உய்யக்கொண்டான் கால்வாய்: சோழர்களின் நீர் மேலாண்மை அதிசயத்தை நாம் காப்பாற்றப் போகிறோமா?

1,000 ஆண்டுகளுக்கு முன் உருவான உயிர்நாடி... இன்று மனித அலட்சியத்தால் மூச்சுத்திணறுகிறது!

சிறப்புக் கட்டுரை | Seithithalam.com

திருச்சி மாவட்டம் – பெட்டவாய்த்தலை.
காவிரி நதியின் கரையில் அமைந்துள்ள இந்த சிறிய கிராமம், தமிழர்களின் நீர் மேலாண்மை வரலாற்றில் மிகப்பெரிய இடத்தைப் பெற்றுள்ளது. காரணம், இங்கிருந்துதான் சுமார் 1,000 முதல் 1,200 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு மாமன்னன் ராஜராஜ சோழனால் உருவாக்கப்பட்ட "உய்யக்கொண்டான் கால்வாய்" தனது பயணத்தைத் தொடங்குகிறது.

இது வெறும் பாசனக் கால்வாய் அல்ல; தமிழர் நாகரிகத்தின் அறிவியல், பொறியியல், சுற்றுச்சூழல் பார்வை மற்றும் மக்கள் நலன் சார்ந்த ஆட்சியின் உயிரோட்டமான சான்றாகும்.

ஆனால், இன்று இந்த வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க கால்வாய், மனிதர்களின் பொறுப்பற்ற செயல்களால் குப்பை, பிளாஸ்டிக், கழிவுநீர் மற்றும் ஆக்கிரமிப்புகளின் சுமையைச் சுமந்து அமைதியாக அழுது கொண்டிருக்கிறது.

இந்த நிலை தொடர்ந்தால், நாம் ஒரு நீர்நிலையை மட்டுமல்ல; தமிழர் வரலாற்றின் ஒரு உயிருள்ள பாரம்பரியத்தையே இழக்க நேரிடும்.

சோழர்களின் நீர் மேலாண்மை – உலகம் வியக்கும் அறிவியல்

உலக நாடுகள் இன்று "Water Management", "Climate Resilience", "Sustainable Irrigation" என்று பேசிக் கொண்டிருக்கின்றன.

ஆனால், ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே தமிழர்கள் இதற்கான நடைமுறை தீர்வுகளை உருவாக்கி இருந்தனர்.

அந்த அற்புதமான திட்டங்களில் ஒன்றுதான் உய்யக்கொண்டான் கால்வாய்.

ராஜராஜ சோழனின் சிறப்புப் பெயர்களில் ஒன்று "உய்யக்கொண்டான்". தனது மக்களின் விவசாய வளத்தையும், வெள்ள மேலாண்மையையும் கருத்தில் கொண்டு காவிரி ஆற்றிலிருந்து நீரைப் பிரித்து இந்த கால்வாயை உருவாக்கினார்.

இன்று இந்த கால்வாய் சுமார் 71 முதல் 79 கிலோமீட்டர் வரை நீளமுடையதாக இருந்து, திருச்சி மற்றும் தஞ்சாவூர் மாவட்டங்களில் சுமார் 32,742 ஏக்கர் விவசாய நிலங்களுக்கு உயிர்நீராக விளங்குகிறது.

பெட்டவாய்த்தலையில் காவிரியிலிருந்து பிரியும் இந்த நீர்வழி, திருச்சி மாநகரத்தை ஊடறுத்து பல கிராமங்களை கடந்து தஞ்சாவூர் மாவட்டத்தை அடைகிறது.

ஒரு காலத்தில் இந்த கால்வாய் ஓடிய இடமெல்லாம் பசுமை செழித்தது.

நெற்பயிர்கள் அலைமோதின.

கிணறுகள் நிரம்பின.

நிலத்தடி நீர் உயர்ந்தது.

கிராமங்களின் பொருளாதாரம் வளர்ந்தது.

இன்று உயிர்நாடியா... அல்லது கழிவுநீர் கால்வாயா?

காலம் மாறியது.

மக்கள் தொகை அதிகரித்தது.

நகரமயமாக்கல் வேகமெடுத்தது.

ஆனால் சுற்றுச்சூழல் ஒழுக்கம் வளரவில்லை.

இன்று உய்யக்கொண்டான் கால்வாயில் கலப்பவை:

• வீட்டு கழிவுநீர்
• மருத்துவமனை கழிவுகள்
• வணிக வளாகங்களின் கழிவுகள்
• பிளாஸ்டிக் பைகள்
• தண்ணீர் பாட்டில்கள்
• மதுபான பாட்டில்கள்
• உணவுக் கழிவுகள்
• கட்டுமானக் கழிவுகள்

இவை அனைத்தும் கால்வாயின் இயற்கை அமைப்பையே சீர்குலைத்து வருகின்றன.

