இரண்டாம் உலகப்போருக்கு முந்தைய நிலையை நோக்கி நகர்கிறதா உலகம்?

ஒரு பழைய காலத்தின் நிழல்

கடந்த பல தசாப்தங்களாக உலகம் ஒரு நிலையான விதிகளுக்கு உட்பட்ட உலகளாவிய ஒழுங்கில் (Rules-based International Order) இயங்கி வந்தது. ஆனால், பிபிசி செய்தியாளர் ஆலன் லிட்டில் தனது கட்டுரையில் சுட்டிக்காட்டுவது போல, உலகம் இன்று அந்த நிலையைத் தாண்டி, இரண்டாம் உலகப்போருக்கு முந்தைய ஒரு ஆபத்தான காலக்கட்டத்தை ஒத்த சூழலுக்குத் தள்ளப்பட்டுள்ளது. 1930-களின் பிற்பகுதியில் இருந்ததைப் போன்றே, சர்வதேச அமைப்புகளின் பலவீனம், வல்லரசுகளின் ஆக்கிரமிப்பு மனப்பான்மை மற்றும் கூட்டணிகளுக்கு இடையிலான மோதல் ஆகியவை இன்று மீண்டும் தலைதூக்கியுள்ளன.

இரண்டாம் உலகப்போருக்கு முந்தைய ஒழுங்கு என்பது என்ன?

1945-ல் இரண்டாம் உலகப்போர் முடிவுக்கு வந்த பிறகு, ஐக்கிய நாடுகள் சபை (UN) போன்ற அமைப்புகள் உருவாக்கப்பட்டன. எந்தவொரு நாடும் மற்றொரு நாட்டின் எல்லைகளை அத்துமீறி ஆக்கிரமிக்கக்கூடாது என்ற விதிமுறை வலுவாக இருந்தது. ஆனால், அதற்கு முந்தைய காலத்தில், 'வலிமையே நீதியாகும்' (Might is Right) என்ற கொள்கையே மேலோங்கி இருந்தது. இன்று உக்ரைன் மீது ரஷ்யா மேற்கொண்டுள்ள படையெடுப்பு, தைவான் விவகாரத்தில் சீனாவின் நிலைப்பாடு ஆகியவை அந்த பழைய 'வலிமை மிக்கவன் சொல்வதே சட்டம்' என்ற காலத்தை நினைவூட்டுகின்றன.

நடுத்தர சக்திகள் (Middle Powers) என்றால் யார்?

இந்த புவிசார் அரசியல் ஆட்டத்தில் 'நடுத்தர சக்திகள்' என்பவை மிக முக்கியமானவை. இவை அமெரிக்கா அல்லது சீனா போன்ற மிகப்பெரிய வல்லரசுகள் அல்ல; அதேசமயம் சர்வதேச அரசியலில் செல்வாக்கு செலுத்தக்கூடிய பொருளாதார மற்றும் ராணுவ வலிமை கொண்ட நாடுகள். உதாரணமாக, துருக்கி, சவுதி அரேபியா, இந்தியா, பிரேசில், இந்தோனேசியா மற்றும் தென்னாப்பிரிக்கா போன்ற நாடுகளைக் குறிப்பிடலாம்.

முன்பு, இந்த நாடுகள் ஏதோ ஒரு வல்லரசு அணியில் (அமெரிக்கா அல்லது சோவியத் யூனியன்) தங்களை இணைத்துக்கொண்டன. ஆனால் இன்றைய சூழலில், இவை எத்தரப்பையும் சாராமல் தங்கள் சொந்த தேசிய நலன்களுக்கு முக்கியத்துவம் அளிக்கின்றன.

