இல்லறமே நல்லறம்: குடும்பத்தில் ஆன்மிகத்தை கடைப்பிடிப்பது எப்படி?
ஆன்மிகம் என்றாலே காவி உடை அணிந்து, குடும்பத்தை விட்டு பிரிந்து, இமயமலைக்கோ அல்லது காடுகளுக்கோ சென்று தியானம் செய்வதுதான் என்று பலர் தவறாக நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். ஆனால், உண்மையான ஆன்மிகம் என்பது அதுவல்ல. சுற்றத்தாரைத் துறந்து தனிமையில் தேடும் அமைதியை விட, குடும்பத்தில் உள்ள பல தரப்பட்ட மனிதர்களுக்கிடையே வாழ்ந்து, கடமைகளைச் சரியாகச் செய்து, அதிலிருந்து பெறும் பக்குவமே மிகச்சிறந்த ஆன்மிகமாகும். இதைத்தான் திருவள்ளுவர், "அறனெனப் பட்டதே இல்வாழ்க்கை" என்று மிக அழகாகக் கூறியுள்ளார்.
துறவறம் செல்லாமல், இல்லற வாழ்க்கையிலிருந்தபடியே அன்பையும், தியாகத்தையும் அடிப்படையாகக் கொண்டு ஆன்மிக வாழ்க்கையை வாழ்வது எப்படி என்பதை இந்தக் கட்டுரையில் விரிவாகக் காண்போம்.
1. இல்லறம் என்ற மாபெரும் தவம்
துறவிக்குத் தன் பசியை அடக்குவதும், புலன்களை அடக்குவதும் மட்டுமே தவம். ஆனால், ஒரு குடும்பத் தலைவனுக்கோ அல்லது தலைவிக்கோ குடும்பத்தில் உள்ள அனைவரின் தேவைகளையும் பூர்த்தி செய்து, அவர்களின் உணர்வுகளுக்கு மதிப்பளித்து, தன் சுயநலத்தைத் தியாகம் செய்து வாழ்வதே மிகப்பெரிய தவமாகும்.
காலை எழுந்தது முதல் இரவு உறங்கச் செல்லும் வரை குடும்பத்திற்காக உழைப்பது, குழந்தைகளின் எதிர்காலத்திற்காகத் திட்டமிடுவது, முதியவர்களைப் பராமரிப்பது என அனைத்தும் ஒரு வகையான யோகமே ஆகும். உங்கள் உழைப்பையும், பொறுப்புகளையும் இறைவனுக்குச் செய்யும் சேவையாக (கர்ம யோகம்) நினைத்துச் செய்தால், அதுவே மிகச் சிறந்த ஆன்மிகப் பயிற்சியாக மாறும்.
2. எதிர்பார்ப்பற்ற அன்பு (நிஷ்காம்ய கர்மா)
பகவத் கீதையில் கிருஷ்ணர் வலியுறுத்துவது 'பலனை எதிர்பாராமல் கடமையைச் செய்' என்பதைத்தான். இதை இல்லறத்தில் மிக எளிதாகப் பழகலாம். பெற்றோர் தங்கள் குழந்தைகளிடம் காட்டும் அன்பு எதையும் எதிர்பாராதது. அதேபோல், கணவன்-மனைவிக்கிடையே விட்டுக்கொடுக்கும் தன்மையும், ஒருவருக்கொருவர் செய்யும் உதவிகளும் சுயநலம் அற்றதாக மாறும்போது, அங்கே தெய்வீகம் மலர்கிறது. "நான் இதைச் செய்தேன், எனக்கு என்ன கிடைக்கும்?" என்ற ஈகோ (Ego) மறையும் இடத்தில் ஆன்மிகம் தொடங்குகிறது.
3. பொறுமையும் விட்டுக்கொடுத்தலும்
எந்த ஒரு குடும்பமும் சண்டை சச்சரவுகள் இல்லாமல் இருக்க முடியாது. கருத்து வேறுபாடுகள் வருவது இயல்பு. ஆனால், ஒரு பிரச்சனை வரும்போது கோபத்தைக் கட்டுப்படுத்தி, நிதானமாகச் செயல்படுவது பெரிய ஆன்மிகப் பயிற்சியாகும். தியானத்தில் அமர்ந்து மனதை ஒருமுகப்படுத்துவதை விட, கடும் கோபம் வரும் நேரத்தில் வார்த்தைகளைக் கொட்டாமல் அமைதி காப்பது பல மடங்கு சக்தி வாய்ந்தது. விட்டுக்கொடுப்பவர்கள் கெட்டுப்போவதில்லை என்பது பழமொழி மட்டுமல்ல, அது இல்லற ஆன்மிகத்தின் அடிப்படை விதியாகும்.
4. நேர்மறையான எண்ணங்களும், தூய்மையான பேச்சும்
நமது வீட்டின் சூழல் நாம் பேசும் வார்த்தைகளில்தான் அடங்கியுள்ளது. ஒரு வீட்டில் எதிர்மறையான வார்த்தைகள், வசவுகள், புறம் பேசுதல் ஆகியவை இருந்தால் அங்கே இறை சக்தி நிலைக்காது. குடும்ப உறுப்பினர்களிடம் பேசும்போது அன்பான, ஊக்கமளிக்கும் வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்த வேண்டும். காலையில் எழுந்தவுடன் ஒருவரையொருவர் புன்னகையுடன் வாழ்த்துவதும், தவறுகளை மன்னிப்பதும், மனக்கசப்புகளை அன்றே மறந்துவிடுவதும் மனதைத் தூய்மைப்படுத்தும் ஆன்மிக வழிகளாகும்.
