின் நலனுக்காக விரதம் இருப்பது இயல்பு. ஆனால், அண்டசராசரங்களையும் காக்கும் அகிலாண்டேஸ்வரியே, தன் குழந்தைகளான உலக மக்களின் நலனுக்காகவும், பிணிகளைப் போக்குவதற்காகவும் 28 நாட்கள் கடுமையான விரதம் இருக்கும் ஒப்பற்ற நிகழ்வே பச்சை பட்டினி விரதமாகும்.

மாயாசூரன் வதம்: புராணங்களின்படி, முனிவர்களுக்கும் தேவர்களுக்கும் பெரும் தொல்லை கொடுத்து வந்த மாயாசூரன் என்ற அரக்கனை, சமயபுரம் மாரியம்மன் உக்கிரமாகப் போரிட்டு வதம் செய்தாள். அரக்கனை அழித்ததால் ஏற்பட்ட வீரஹத்தி தோஷத்தைப் போக்குவதற்காகவும், தனது உக்கிரமான கோபத்தைத் தணித்துக்கொண்டு சாந்தமடைவதற்காகவும் அம்மன் இந்த விரதத்தை மேற்கொண்டாள் என்று புராணங்கள் கூறுகின்றன.

விரத காலமும் முறையும்: இந்த விரதம் ஒவ்வொரு ஆண்டும் மாசி மாதத்தின் கடைசி ஞாயிற்றுக்கிழமை தொடங்கி, பங்குனி மாதத்தின் கடைசி ஞாயிற்றுக்கிழமை வரை 28 நாட்கள் நீடிக்கும். இந்த 28 நாட்களும் அம்மனுக்குச் சமைக்கப்பட்ட எந்த உணவும் (அன்னம், சர்க்கரைப் பொங்கல், புளியோதரை போன்றவை) நைவேத்தியமாகப் படைக்கப்படுவதில்லை. மாறாக, உஷ்ணத்தைத் தணிக்கும் குளிர்ச்சியான பொருட்கள் மட்டுமே படைக்கப்படுகின்றன.

காலை வேளை: இளநீர் மற்றும் நீர்மோர்.
மதிய வேளை: சுத்தமான கரும்புச்சாறு மற்றும் பானகம் (புளி, வெல்லம், சுக்கு, ஏலக்காய் கலந்த நீர்).
மாலை வேளை: துள்ளு மாவு (இடித்த பச்சரிசி மாவுடன் நாட்டுச்சர்க்கரை மற்றும் ஏலக்காய் கலந்தது) மற்றும் பல்வேறு வகையான பழங்கள்.

இந்த 28 நாட்களும் அம்மன் மிகக் கடுமையான தவத்தில் ஆழ்ந்திருப்பதாகப் பக்தர்கள் நம்புகின்றனர்.

3. பூச்சொரிதல் விழாவின் தத்துவமும் சிறப்புகளும்

கடுமையான விரதத்தின் காரணமாகவும், அரக்கனை வதம் செய்த உக்கிரத்தாலும் அம்மனின் திருமேனியில் அதிகப்படியான வெப்பம் (உஷ்ணம்) ஏற்படும். கோடைக்காலம் தொடங்கும் இந்த மாசி, பங்குனி மாதங்களில் இயற்கையாகவே தட்பவெப்ப நிலை அதிகமாக இருக்கும். எனவே, அம்மனின் திருமேனியைக் குளிர்விப்பதற்காகவும், அவளது உக்கிரத்தைத் தணித்துச் சாந்தப்படுத்துவதற்காகவும் பக்தர்கள் காணிக்கையாக வழங்கும் பல டன் மலர்களைக் கொண்டு அம்மனை மூடி அபிஷேகம் செய்யும் நிகழ்வே 'பூச்சொரிதல்' எனப்படுகிறது.

