மெட்ராஸ் மாநிலம் 'தமிழ்நாடு' ஆன வரலாறு

'மெட்ராஸ்' மாகாணம் 'தமிழ்நாடு' எனப் பெயர் மாறிய நெடிய வரலாறு: போராட்டங்களும் தியாகங்களும்

"தமிழ்நாடு" - இந்தச் சொல்லை உச்சரிக்கும் போதே ஒவ்வொரு தமிழனின் நாடியிலும் ஓர் இனம் புரியாத உணர்வு பெருக்கெடுக்கும். ஆனால், பல்லாயிரம் ஆண்டுப் பழமை வாய்ந்த நம் மொழிக்கும், பண்பாட்டிற்கும் சொந்தமான இந்த நிலப்பரப்பிற்கு 'தமிழ்நாடு' என்ற இனிமையான பெயர் அவ்வளவு எளிதாகக் கிடைத்துவிடவில்லை. ஆங்கிலேயர் ஆட்சி காலத்தில் 'மெட்ராஸ் பிரசிடென்சி' (Madras Presidency) என்றும், இந்தியச் சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு 'மெட்ராஸ் ஸ்டேட்' (Madras State) என்றும் அதிகாரப்பூர்வமாக அழைக்கப்பட்ட நமது மாநிலம், 'தமிழ்நாடு' எனப் பெயர் மாற்றம் பெறுவதற்குப் பலகட்டப் போராட்டங்களையும், ஈடு இணையற்ற உயிர்த்தியாகங்களையும், கடுமையான சட்டமன்ற மற்றும் நாடாளுமன்ற விவாதங்களையும் கடந்து வர வேண்டியிருந்தது.

மொழிவாரி மாநிலப் பிரிப்பும் எழுந்த அதிருப்தியும்

இந்தியச் சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு, மாநிலங்களை மொழிவாரியாகப் பிரிக்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கை நாடு முழுவதும் வலுத்தது. இதற்காக அமைக்கப்பட்ட மாநில மறுசீரமைப்பு ஆணையத்தின் பரிந்துரைப்படி, 1956-ஆம் ஆண்டு நவம்பர் 1-ஆம் தேதி மொழிவாரி மாநிலங்கள் பிரிக்கப்பட்டன. தெலுங்கு பேசுபவர்களுக்கு ஆந்திரப் பிரதேசமும், மலையாளம் பேசுபவர்களுக்குக் கேரளாவும், கன்னடம் பேசுபவர்களுக்கு மைசூர் (கர்நாடகா) மாநிலமும் உருவாயின.

ஆனால், தமிழ் பேசும் மக்களைப் பெரும்பான்மையாகக் கொண்ட பகுதிக்குத் 'தமிழ்நாடு' எனப் பெயர் சூட்டப்படாமல், ஆங்கிலேயர்கள் வைத்த பெயரான 'மெட்ராஸ் மாகாணம்' (Madras State) என்ற பெயரே தொடர்ந்து நீடித்தது. இது தமிழ் உணர்வாளர்கள் மத்தியிலும், அரசியல் தலைவர்கள் மத்தியிலும் பெரும் அதிருப்தியையும் கொந்தளிப்பையும் ஏற்படுத்தியது.

தியாகி சங்கரலிங்கனாரின் ஈடு இணையற்ற தியாகம்

பெயர் மாற்றக் கோரிக்கையின் மிக முக்கியத் திருப்புமுனையாகவும், வரலாற்றில் ரத்தக் கண்ணீரால் எழுதப்பட்ட அத்தியாயமாகவும் அமைந்தது விருதுநகரைச் சேர்ந்த தியாகி சங்கரலிங்கனாரின் உண்ணாவிரதப் போராட்டம். காந்தியப் பற்று கொண்ட இவர், 1956-ஆம் ஆண்டு ஜூலை 27-ஆம் தேதி விருதுநகரில் தனது சாகும்வரையிலான உண்ணாவிரதப் போராட்டத்தைத் தொடங்கினார்.