கால்வாயில் ஓடும் நீரின் நிறம் மாறுகிறது.

துர்நாற்றம் வீசுகிறது.

கொசுக்கள் பெருகுகின்றன.

நீர்வாழ் உயிரினங்கள் அழிகின்றன.

விவசாயிகள் மாசடைந்த நீரைப் பயன்படுத்த வேண்டிய கட்டாயத்திற்கு தள்ளப்படுகின்றனர்.

தண்ணீர் மாசுபட்டால் பாதிக்கப்படுவது விவசாயம் மட்டும் அல்ல

ஒரு நீர்நிலையின் மாசுபாடு என்பது ஒரு பகுதியின் பிரச்சினை அல்ல.

அது முழு சுற்றுச்சூழல் அமைப்பின் சீரழிவு.

1. விவசாயம் பாதிக்கப்படுகிறது

மாசடைந்த நீரால் மண்ணின் வளம் குறைகிறது.

பயிர்களில் நச்சுத்தன்மை அதிகரிக்கிறது.

விளைச்சல் குறைகிறது.

விவசாயிகளின் வருமானம் பாதிக்கப்படுகிறது.

2. நிலத்தடி நீர் மாசடைகிறது

கால்வாயில் கலக்கும் கழிவுகள் மெதுவாக நிலத்தடி நீரையும் பாதிக்கின்றன.

கிணறுகள், ஆழ்துளைக் கிணறுகள் மற்றும் குடிநீர் ஆதாரங்கள் மாசுபடுகின்றன.

இது எதிர்கால தலைமுறையின் குடிநீர் பாதுகாப்பையே கேள்விக்குறியாக்குகிறது.

3. உயிரினங்கள் அழிகின்றன

ஒரு காலத்தில் ஆயிரக்கணக்கான மீன்கள் வாழ்ந்த நீரில் இன்று உயிரினங்கள் குறைந்து வருகின்றன.

தவளைகள், நண்டுகள், நீர்ப்பறவைகள், சிறிய உயிரினங்கள் தங்கள் வாழிடத்தை இழக்கின்றன.

இது இயற்கை உணவுச் சங்கிலியையே பாதிக்கிறது.

4. பொதுச் சுகாதாரம் ஆபத்தில்

தேங்கிய கழிவுநீர் மற்றும் மாசடைந்த நீர் காரணமாக:

• டெங்கு
• மலேரியா
• தோல் நோய்கள்
• வயிற்றுப்போக்கு
• சுவாசக் கோளாறுகள்

போன்ற பல்வேறு நோய்கள் அதிகரிக்கும் அபாயம் உள்ளது.

பிளாஸ்டிக் – மௌனமாக இயற்கையை கொல்லும் எதிரி

ஒரு பிளாஸ்டிக் பை இயற்கையில் முழுமையாக அழிய பல நூற்றாண்டுகள் ஆகலாம்.

அந்த ஒரு பிளாஸ்டிக்:

• நீரின் ஓட்டத்தை தடுக்கிறது.
• வெள்ள அபாயத்தை அதிகரிக்கிறது.
• மீன்களின் இனப்பெருக்கத்தை பாதிக்கிறது.
• கால்நடைகளின் உயிரைக் காவு கொள்கிறது.
• மைக்ரோ பிளாஸ்டிக்காக மாறி உணவுச் சங்கிலியில் நுழைகிறது.

இன்று கால்வாயில் வீசப்படும் பிளாஸ்டிக்...

நாளை நாம் குடிக்கும் தண்ணீராக...

நாம் சாப்பிடும் உணவாக...

நம் குழந்தைகளின் உடலுக்குள் செல்வதற்கான வாய்ப்பு அதிகம்.

அரசின் பொறுப்பு – திட்டங்கள் மட்டும் போதாது, செயல்பாடுகள் வேண்டும்

தமிழ்நாடு அரசு, பொதுப்பணித்துறை, நீர்வளத்துறை, மாசுக்கட்டுப்பாட்டு வாரியம், திருச்சி மாநகராட்சி மற்றும் உள்ளாட்சி அமைப்புகள் இணைந்து செயல்பட வேண்டிய நேரம் இது.