பூச்சொரிதலின் நான்கு வாரங்கள்:

முதல் வாரம் (கோவில் நிர்வாகம்): மாசி மாதத்தின் கடைசி ஞாயிற்றுக்கிழமையன்று கோவில் நிர்வாகத்தின் சார்பிலும், இந்து சமய அறநிலையத்துறையின் சார்பிலும் முதல் பூச்சொரிதல் நடைபெறும். யானை மீது பூத்தட்டுக்கள் ஊர்வலமாக எடுத்துவரப்பட்டு, வேத மந்திரங்கள் முழங்க அம்மனுக்குப் புஷ்பாபிஷேகம் செய்யப்படும்.
இரண்டாம் வாரம் (உள்ளூர் பொதுமக்கள்): சமயபுரத்தைச் சுற்றியுள்ள கிராம மக்கள், வணிகர்கள் மற்றும் திருச்சிராப்பள்ளி மாவட்டப் பக்தர்கள் இணைந்து இரண்டாம் வாரப் பூச்சொரிதலை நடத்துகின்றனர்.
மூன்றாம் வாரம் (தமிழகத்தின் பிற பகுதிகள்): தமிழகத்தின் பல்வேறு மாவட்டங்களிலிருந்தும் (சேலம், நாமக்கல், கரூர், அரியலூர், பெரம்பலூர், தஞ்சாவூர்) வரும் பக்தர்கள், குழுக்களாக இணைந்து லாரிகள், டிராக்டர்கள் மற்றும் அலங்கரிக்கப்பட்ட வாகனங்களில் பூக்களைக் கொண்டு வருவார்கள்.
நான்காம் வாரம் (நிறைவுப் பகுதி): பங்குனி மாதக் கடைசி ஞாயிற்றுக்கிழமையன்று, விரதம் நிறைவடையும் தருவாயில், அனைத்துத் தரப்பு மக்களும் இணைந்து மாபெரும் அளவில் பூச்சொரிதலை நடத்துவார்கள். இந்த நாளோடு பச்சை பட்டினி விரதம் நிறைவடைந்து, அம்மனுக்கு மீண்டும் வழக்கமான சமைத்த உணவுகள் நைவேத்தியமாகப் படைக்கப்படும்.

4. சமர்ப்பிக்கப்படும் மலர்களும் அவற்றின் மருத்துவ, ஆன்மீகக் குணங்களும்

பூச்சொரிதல் விழாவில் எந்தப் பூவையும் சாதாரணமாக அம்மனுக்குச் சாற்றிவிடுவதில்லை. நறுமணமும், குளிர்ச்சித் தன்மையும் கொண்ட குறிப்பிட்ட மலர்கள் அதிக அளவில் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.

மல்லிகை: மன அமைதியையும், தூய்மையையும் குறிக்கும் மல்லிகை, அதிக அளவில் அம்மனுக்குச் சாற்றப்படுகிறது. இதன் நறுமணம் கோவில் முழுவதும் பரவி, பக்தர்களின் மன அழுத்தத்தைக் குறைக்கிறது.
ரோஜா: அன்பின் அடையாளமான ரோஜா இதழ்கள், அம்மனின் திருமேனியை மென்மையாகக் குளிர்விப்பதற்காகப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. பன்னீர் ரோஜாவின் குளுமை விரத உஷ்ணத்தைத் தணிக்க வல்லது.
சாமந்தி மற்றும் செவ்வந்தி: மஞ்சள் மற்றும் ஆரஞ்சு நிறச் சாமந்திப் பூக்கள் மங்களத்தின் குறியீடாகக் கருதப்படுகின்றன.
அரளி (சிவப்பு மற்றும் வெள்ளை): உக்கிரமான தெய்வங்களுக்கு அரளிப் பூ உகந்தது. இது எதிர்மறை ஆற்றல்களை அழிக்கும் தன்மை கொண்டது.
தாமரை: அன்னைக்கே உரித்தான தாமரை மலர், ஆன்மீக ஞானத்தையும், முக்தியையும் வழங்குவதைக் குறிக்கிறது.
மரிக்கொழுந்து மற்றும் துளசி: மருத்துவ குணங்கள் நிறைந்த இந்த இலைகள், காற்றில் உள்ள கிருமிகளை அழித்து, ஆரோக்கியமான சூழலை உருவாக்குகின்றன.

லட்சக்கணக்கான மலர்கள் ஒன்றுகுவிந்து, கருவறையில் அம்மன் ஒரு மலர் மலைக்கு நடுவே வீற்றிருப்பது போன்ற கண்கொள்ளாக் காட்சி, காண்போரை பக்திப் பரவசத்தில் ஆழ்த்தும்.