இந்திய விண்வெளி உற்பத்தித் துறை: பொறியியல் திறன் பற்றாக்குறை ஒரு சவால்
இந்தியாவின் விண்வெளி மற்றும் பாதுகாப்புத் துறை (Aerospace and Defence Sector) கடந்த சில ஆண்டுகளாக மிகப்பெரிய வளர்ச்சி கண்டு வருகிறது. "மேக் இன் இந்தியா" மற்றும் "ஆத்மநிர்பர் பாரத்" போன்ற திட்டங்களின் உந்துதலால், உள்நாட்டு உற்பத்தி மற்றும் சுயசார்பு இலக்குகள் முன்வைக்கப்பட்டுள்ளன. இதன் விளைவாக, ஏரோஸ்பேஸ் உற்பத்தி வசதிகள் அதிகரித்துள்ளன, புதிய தொழிற்சாலைகள் உருவாகியுள்ளன, மேலும் உலகளாவிய விண்வெளி நிறுவனங்கள் இந்தியாவில் முதலீடு செய்ய ஆர்வம் காட்டி வருகின்றன. இருப்பினும், இந்த அற்புதமான வளர்ச்சிப் பாதையில் ஒரு முக்கியமான சவால் தலைதூக்கியுள்ளது: தகுதியான பொறியியல் திறன் கொண்ட பணியாளர்களின் பற்றாக்குறை. இது இந்தியாவின் விண்வெளித் துறை தனது முழு திறனை எட்டுவதைத் தடுக்கும் ஒரு பெரும் தடையாக அச்சுறுத்துகிறது.
வளர்ச்சியும் சவாலும்
இந்தியாவின் விண்வெளித் துறை ஒரு காலத்தில் இறக்குமதியை பெரிதும் சார்ந்திருந்தது. ஆனால் இன்று, உள்நாட்டிலேயே விமான பாகங்கள், உதிரிபாகங்கள், மற்றும் முழுமையான அமைப்புகளை வடிவமைத்து, மேம்படுத்தி, உற்பத்தி செய்யும் திறன் அதிகரித்து வருகிறது. பாதுகாப்புத் துறைக்கான போர் விமானங்கள், ஹெலிகாப்டர்கள், ஏவுகணைகள் மற்றும் விண்வெளி ஆராய்ச்சிக்குத் தேவையான செயற்கைக்கோள்கள், ராக்கெட்டுகள் என அனைத்துப் பிரிவுகளிலும் இந்தியா அபார முன்னேற்றம் அடைந்துள்ளது. போயிங், ஏர்பஸ் போன்ற உலகளாவிய ஜாம்பவான்கள் தங்கள் உற்பத்தி மற்றும் வடிவமைப்பு வசதிகளை இந்தியாவில் விரிவாக்குகின்றன. இது இந்திய இளைஞர்களுக்கு மிகப்பெரிய வேலைவாய்ப்புகளை உருவாக்கும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.
இருப்பினும், இந்த வாய்ப்புகளைப் பயன்படுத்திக் கொள்ளத் தேவையான சிறப்புத் தேர்ச்சி பெற்ற பொறியாளர்கள் மற்றும் தொழில்நுட்ப வல்லுநர்களின் எண்ணிக்கை குறைவாகவே உள்ளது. விண்வெளி உற்பத்தி என்பது அதிநவீன தொழில்நுட்பம், துல்லியம், மற்றும் கடுமையான பாதுகாப்புத் தரங்களைக் கோரும் ஒரு துறை. இதற்கென சிறப்புப் பயிற்சி பெற்ற, திறமையான பணியாளர்கள் தேவை. எடுத்துக்காட்டாக, விமானப் பாகங்களை வடிவமைத்தல், அட்வான்ஸ்டு காம்போசிட் மெட்டீரியல்களைப் பயன்படுத்துதல், ஏவியோனிக்ஸ் அமைப்புகளை ஒருங்கிணைத்தல், தரக் கட்டுப்பாடு மற்றும் பராமரிப்பு போன்ற பணிகளுக்கு தனித்துவமான திறன்கள் அவசியம். ஆனால், நமது கல்வி நிறுவனங்கள் இத்தகைய குறிப்பிட்ட தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்யும் வகையில் மாணவர்களைத் தயார்படுத்துகிறதா என்பது கேள்விக்குறியாக உள்ளது.
