தமிழக அரசியல் 50 ஆண்டுகள்: டெல்லியின் ஏகாதிபத்தியமும்... நடிகர்களின் வருகையும் - ஓர் அரசியல் அலசல்!
தமிழக அரசியல் வரலாறு என்பது வெறும் ஆட்சி மாற்றங்களைப் பற்றியது மட்டுமல்ல; அது மாநில உரிமைகளுக்கும், மத்திய அரசின் அதிகார மையத்திற்கும் இடையே நடந்த ஒரு நீண்ட நெடிய போர். கடந்த 50 ஆண்டுகால தமிழக அரசியலை உற்றுநோக்கினால், அதன் மையப்புள்ளி டெல்லியின் அதிகார ஆதிக்கத்தை எதிர்த்ததாகவே அமைந்திருப்பதை நாம் உணர முடியும். இது குறித்து பேராசிரியர் பீர் முகமது முன்வைக்கும் கருத்துக்கள் இன்றைய அரசியல் சூழலில் மிக முக்கியமான விவாதங்களை எழுப்பியுள்ளன.
காங்கிரஸின் வீழ்ச்சியும் அண்ணாவின் எழுச்சியும்
1967-ம் ஆண்டு தமிழக அரசியல் வரலாற்றில் ஒரு திருப்புமுனை. அதுவரை அசைக்க முடியாத சக்தியாக இருந்த காங்கிரஸை வீழ்த்தி, பேரறிஞர் அண்ணா முதலமைச்சராகப் பொறுப்பேற்றது டெல்லிக்கு மிகப்பெரிய அதிர்ச்சியை அளித்தது. மாநில சுயாட்சி, இந்தி எதிர்ப்பு, சமூக நீதி எனத் திராவிட இயக்கக் கொள்கைகள் இந்திய அரசியலமைப்பின் மையத்தையே உலுக்கின. மாநிலங்கள் வெறும் ‘டம்மி’களாக இருக்கக் கூடாது என்பதில் அண்ணா உறுதியாக இருந்தார். ஆனால், அவரது திடீர் மரணம் தமிழக அரசியலில் ஒரு வெற்றிடத்தை உருவாக்கியது.
கருணாநிதி: டெல்லிக்குச் சிம்மசொப்பனமான போராளி
அண்ணாவிற்குப் பிறகு பொறுப்பேற்ற கலைஞர் கருணாநிதி, டெல்லிக்கு இன்னும் பெரிய சவாலாக அமைந்தார். மற்ற மாநில முதலமைச்சர்கள் மத்திய அரசுக்கு அடிபணிந்து போய்க்கொண்டிருந்த காலத்தில், கருணாநிதி மட்டும் மாநில உரிமைகளுக்காகத் துணிச்சலாகப் போராடினார்.
மாநில சுயாட்சி தீர்மானம்: "மத்தியில் கூட்டாட்சி, மாநிலத்தில் சுயாட்சி" என்ற முழக்கம் டெல்லியின் ஏகாதிபத்தியத்தைக் கேள்விகுள்ளாக்கியது.
உரிமைப் போராட்டம்: மாநில முதலமைச்சர்கள் சுதந்திர தினத்தன்று கொடியேற்றும் உரிமையைப் பெற்றுத் தந்தது வரை கருணாநிதியின் பங்களிப்பு டெல்லிக்கு எரிச்சலையே தந்தது.
மத்திய அரசின் அதிகாரத்தை மதிக்காத, ஒரு சுயேச்சையான போராட்டத் தலைவராகக் கருணாநிதி உருவெடுத்தது, அப்போதைய டெல்லி அதிகார வர்க்கத்திற்குப் பெரும் தலைவலியாக அமைந்தது.
எம்.ஜி.ஆர்: டெல்லி உருவாக்கிய மாற்று அரசியலா?
