அன்' விகுதியை 'அர்' என மாற்றிய கலைஞர்! சாதிப் பெயர்களின் பின்னணியும் அரசியலும்

தமிழக முன்னாள் முதல்வர் கலைஞர் மு. கருணாநிதி அவர்கள் தனது ஆட்சிக்காலத்தில் சமூக நீதி மற்றும் சுயமரியாதைக் கொள்கையின் அடிப்படையில் மேற்கொண்ட மிக முக்கியமான நிர்வாகச் சீர்திருத்தங்களில் ஒன்று, சாதிப் பெயர்களை ஒருமையில் (-அன்) அழைப்பதை நீக்கி, மரியாதைக்குரிய பன்மையில் (-அர்) அழைக்கும் அரசாணையை வெளியிட்டதாகும்.

நீங்கள் கேட்டது போல, வண்ணான், பறையன், பள்ளன், சக்கிலியன் போன்ற சொற்களை வண்ணார், பறையர், பள்ளர், சக்கிலியர் என்று மாற்றியதற்கான வரலாறு, பின்னணி மற்றும் அது சார்ந்த விமர்சனங்களை இங்கே விரிவாகக் காண்போம்.

1. வரலாற்றுப் பின்னணி (Historical Background)

சுதந்திரத்திற்கு முந்தைய மற்றும் பிந்தைய காலக்கட்டங்களில், தமிழகத்தின் அரசு ஆவணங்கள், நிலப் பட்டாக்கள் மற்றும் வருவாய்த்துறை பதிவேடுகளில் தாழ்த்தப்பட்ட மற்றும் பிற்படுத்தப்பட்ட சமூகத்தினரின் பெயர்கள் மிகவும் இழிவாகவும், ஒருமையிலும் (Singular/Derogatory terms) குறிப்பிடப்பட்டு வந்தன.

• மொழி அரசியல்: தமிழில் ஒருவரை 'அன்' விகுதி (எ.கா: இவன், அவன், வண்ணான், பறையன்) போட்டு அழைப்பது அதிகாரத்தின் அல்லது தாழ்வின் அடையாளமாகவும், 'அர்' விகுதி (எ.கா: அவர், இவர், வண்ணார், பறையர்) போட்டு அழைப்பது மரியாதையின் அடையாளமாகவும் கருதப்படுகிறது.

• பெரியாரின் தாக்கம்: தந்தை பெரியாரின் சுயமரியாதை இயக்கம், "எல்லோரும் ஓர் இனம், எல்லோரும் ஓர் நிறை" என்பதை வலியுறுத்தியது. பெயரில் இருக்கும் இழிவை நீக்குவது சுயமரியாதையின் முதல் படி என்று திராவிட இயக்கம் நம்பியது.

• கலைஞரின் முடிவு: ஆட்சிக் அதிகாரத்திற்கு வந்த திமுக, அரசு ஆவணங்களில் இருக்கும் இந்த இழிவான சொல்லாடல்களை நீக்க முடிவு செய்தது. "சட்டத்தின் முன் அனைவரும் சமம் என்றால், அழைப்பதிலும் சமம் வேண்டும்" என்பதே இதன் அடிப்படை.

2. அரசாணை மற்றும் மாற்றம் (The Government Order)

கலைஞர் கருணாநிதி அவர்கள் முதல்வராக இருந்த காலகட்டத்தில் (குறிப்பாக 1970கள் மற்றும் பின்வந்த திமுக ஆட்சிக்காலங்களில்), தாழ்த்தப்பட்ட மக்களை இழிவாக அழைப்பதைத் தடை செய்தும், சாதிப் பெயர்களுக்குப் பின்னால் மரியாதைக்குரிய விகுதிகளைச் சேர்க்கவும் உத்தரவிட்டார்.

• மாற்றம்: அரசு பதிவேடுகளில் 'வண்ணான்' என்பது 'வண்ணார்' எனவும், 'பறையன்' என்பது 'பறையர்' (அல்லது ஆதி திராவிடர்) எனவும், 'பள்ளன்' என்பது 'பள்ளர்' எனவும், 'சக்கிலியன்' என்பது 'சக்கிலியர்' (அல்லது அருந்ததியர்) எனவும் மாற்றப்பட்டது.

• நோக்கம்: இது வெறும் பெயர் மாற்றம் அல்ல; இது அந்தச் சமூக மக்களின் உளவியலில் இருந்த தாழ்வு மனப்பான்மையை நீக்கி, அரசு தங்களை மரியாதையுடன் நடத்துகிறது என்ற நம்பிக்கையை விதைக்கும் முயற்சியாகும்.

• தெருப் பெயர்கள் மாற்றம்: 1997-ல் விழுப்புரம் மாவட்டத்தில் கலவரம் வெடித்தபோது, அமைதியை உருவாக்கும் நோக்கில், தமிழகம் முழுவதும் உள்ள தெருக்களில் இருந்த சாதிப் பெயர்களை நீக்க கலைஞர் உத்தரவிட்டார். இதுவும் இந்த பெயர் மாற்ற நடவடிக்கையின் ஒரு பகுதியாகவே பார்க்கப்படுகிறது.