கல்வித் துறைக்கும் தொழில்துறைக்கும் இடையிலான இடைவெளி
இந்தியாவில் ஏராளமான பொறியியல் கல்லூரிகள் இருந்தாலும், விண்வெளித் துறைக்குத் தேவையான பாடத்திட்டங்கள், அதிநவீன ஆய்வகங்கள், மற்றும் அனுபவம் வாய்ந்த ஆசிரியர்கள் குறைவாகவே உள்ளனர். வழக்கமான மெக்கானிக்கல் அல்லது எலெக்ட்ரானிக்ஸ் பொறியியல் படிப்புகள் அடிப்படை அறிவை வழங்கினாலும், விண்வெளித் துறையின் சிறப்புத் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்ய அவை போதுமானதாக இல்லை. தொழில்துறைக்குத் தேவையான நடைமுறை அனுபவம், நவீன மென்பொருள் பயன்பாடு, மெட்டீரியல் சயின்ஸ் குறித்த ஆழ்ந்த அறிவு, மற்றும் குறிப்பிட்ட உற்பத்தி செயல்முறைகள் குறித்த பயிற்சி மாணவர்களுக்குக் கிடைப்பதில்லை.
இதன் விளைவாக, கல்லூரிகளில் இருந்து வெளியே வரும் பட்டதாரிகள் நேரடியாக வேலைக்குச் சேரும்போது, அவர்களுக்கு நீண்ட கால பயிற்சி தேவைப்படுகிறது. இது நிறுவனங்களுக்கு கூடுதல் செலவையும் கால தாமதத்தையும் ஏற்படுத்துகிறது. மேலும், அதிநவீன R&D பிரிவுகளிலும், வடிவமைப்பிலும் ஈடுபடக்கூடிய உயர்தர ஆராய்ச்சி மற்றும் மேம்பாட்டுப் பணியாளர்களுக்கும் கடுமையான பற்றாக்குறை நிலவுகிறது.
திறன் இடைவெளியை சரிசெய்யும் வழிகள்
இந்தக் critical engineering skills gap-ஐ சரிசெய்வதற்கு பலதரப்பட்ட முயற்சிகள் தேவை.
பாடத்திட்ட மறுசீரமைப்பு: கல்வி நிறுவனங்கள் தொழில்துறையுடன் நெருக்கமாக இணைந்து பணியாற்ற வேண்டும். விண்வெளித் துறைக்குத் தேவையான பாடத்திட்டங்களை வடிவமைக்க வேண்டும், அதில் அட்வான்ஸ்டு மெட்டீரியல்ஸ், ஏவியோனிக்ஸ், ஏரோடைனமிக்ஸ், உற்பத்தித் தொழில்நுட்பங்கள், மென்பொருள் சிமுலேஷன்கள், மற்றும் தரக் கட்டுப்பாடு போன்ற துறைகளுக்கு முக்கியத்துவம் அளிக்கப்பட வேண்டும்.
ஆய்வக மற்றும் உள்கட்டமைப்பு மேம்பாடு: நவீன விண்வெளி உற்பத்திக்குத் தேவையான அதிநவீன ஆய்வகங்கள் மற்றும் உபகரணங்களை கல்லூரிகளில் நிறுவ வேண்டும். அரசு மற்றும் தொழில்துறை நிதி உதவியுடன் இதைச் சாத்தியமாக்கலாம். 3D பிரிண்டிங், CNC இயந்திரங்கள், காம்போசிட் மெட்டீரியல்ஸ் சோதனை வசதிகள் போன்றவை அவசியமானவை.