அவர் முன்வைத்த 12 கோரிக்கைகளில் மிக முக்கியமானது, "மெட்ராஸ் மாநிலம் என்பதைத் தமிழ்நாடு எனப் பெயர் மாற்றம் செய்ய வேண்டும்" என்பதாகும். அன்றைய அரசியல் தலைவர்கள் எவ்வளவோ வற்புறுத்தியும் அவர் தனது உண்ணாவிரதத்தைக் கைவிட மறுத்துவிட்டார். தொடர்ந்து 76 நாட்கள் ஒரு சொட்டு நீர் கூட அருந்தாமல், உணவின்றி தவமிருந்த சங்கரலிங்கனார், 1956 அக்டோபர் 13-ஆம் தேதி தனது இன்னுயிரைத் தமிழன்னைக்காக அர்ப்பணித்தார். இவருடைய மரணம் ஒட்டுமொத்த தமிழகத்தையும் உலுக்கியது; பெயர் மாற்றக் கோரிக்கை மக்கள் போராட்டமாக வெடித்தது.

அரசியல் களத்தில் எழுந்த பெருங்கொந்தளிப்பு

சங்கரலிங்கனாரின் மரணத்திற்குப் பிறகும் அன்றைய ஆளும் காங்கிரஸ் அரசாங்கம் பெயர் மாற்றக் கோரிக்கையை உடனடியாக ஏற்கத் தயக்கம் காட்டியது. 'தமிழ்நாடு' எனப் பெயர் வைத்தால், அது தேசிய ஒருமைப்பாட்டிற்கு ஊறு விளைவிக்குமோ என்றும், பிரிவினைவாதத்தை ஊக்குவிக்குமோ என்றும் சில தேசியத் தலைவர்கள் அஞ்சினர்.

ஆனால், சிலம்புச் செல்வர் ம.பொ.சிவஞானம் (ம.பொ.சி) போன்ற தலைவர்கள் 'தமிழ்நாடு' பெயர் மாற்றக் கோரிக்கையை முன்வைத்துத் தொடர் போராட்டங்களை முன்னெடுத்தனர். "தமிழ்நாடு தமிழருக்கே" என்ற முழக்கம் எங்கும் எதிரொலித்தது. சட்டமன்றத்தில் இதற்கான தீர்மானங்கள் பலமுறை எதிர்க்கட்சிகளால் கொண்டுவரப்பட்டாலும், அவை ஆளுங்கட்சியின் பெரும்பான்மையால் தோற்கடிக்கப்பட்டன.

1961-ஆம் ஆண்டு நாடாளுமன்றத்தில், மேற்கு வங்கத்தைச் சேர்ந்த கம்யூனிஸ்ட் கட்சி உறுப்பினர் பூபேஷ் குப்தா, மெட்ராஸ் மாநிலத்தை 'தமிழ்நாடு' எனப் பெயர் மாற்றக் கோரும் மசோதாவைத் தாக்கல் செய்தார். அப்போது மாநிலங்களவை உறுப்பினராக இருந்த பேரறிஞர் அண்ணா, இந்த மசோதாவிற்கு ஆதரவாக வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க உரையை நிகழ்த்தினார். "மெட்ராஸ் என்ற பெயரில் எந்த ஒரு மொழியும், எந்த ஒரு கலாச்சாரமும், எந்த ஒரு வரலாறும் இல்லை. ஆனால் தமிழ்நாடு என்ற பெயரில் ஒரு நெடிய வரலாற்றுப் பின்னணி உள்ளது," என நாடாளுமன்றத்தில் அண்ணா முழங்கினார். இருப்பினும் அந்த மசோதா வெற்றி பெறவில்லை.

