ஈரான் - இந்தியா உறவு: நேரு காலத்து நட்பின் வலிமை!

ஈரானின் பெருந்தன்மை: வளைகுடா பதற்றத்திலும் இந்தியாவிற்கு கிடைத்த முன்னுரிமை - ஒரு வரலாற்றுப் பார்வை

வளைகுடா பிராந்தியத்தில் போர் மேகங்கள் சூழ்ந்துள்ள நிலையிலும், சர்வதேச அரசியலில் இந்தியாவின் நிலைப்பாடு குறித்து பல்வேறு விவாதங்கள் எழுந்துள்ள சூழலிலும், ஈரான் அரசு எடுத்துள்ள ஒரு முடிவு உலக நாடுகளின் கவனத்தை ஈர்த்துள்ளது. புஷ்பக் (Pushpak) மற்றும் பரிமல் (Parimal) ஆகிய இரு இந்தியக் கப்பல்களும் ஹோர்முஸ் நீரிணை (Strait of Hormuz) வழியாக எவ்வித தடையுமின்றி பாதுகாப்பாகப் பயணிக்க ஈரான் அனுமதி வழங்கியுள்ளது. இது வெறும் வணிக ரீதியான அனுமதி மட்டுமல்ல, இரு நாடுகளுக்கும் இடையிலான ஆழமான வரலாற்றுப் பிணைப்பின் சாட்சியாகப் பார்க்கப்படுகிறது.

பதற்றமான சூழலும் ஈரானின் நிலைப்பாடும்

தற்போது வளைகுடா நாடுகள் முழுவதும் ஒருவித பதற்றமான சூழல் நிலவி வருகிறது. குறிப்பாக இஸ்ரேல் - ஈரான் இடையிலான மோதல் போக்கு உச்சகட்டத்தை எட்டியுள்ளது. இத்தகைய சூழலில், இந்திய ராணுவ அதிகாரி ஒருவர், "ஈரான் போர்க்கப்பல்கள் இந்தியக் கடல் எல்லைகளைக் கடந்துவிட்டது என்று நாங்கள் இஸ்ரேலுக்குத் தகவல் கொடுத்தோம்" என்று பேட்டியளித்திருந்தார். மேலும், ஈரானின் உச்ச தலைவர் கொல்லப்பட்டதற்கு இந்தியப் பிரதமர் இதுவரை அதிகாரப்பூர்வமாகத் தனது இரங்கலைத் தெரிவிக்கவில்லை. இவ்வளவு கசப்பான சூழல்கள் இருந்தபோதிலும், இந்தியக் கப்பல்களுக்கு ஈரான் பாதுகாப்பு அளிப்பது அதன் பெருந்தன்மையையே காட்டுகிறது.

அணிசேராக் கொள்கையும் நேருவின் புகழும்

இந்தியா சுதந்திரம் அடைந்த காலந்தொட்டு பின்பற்றி வந்த 'அணிசேராக் கொள்கை' (Non-Aligned Movement) உலக அரங்கில் இந்தியாவிற்கு ஒரு தனி மரியாதையை ஈட்டித் தந்தது. வல்லரசு நாடுகளின் போட்டியில் சிக்காமல், நியாயத்தின் பக்கம் நிற்கும் இந்தியாவின் இந்த அணுகுமுறையே இன்று நமக்குக் கவசமாகத் திகழ்கிறது.

இன்றைய ஆட்சியாளர்கள் "நேரு என்ன செய்தார்?" என்று கேள்வி எழுப்பலாம். ஆனால், இன்று இந்தியக் கப்பல்கள் வளைகுடாப் பகுதியில் தலைநிமிர்ந்து செல்வதற்குக் காரணம் அன்று ஜவஹர்லால் நேருவும், இந்திரா காந்தியும் ஈரானுடனும் மற்ற அரபு நாடுகளுடனும் வளர்த்தெடுத்த ஆழமான நற்பெயர் தான். நேருவின் மீது ஈரான் இன்றும் கொண்டுள்ள வரலாற்றுப் புரிதலும், மரியாதையும் தான் அந்த நாட்டின் தற்போதைய முடிவுகளுக்குப் பின்னால் உள்ள உந்துசக்தி.