ஆசிரியப் பயிற்சி மற்றும் மேம்பாடு: பேராசிரியர்கள் மற்றும் விரிவுரையாளர்களுக்கு விண்வெளித் துறையின் சமீபத்திய போக்குகள் மற்றும் தொழில்நுட்பங்கள் குறித்து பயிற்சி அளிக்க வேண்டும். தொழில்துறையைச் சேர்ந்த நிபுணர்களைக் கொண்டு சிறப்புப் பயிற்சிப் பட்டறைகளை நடத்தலாம்.
இன்டர்ன்ஷிப் மற்றும் தொழிற்பயிற்சி: மாணவர்களுக்கு விண்வெளி நிறுவனங்களில் இன்டர்ன்ஷிப் மற்றும் தொழிற்பயிற்சி பெறுவதற்கான வாய்ப்புகளை அதிகரிக்க வேண்டும். இது அவர்களுக்கு நடைமுறை அனுபவத்தையும், தொழில்துறையின் தேவைகளையும் புரிந்துகொள்ள உதவும்.
திறன் மேம்பாட்டு மையங்கள்: விண்வெளித் துறைக்கான பிரத்யேக திறன் மேம்பாட்டு மையங்களை (Skill Development Centers) நிறுவ வேண்டும். இவை பட்டதாரிகளுக்கு மட்டுமன்றி, தற்போது பணியில் இருப்பவர்களுக்கும் ரீ-ஸ்கில்லிங் மற்றும் அப்-ஸ்கில்லிங் பயிற்சிகளை வழங்கலாம்.
அரசு சலுகைகள் மற்றும் கொள்கைகள்: அரசு, விண்வெளித் துறைக்கான திறன் மேம்பாட்டை ஊக்குவிக்கும் வகையில் கொள்கை ரீதியான ஆதரவையும் நிதிச் சலுகைகளையும் வழங்க வேண்டும். ஆராய்ச்சி மற்றும் மேம்பாட்டிற்கு முதலீடு செய்ய வேண்டும்.
சிறு மற்றும் நடுத்தர தொழில் நிறுவனங்களுடன் ஒத்துழைப்பு: பெரிய விண்வெளி நிறுவனங்கள், சிறிய மற்றும் நடுத்தர தொழில் நிறுவனங்களுக்கு (MSMEs) தொழில்நுட்பப் பரிமாற்றம் மற்றும் பயிற்சி அளிப்பதன் மூலம் சப்ளை செயினில் உள்ள திறன் இடைவெளியை நிவர்த்தி செய்யலாம்.
இந்தியா ஒரு விண்வெளி வல்லரசாக உருவெடுத்து வரும் நிலையில், இந்தத் திறன் பற்றாக்குறையை நிவர்த்தி செய்வது மிகவும் அத்தியாவசியமானது. அரசு, கல்வி நிறுவனங்கள், மற்றும் தொழில்துறை ஆகியவை ஒருங்கிணைந்து செயல்பட்டால் மட்டுமே இந்தச் சவாலை வெற்றிகரமாக எதிர்கொள்ள முடியும். தகுதியான பொறியாளர்களை உருவாக்குவது என்பது இந்தியாவின் விண்வெளித் துறைக்கு மட்டுமல்ல, ஒட்டுமொத்தப் பொருளாதார வளர்ச்சிக்கும், தொழில்நுட்ப சுயசார்புக்கும் அடித்தளமாக அமையும். இந்த முக்கியமான துறையில் முதலீடு செய்யப்படும் ஒவ்வொரு ரூபாயும் இந்தியாவின் எதிர்காலத்திற்கான முதலீடாகவே அமையும் என்பதில் சந்தேகமில்லை. இந்தியாவின் விண்வெளி கனவுகள் மெய்ப்பட, திறன் மேம்பாடு ஒரு கருவியாக இல்லாமல், அடிப்படைத் தூணாக அமைய வேண்டும்.