நடுத்தர சக்திகள் எதிர்கொள்ளும் சவால்கள்

ஆலன் லிட்டில் தனது கட்டுரையில் நடுத்தர சக்திகள் சந்திக்கும் மூன்று முக்கிய சவால்களை முன்வைக்கிறார்:

1. இரட்டை நிலைப்பாடு எடுப்பதில் உள்ள சிக்கல்: இன்று உலகம் இரு துருவங்களாகப் பிரிந்து வருகிறது. ஒருபுறம் அமெரிக்கா தலைமையிலான மேற்கத்திய நாடுகள், மறுபுறம் சீனா-ரஷ்யா கூட்டணி. நடுத்தர சக்திகள் பொருளாதார ரீதியாகச் சீனாவையும், பாதுகாப்பு ரீதியாக அமெரிக்காவையும் சார்ந்துள்ளன. இந்த இரண்டிற்கும் இடையே சமநிலை காப்பது மிகக்கடினமான ஒன்றாக மாறியுள்ளது.

2. சர்வதேச விதிகளின் வீழ்ச்சி: சர்வதேச சட்டங்கள் மற்றும் விதிகள் மதிக்கப்படாத சூழலில், நடுத்தர நாடுகள் அதிகம் பாதிக்கப்படுகின்றன. வல்லரசுகள் தங்களுக்கு சாதகமாக விதிகளை வளைக்கும்போது, பாதுகாப்புக்காக சர்வதேச அமைப்புகளை நம்பியிருந்த நடுத்தர நாடுகள் இப்போது தனித்து விடப்பட்டுள்ளன.

3. பாதுகாப்புச் செலவினங்கள் அதிகரிப்பு: உலகம் போர் மேகங்களால் சூழப்பட்டுள்ளதால், நடுத்தர நாடுகள் தங்கள் பட்ஜெட்டில் பெரும் பகுதியை ராணுவத்திற்காகச் செலவிட வேண்டியுள்ளது. இது கல்வி, சுகாதாரம் போன்ற மக்கள் நலத்திட்டங்களைப் பாதிக்கிறது.

அமைதி காப்பாளர்களா அல்லது வாய்ப்பு தேடுபவர்களா?

இந்த நடுத்தர சக்திகள் தற்போது உலக அரசியலில் ஒரு 'ஊசல்' (Swing States) போலச் செயல்படுகின்றன. உக்ரைன் போரில் துருக்கியின் மத்தியஸ்தம், காசா விவகாரத்தில் கத்தாரின் தலையீடு போன்றவை இதற்குச் சான்று. இருப்பினும், இவர்கள் உலக அமைதிக்காகச் செயல்படுகிறார்களா அல்லது இந்த மோதல்களைப் பயன்படுத்தித் தங்கள் பிராந்திய ஆதிக்கத்தை நிலைநாட்டப் பார்க்கிறார்களா என்ற கேள்வியும் எழுகிறது.

புதிய உலக ஒழுங்கு எதை நோக்கி?

ஆலன் லிட்டிலின் பகுப்பாய்வு ஒரு எச்சரிக்கையைத் தருகிறது. 1930-களில் சர்வதேச சமூகம் சர்வாதிகாரிகளின் ஆக்கிரமிப்புகளைத் தடுக்கத் தவறியதால் இரண்டாம் உலகப்போர் மூண்டது. இன்றும் ஐக்கிய நாடுகள் சபை போன்ற அமைப்புகள் செயலற்றுப் போய்விட்டன.

இந்தச் சூழலில், நடுத்தர சக்திகளின் பங்கு மிக முக்கியமானது. அவர்கள் ஒரு புதிய, நிலையான உலக ஒழுங்கை உருவாக்கப் போகிறார்களா? அல்லது வல்லரசுகளின் மோதலில் சிக்கிச் சிதையப் போகிறார்களா? என்பதுதான் தற்போதைய கேள்வி. உலகம் ஒரு பழைய, இருண்ட காலத்தை நோக்கி நகர்வதைத் தடுக்க வேண்டுமானால், சர்வதேச விதிகள் மீண்டும் நிலைநாட்டப்பட வேண்டும். ஆனால் இப்போதைய சூழலில், "ஒவ்வொரு நாடும் தனக்கான பாதுகாப்பைத் தானே தேடிக்கொள்ள வேண்டும்" என்ற நிலை உருவானதுதான் மிகப்பெரிய கவலையாக உள்ளது.

ஆலன் லிட்டிலின் பிபிசி கட்டுரையைத் தழுவி எழுதப்பட்டது.