நாகரிகங்களின் சங்கமம்: 3000 ஆண்டுகால பந்தம்

இந்தியாவுக்கும் ஈரானுக்கும் இடையிலான உறவு என்பது வெறும் சில தசாப்த கால அரசியல் அல்ல. இது 3000 ஆண்டுகால வரலாற்றுத் தொடர்பு. ஆரிய-பாரசீக நாகரிகங்கள் காலத்திலிருந்தே இரு நாடுகளும் கலை, கலாச்சாரம் மற்றும் வணிக ரீதியாகப் பின்னிப் பிணைந்துள்ளன.

வரலாற்றின் பக்கங்களைப் புரட்டிப் பார்த்தால், இன்று உலகை அச்சுறுத்தும் நாடுகள் பலவற்றிற்கு நீண்ட வரலாறு கிடையாது:

1. அமெரிக்கா: சுமார் 250 ஆண்டுகால வரலாறு மட்டுமே கொண்டது.

2. இஸ்ரேல்: வெறும் 78 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு உருவான ஒரு நாடு.

ஆனால், இந்தியாவும் ஈரானும் உலகின் மிகப் பழமையான மற்றும் செழுமையான நாகரிகங்கள். ஒரு நாகரிகம் என்ற அடிப்படையில் இந்தியா எப்போதுமே மற்ற நாடுகளுக்கு ஒரு வழிகாட்டியாக இருந்துள்ளது. அமெரிக்கா போன்ற நாடுகளின் தற்காலிக நலன்களுக்காக, நாம் யாருக்கும் 'தொங்கு சதையாக' மாறிவிடக் கூடாது என்பது இன்றைய காலத்தின் கட்டாயம்.

சமநிலை உறவின் அவசியம்

இன்றைய உலக அரசியலில் இந்தியா தனது வெளியுறவுக் கொள்கையை எந்தத் திசையில் நகர்த்தப் போகிறது என்பது குறித்த விவாதங்கள் எழுந்துள்ளன. அமெரிக்கா போன்ற நாடுகளுடன் நட்பு பாராட்டுவது அவசியம் தான், அதே சமயம் நமது பழைய மற்றும் நம்பிக்கைக்குரிய நண்பர்களைத் தாரை வார்த்துவிடக் கூடாது. ஈரானுடனான உறவு என்பது இந்தியாவின் எரிசக்தி பாதுகாப்பு (Energy Security) மற்றும் பிராந்திய நிலைத்தன்மைக்கு மிக முக்கியமானது.

ஈரான் காட்டியுள்ள இந்தப் பெருந்தன்மை, இந்தியாவின் வெளியுறவுக் கொள்கை மீண்டும் அதன் பழைய 'அணிசேரா' மற்றும் 'நடுநிலை' வேர்களுக்குத் திரும்ப வேண்டியதன் அவசியத்தை உணர்த்துகிறது. நமது பாரம்பரிய மதிப்பையும், நாகரிகத்தின் மாண்பையும் காப்பது இன்றைய ஆட்சியாளர்களின் கடமையாகும்.

 சர்வதேச அரசியல் என்பது தற்காலிக லாபங்களுக்கானது அல்ல; அது நீண்டகால நம்பிக்கையின் அடிப்படையில் அமைந்தது. நேருவும் இந்திராவும் விதைத்த அந்த நற்பெயரே இன்றும் இந்தியக் கப்பல்களைக் காத்து வருகிறது. இதனை உணர்ந்து, இந்தியா தனது தனித்துவமான வெளியுறவுக் கொள்கையைத் தொடர வேண்டும் என்பதே நடுநிலையாளர்களின் எதிர்பார்ப்பு.