5. எளிய இறை வழிபாடும் தியானமும்
குடும்பத்தில் ஆன்மிகத்தை வளர்க்க, தினமும் சிறிது நேரமாவது இறை வழிபாட்டிற்காக ஒதுக்க வேண்டும். பிரம்மாண்டமான பூஜைகள் செய்ய வேண்டும் என்ற அவசியமில்லை.
தினமும் காலை அல்லது மாலையில் வீட்டின் பூஜை அறையில் ஒரு தீபம் ஏற்றி வைத்து, குடும்பமாக இணைந்து 10 நிமிடங்கள் மனதாரப் பிரார்த்தனை செய்யலாம்.
கூட்டாக அமர்ந்து பக்திப் பாடல்கள் பாடுவது அல்லது நல்ல ஆன்மிக நூல்களைப் படிப்பது குடும்பத்தில் ஒரு நேர்மறை அதிர்வலையை (Positive Vibration) உருவாக்கும்.
தினமும் 10 நிமிடங்கள் கண்களை மூடி உங்கள் மூச்சுக் காற்றைக் கவனிக்கும் தியானப் பயிற்சியைச் செய்யலாம். இது அன்றாட மன அழுத்தத்தைக் குறைத்துத் தெளிவான முடிவுகளை எடுக்க உதவும்.
6. விருந்தோம்பலும் தர்மமும்
இல்லறத்தின் தலையாய கடமையாக நமது முன்னோர்கள் சொன்னது 'விருந்தோம்பல்'. வீட்டிற்கு வரும் உறவினர்களுக்கோ, நண்பர்களுக்கோ அல்லது பசியோடு வரும் எளியவர்களுக்கோ முகம் சுளிக்காமல் உணவிடுவது பெரும் புண்ணியமாகும். உங்களால் முடிந்த அளவு, மாதத்தில் ஒருமுறையாவது ஏழைகளுக்கோ, ஆதரவற்றோருக்கோ அல்லது வாயில்லா ஜீவன்களுக்கோ உங்களின் வருமானத்தில் சிறு பகுதியைத் தானமாக வழங்குங்கள். பகிர்தல் (Sharing) மனிதனை இறைவனோடு இணைக்கும் மிகச்சிறந்த பாலமாகும்.
7. குழந்தைகளை ஆன்மிகப் பாதையில் வழிநடத்துதல்
குழந்தைகளுக்குச் சொத்து சேர்த்து வைப்பதை விட, நல்ல பண்புகளைச் சேர்த்து வைப்பதே சிறந்த பெற்றோருக்கு அழகு. ஆன்மிகம் என்பது வெறும் சடங்குகளைக் கற்றுக்கொடுப்பது மட்டுமல்ல; உண்மை பேசுதல், மற்றவர்களுக்கு உதவுதல், பெரியவர்களை மதித்தல், இயற்கையை நேசித்தல் போன்ற நற்பண்புகளை அவர்களுக்குள் விதைக்க வேண்டும். இராமாயணம், மகாபாரதம், திருக்குறள் போன்ற அறநூல்களில் உள்ள நீதிக்கதைகளை அவர்களுக்குச் சொல்லிக் கொடுப்பதன் மூலம், அவர்களின் மனதில் ஆழமான அறநெறிகளைப் பதிய வைக்க முடியும்.
8. ஆசைக்கும் பேராசைக்கும் உள்ள வேறுபாடு
இல்லறத்தில் இருப்பவர்கள் பொருளாசை இல்லாமல் வாழ முடியாது. வீடு, வாகனம், நல்ல உணவு, உடுப்பு என ஆசைகள் இருப்பது இயல்புதான். ஆனால், ஆசை பேராசையாக மாறாமல் பார்த்துக்கொள்ள வேண்டும். இருப்பதை வைத்துத் திருப்தி அடைவதும், அடுத்தவர் வாழ்வைப் பார்த்துப் பொறாமைப்படாமல் இருப்பதும் மனதிற்குப் பெரும் அமைதியைத் தரும். "போதும் என்ற மனமே பொன் செய்யும் மருந்து" என்பதை உணர்ந்து வாழ்வதே ஆன்மிக முதிர்ச்சியாகும்.
காட்டில் சென்று கடவுளைத் தேடுவதை விட, நம்முடன் வாழும் சக மனிதர்களின் முகத்தில் கடவுளைக் காண்பதே உண்மையான ஆன்மிகம். அன்பான கணவன்/மனைவி, பொறுப்பான பிள்ளைகள், அரவணைக்கும் பெரியவர்கள் என அனைவரும் இணைந்து வாழும் ஒரு குடும்பம், எந்த ஒரு கோயிலுக்கும் சளைத்ததல்ல. கடமைகளைச் சரிவரச் செய்து, எதிர்பார்ப்புகளைக் குறைத்து, அனைவரிடமும் அன்பு செலுத்தி வாழ்ந்தால், இல்லறமே நல்லறமாக மட்டுமல்ல... அதுவே மிகச் சிறந்த ஆன்மிகமாகவும் மாறும்!