3. இந்த நடவடிக்கைக்கு இருந்த ஆதரவு

• தாழ்த்தப்பட்ட சமூக மக்கள் அரசு அலுவலகங்களுக்குச் செல்லும்போது, அங்குள்ள பதிவேடுகளில் தங்கள் சமூகம் மரியாதையுடன் குறிப்பிடப்படுவதை உணர்வுப்பூர்வமாக வரவேற்றனர்.

• இது சமூக சமத்துவத்தை நோக்கிய ஒரு "சம்பிரதாயமான ஆனால் வலிமையான" (Symbolic but powerful) அடியாகப் பார்க்கப்பட்டது.

4. எதிர்ப்பு மற்றும் விமர்சனங்கள் (Opposition and Criticisms)

இந்த மாற்றத்திற்கு நேரடியான அரசியல் எதிர்ப்பு பெரிதாக இல்லை என்றாலும் (ஏனெனில் இதை எதிர்ப்பது அரசியல் ரீதியாகத் தவறாகப் பார்க்கப்படும்), சமூக ரீதியாகவும், வேறு சில கோணங்களிலும் விமர்சனங்கள் எழுந்தன.

அ) ஆதிக்க சாதியினரின் மனநிலை

சட்டம் மற்றும் ஏடுகளில் பெயர்கள் மாறினாலும், கிராமப்புறங்களில் ஆதிக்க சாதியினர் தொடர்ந்து பழைய முறையிலேயே (ஒருமையில்) அழைக்கும் போக்கு மாறவில்லை. "காகிதத்தில் மரியாதை வந்தால் போதுமா? சமூகத்தில் மரியாதை வேண்டாமா?" என்ற விமர்சனம் இன்றும் உள்ளது.

ஆ) பெயர் மாற்றம் vs அடையாள மாற்றம் (Devendra Kula Velalar Issue)

பிற்காலத்தில், குறிப்பாக தென் தமிழகத்தில் உள்ள பள்ளர் சமூகத்தினர், தங்களை "பள்ளர்" என்று மரியாதையாக அழைத்தால் மட்டும் போதாது, தங்களை "தேவேந்திர குல வேளாளர்" என்று அரசாணையில் பெயர் மாற்றம் செய்ய வேண்டும் என்று கோரிக்கை விடுத்தனர்.

• விமர்சனம்: கலைஞரின் இந்த 'விகுதி மாற்றம்' (-அன் டு -அர்) ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்திற்குப் பிறகு போதுமானதாக இல்லை என்று அச்சமூகத் தலைவர்கள் கருதினர். அவர்கள் தங்களை பட்டியல் இனத்திலிருந்து வெளியேற்றவும், புதிய பெயரில் அழைக்கவும் கோரினர். (இது பின்னர் வந்த அதிமுக ஆட்சியில் ஒரு பகுதி நிறைவேற்றப்பட்டது).

இ) அருந்ததியர் உள் இட ஒதுக்கீடு சர்ச்சை

 கலைஞர் 'சக்கிலியர்' என்பதை 'அருந்ததியர்' என்று மரியாதையாக மாற்றியதோடு, அவர்களுக்கு 3% உள் இட ஒதுக்கீடு வழங்கினார். இதற்கு அந்தச் சமூகத்தில் பெரும் ஆதரவு இருந்தாலும், மற்ற தலித் சமூகங்களிடமிருந்து (குறிப்பாகப் பறையர் மற்றும் பள்ளர் சமூகத்தின் சில அமைப்புகளிடம் இருந்து) சில எதிர்ப்புகள் கிளம்பின. இது தலித் ஒற்றுமையைக் குலைப்பதாகச் சில தலைவர்கள் விமர்சித்தனர்.

ஈ) "பெயர் மாற்றம் மட்டும் தீர்வல்ல"

சில தலித் சிந்தனையாளர்கள், "பெயர்களை மாற்றிவிட்டு, அவர்களின் பொருளாதார மற்றும் நிலவுரிமைப் பிரச்சினைகளைத் தீர்க்காமல் விடுவது ஒரு கண்துடைப்பு" என்று விமர்சித்தனர். வெறும் சொற்களில் காட்டும் மரியாதையை விட, செயலில் (நிலம், அதிகாரம்) சமத்துவம் வேண்டும் என்பது இவர்களின் வாதம்.

கலைஞர் கொண்டுவந்த இந்த அரசாணை, தமிழக சமூக வரலாற்றில் ஒரு முக்கியமான மைல்கல். அதுவரை அரசு ஆவணங்களிலேயே இழிவாகப் பதிவு செய்யப்பட்டிருந்த ஒரு பெரும் மக்கள் கூட்டத்தை, "அரசு உங்களை மரியாதையுடன் பார்க்கிறது" என்று பறைசாற்றிய செயல் அது.

இருப்பினும், காகிதத்தில் நிகழ்ந்த இந்த மாற்றம், சமூக மனங்களில் முழுமையாக நிகழவில்லை என்பதும், பெயர் மாற்றத்தைத் தாண்டி அடையாள மீட்புப் போராட்டங்கள் (எ.கா: தேவேந்திர குல வேளாளர்) எழுந்ததும் மறுக்க முடியாத வரலாறு.