பேரறிஞர் அண்ணாவின் வரலாற்றுச் சாதனை

நீண்ட நெடிய போராட்டங்களுக்குப் பிறகு, 1967-ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற சட்டமன்றத் தேர்தலில் திராவிட முன்னேற்றக் கழகம் (திமுக) மாபெரும் வெற்றி பெற்று, பேரறிஞர் அண்ணா தமிழ்நாட்டின் முதலமைச்சராகப் பொறுப்பேற்றார். ஆட்சிப் பொறுப்பேற்ற சில மாதங்களிலேயே, தமிழர்களின் பல ஆண்டுகாலக் கனவை நனவாக்கும் அந்த வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க நாளை அண்ணா தேர்ந்தெடுத்தார்.

1967-ஆம் ஆண்டு ஜூலை 18-ஆம் தேதி, தமிழ்நாடு சட்டமன்றத்தில் "மெட்ராஸ் மாநிலம் என்பதைத் தமிழ்நாடு எனப் பெயர் மாற்றம் செய்ய வேண்டும்" என்ற அதிகாரப்பூர்வ தீர்மானத்தைப் பேரறிஞர் அண்ணா முன்மொழிந்தார். "தமிழ்நாடு என்ற பெயர் மாற்றம் எவ்விதப் பிரிவினைவாதத்தையும் குறிக்கவில்லை; இது தமிழர்களின் நீண்ட காலக் கலாச்சார அடையாளத்தின் வெளிப்பாடு" என அண்ணா தனது உரையில் குறிப்பிட்டார். எவ்வித எதிர்ப்பும் இன்றி ஆளுங்கட்சி மற்றும் எதிர்க்கட்சிகள் அனைவரின் ஏகோபித்த ஆதரவோடு (ஒருமனதாக) அந்தத் தீர்மானம் சட்டமன்றத்தில் நிறைவேற்றப்பட்டது. அண்ணா மூன்று முறை "தமிழ்நாடு" என முழங்க, சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள் அனைவரும் "வாழ்க" என்று விண்ணதிர முழக்கமிட்டனர்.

டெல்லியில் ஒப்புதல் மற்றும் அதிகாரப்பூர்வ அறிவிப்பு

மாநிலச் சட்டமன்றத்தில் நிறைவேற்றப்பட்ட இந்தத் தீர்மானம், பின்னர் மத்திய அரசின் அனுமதிக்காக அனுப்பி வைக்கப்பட்டது. 1968-ஆம் ஆண்டு நவம்பர் மாதம் நாடாளுமன்றத்தின் இரு அவைகளிலும் இந்த மசோதா எவ்விதத் தடையுமின்றி ஏகமனதாக நிறைவேறியது.

இதனைத் தொடர்ந்து, 1969-ஆம் ஆண்டு ஜனவரி 14-ஆம் தேதி (பொங்கல் திருநாளன்று) நமது மாநிலத்திற்குத் 'தமிழ்நாடு' என்ற பெயர் அதிகாரப்பூர்வமாகச் சூட்டப்பட்டது. இது தமிழர்களின் பண்பாட்டு ரீதியான மிகப்பெரிய வெற்றியாகும்.

"தமிழ்நாடு" என்ற ஒற்றைச் சொல்லுக்குப் பின்னால் இருக்கும் ரத்தமும் வியர்வையும் அளப்பரியது. சங்கரலிங்கனாரின் ஈடு இணையற்ற உயிர்த்தியாகமும், ம.பொ.சி போன்றவர்களின் சமரசமற்ற போராட்டங்களும், பேரறிஞர் அண்ணாவின் தீர்க்கதரிசனமும், அரசியல் சாதுர்யமும் வரலாற்றில் பொன்னெழுத்துக்களால் பொறிக்கப்பட வேண்டியவை. பல போராட்டங்களுக்குப் பிறகு நாம் பெற்ற இந்தத் 'தமிழ்நாடு' என்ற பெயரை உச்சரிக்கும் ஒவ்வொரு முறையும், நமக்காகப் போராடிய அந்த மாபெரும் தியாகிகளை நினைவுகூர்வது ஒவ்வொரு தமிழனின் கடமையாகும்.