அவசரமாக மேற்கொள்ள வேண்டிய நடவடிக்கைகள்:

• கால்வாயில் கழிவுநீர் கலப்பதை முழுமையாக தடுக்க வேண்டும்.
• சட்டவிரோத கழிவு வெளியேற்றுபவர்களுக்கு கடுமையான அபராதம் விதிக்க வேண்டும்.
• ஆக்கிரமிப்புகளை அகற்ற வேண்டும்.
• ஆண்டுதோறும் தூர்வாரும் பணிகளை கட்டாயமாக மேற்கொள்ள வேண்டும்.
• கண்காணிப்பு கேமராக்கள் நிறுவ வேண்டும்.
• திடக்கழிவு மேலாண்மை மையங்களை வலுப்படுத்த வேண்டும்.
• பள்ளி, கல்லூரி மாணவர்களுக்கு நீர்நிலை பாதுகாப்பு கல்வி வழங்க வேண்டும்.

ஆனால்... அரசு மட்டும் போதுமா?

இல்லை.

ஒரு அரசு தினமும் குப்பையை அகற்றலாம்.

ஆனால் ஒரு குடிமகன் தினமும் குப்பையை வீசினால், எந்த அரசாலும் சுற்றுச்சூழலை காப்பாற்ற முடியாது.

சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பின் முதல் சட்டம் – தனிமனித ஒழுக்கம்.

ஒரு மனிதன் குப்பையை தரையில் போடாமல் இருப்பது...

ஒரு குடும்பம் பிளாஸ்டிக் பயன்பாட்டை குறைப்பது...

ஒரு கிராமம் நீர்நிலையை தங்கள் சொத்தாக பாதுகாப்பது...

இவை அனைத்தும் சேர்ந்து ஒரு மாநிலத்தின் சுற்றுச்சூழலை காக்கின்றன.

உலகம் இன்று கூறும் ஒரு உண்மை:

"The environment is not inherited from our ancestors; it is borrowed from our children."

நாம் பூமியை முன்னோர்களிடமிருந்து பெறவில்லை.

நம் குழந்தைகளிடமிருந்து கடன் வாங்கியிருக்கிறோம்.

பெட்டவாய்த்தலையிலிருந்து தொடங்கட்டும் ஒரு புதிய புரட்சி

உய்யக்கொண்டான் கால்வாயை காப்பாற்றும் முயற்சி அரசின் திட்டமாக மட்டும் இருக்கக் கூடாது.

அது மக்கள் இயக்கமாக மாற வேண்டும்.

• ஒவ்வொரு மாதமும் மக்கள் பங்கேற்கும் தூய்மை இயக்கம்.
• "ஒரு குடும்பம் – ஒரு மரம்" திட்டம்.
• பள்ளி மாணவர்களின் சுற்றுச்சூழல் உறுதிமொழி.
• பிளாஸ்டிக் இல்லா கிராமங்கள்.
• நீர்நிலை கண்காணிப்பு தன்னார்வக் குழுக்கள்.
• சமூக ஊடகங்கள் மூலம் தொடர்ச்சியான விழிப்புணர்வு.

இவை அனைத்தும் நடைமுறைக்கு வந்தால், உய்யக்கொண்டான் கால்வாய் மீண்டும் உயிர் பெறும்.

உய்யக்கொண்டான் கால்வாய் என்பது ஒரு நீர்வழி மட்டுமல்ல.

அது தமிழரின் அறிவியல்.

அது சோழர்களின் பாரம்பரியம்.

அது விவசாயியின் உயிர்.

அது எதிர்கால தலைமுறையின் குடிநீர்.

அதை பாதுகாப்பது அரசின் கடமை மட்டுமல்ல; ஒவ்வொரு தமிழனின், ஒவ்வொரு இந்தியனின், ஒவ்வொரு மனிதனின் கடமை.

இன்று நாம் எடுக்கும் சிறிய பொறுப்பான முடிவு, நாளைய தலைமுறைக்கு ஒரு உயிருள்ள நதியை பரிசாக அளிக்க முடியும்.

உய்யக்கொண்டான் கால்வாயை காப்போம்.
காவிரியின் உயிரோட்டத்தை பாதுகாப்போம்.
பிளாஸ்டிக்கை தவிர்ப்போம்.
நீரை மதிப்போம்.
தனிமனித ஒழுக்கத்தை வளர்ப்போம்.

ஏனெனில், சுற்றுச்சூழலை காப்பாற்றுவது ஒரு திட்டமல்ல... அது ஒரு பண்பாடு.
அந்த பண்பாட்டை மீண்டும் உயிர்ப்பிக்க வேண்டிய நேரம் இது.

✍️ சிறப்புக் கட்டுரை
Seithithalam.com – உண்மையைச் சொல்லும் தமிழின் டிஜிட்டல் குரல்