பேராசிரியர் பீர் முகமது அவர்களின் கருத்தின்படி, மத்திய அரசுடன் சமரசம் செய்யாமல் போராடிய கருணாநிதியை முடக்க, டெல்லி கையாண்ட ஒரு கருவிதான் எம்.ஜி.ஆர். திமுகவிலிருந்து எம்.ஜி.ஆர் பிரிக்கப்பட்டதும், அவர் அதிமுகவை உருவாக்கியதும் தமிழக அரசியலில் பெரும் மாற்றத்தை ஏற்படுத்தியது.
எம்.ஜி.ஆர் ஒரு நடிகராகப் பெற்றிருந்த செல்வாக்கைப் பயன்படுத்தி, கருணாநிதியின் அரசியல் பலத்தைக் குறைக்க டெல்லி அவரை ஆதரித்ததாக ஒரு வலுவான வாதம் முன்வைக்கப்படுகிறது. மற்ற மாநிலங்களில் முதலமைச்சர்கள் டெல்லியின் ‘டம்மி’களாக இருந்தபோது, தமிழகத்தில் கருணாநிதி காட்டிய வீரியத்தைக் குறைக்க, ஒரு வெகுஜனக் கவர்ச்சி கொண்ட முகத்தை டெல்லி பயன்படுத்திக் கொண்டது என்பது அரசியல் ஆய்வாளர்களின் கருத்தாக இருக்கிறது.
திரைத்துறையினரின் வருகையும் டெல்லியின் வியூகமும்
எம்.ஜி.ஆரின் வெற்றியைத் தொடர்ந்து, தமிழக அரசியலில் நடிகர்களின் வருகை என்பது ஒரு தொடர்கதையாகிவிட்டது. இது ஒரு தற்செயலான நிகழ்வு அல்ல, மாறாக டெல்லியின் ஏகாதிபத்தியம் தமிழகத்தின் கொள்கை ரீதியான அரசியலை நீர்த்துப் போகச் செய்யப் பயன்படுத்தும் ஒரு உத்தி என்று பேராசிரியர் பீர் முகமது குறிப்பிடுகிறார்.
அரசியல் சித்தாந்தங்கள், போராட்டங்கள் ஆகியவற்றின் மூலம் தலைவர்கள் உருவாவதைத் தடுத்து, திரைத்துறைப் புகழின் மூலம் நேரடியாக அதிகாரத்தைப் பிடிக்கும் கலாச்சாரம் ஊக்குவிக்கப்படுகிறது. இதன் மூலம், மாநிலத்தின் தனித்துவமான போராட்டக் குணத்தைச் சிதைத்து, டெல்லிக்கு இணக்கமான ஒரு சூழலை உருவாக்க முடியும் என்று மத்திய அதிகார மையங்கள் கருதுகின்றன.
தமிழக அரசியல் என்பது வெறும் உணர்ச்சிவசப்பட்ட வாக்கு வங்கி அரசியல் மட்டுமல்ல; அது ஒரு அறிவுசார்ந்த போராட்ட களம். அண்ணா தொடங்கி வைத்த மாநில உரிமைப் போர், கருணாநிதி காலத்தில் வீரியமடைந்தது. அதை எதிர்கொள்ள முடியாமல் டெல்லி கையாண்ட பல்வேறு உத்திகளில் ஒன்றுதான் ‘நடிகர் அரசியல்’.
இன்றைய சூழலில், பல நடிகர்கள் அரசியலுக்கு வருவதும், அவர்களுக்குப் பின்னால் இருக்கும் கண்ணுக்குத் தெரியாத கரங்களும் டெல்லியின் அதே பழைய ஏகாதிபத்திய அரசியலின் நீட்சியாகவே பார்க்கப்படுகிறது. தமிழக மக்கள் தங்களின் உண்மையான போராளிகள் யார், டெல்லியின் கைப்பாவைகள் யார் என்பதை உணர்ந்து செயல்பட வேண்டிய தருணம் இது.
ஆதாரக் கருத்து: பீர் முகமது தொகுப்பு: செய்தித்தளம்.காம் குழு