இடிமுழக்கத் தந்தை: பெரியாரின் கொள்கை முரண்பாடுகளும் வரலாற்று மோதல்களும்
தமிழக வரலாற்றை இரு பெரும் பகுதிகளாகப் பிரிக்கலாம்: பெரியாருக்கு முன், பெரியாருக்குப் பின். இருபதாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் தமிழகத்தின் சமூகக் கட்டமைப்பில் நிலவிய ஏற்றத்தாழ்வுகளை, ஆதிக்க மனோபாவங்களை ஒரு தனி மனிதனாக நின்று அசைத்துப் பார்த்தவர் ஈ.வெ. ராமசாமி என்கிற தந்தை பெரியார். "இடிமுழக்கத் தந்தை" (The Thundering Thandhai) என்று அழைக்கப்படும் அவரது வாழ்வும் அரசியலும் வெறும் புகழுரைகளால் ஆனது மட்டுமல்ல; அவை கடுமையான விவாதங்கள், தீராத முரண்பாடுகள் மற்றும் சமரசமற்ற மோதல்களால் நிரம்பியது.
ஆரம்பகால அரசியல் மற்றும் விலகல்
பெரியாரின் அரசியல் பயணம் காங்கிரஸில் தொடங்கியது. காந்தியடிகளின் கொள்கைகளால் ஈர்க்கப்பட்டு, மதுவிலக்கு போராட்டம், தீண்டாமை ஒழிப்பு எனத் தீவிரமாகப் பணியாற்றினார். ஆனால், காங்கிரஸுக்குள் நிலவிய சமூகப் பாகுபாடு அவரைச் சிந்திக்க வைத்தது. குறிப்பாக, சேரன்மாதேவி குருகுலப் பிரச்சினையில் நிலவிய சாதிப் பாகுபாடு மற்றும் வகுப்புவாரிப் பிரதிநிதித்துவக் கோரிக்கையை காங்கிரஸ் நிராகரித்தது அவரை அக்கட்சியை விட்டு வெளியேறத் தூண்டியது.
இதுவே பெரியாரின் முதல் பெரிய "மோதல்". தான் நம்பிய கொள்கைக்காக, அதுவரை தான் அங்கம் வகித்த அதிகாரமிக்கப் பேரியக்கத்தை விட்டு வெளியேறியது அவரது சமரசமற்ற போக்கைக் காட்டியது.
சுயமரியாதை இயக்கம்: ஒரு சமூகப் புரட்சி
1925-ல் சுயமரியாதை இயக்கத்தைத் தொடங்கிய பெரியார், அரசியலை விடச் சமூக மாற்றமே முக்கியம் எனக் கருதினார். கடவுள் மறுப்பு, சாதி ஒழிப்பு, பெண் விடுதலை ஆகியவற்றைத் தனது இயக்கத்தின் மூன்று தூண்களாக அறிவித்தார்.
பெரியாரின் "பகுத்தறிவு" என்பது ஒரு வெறும் தர்க்கம் மட்டுமல்ல, அது அதிகார அமைப்புகளை நோக்கிய கேள்வியாக இருந்தது. "எதையும் ஏன், எதற்கு என்று கேள்" என்ற அவரது முழக்கம், பல நூற்றாண்டுகளாகப் பழக்கப்படுத்தப்பட்ட நம்பிக்கைகளை வேரோடு அசைத்தது. இந்த இடத்தில்தான் அவர் பழமைவாதிகளுடன் பெரும் மோதல்களைச் சந்தித்தார்.
பெரியார் சந்தித்த முக்கிய முரண்பாடுகள்
பெரியாரின் ஆளுமையை ஆய்வு செய்யும் எவரும் அவர் எதிர்கொண்ட முரண்பாடுகளைத் தவிர்க்க முடியாது. இந்த முரண்பாடுகள் பல நேரங்களில் அவரது விமர்சகர்களால் ஆயுதமாகப் பயன்படுத்தப்பட்டன.
காந்தியும் பெரியாரும்: காந்தியைத் தனது தலைவராக ஏற்றுக் கொண்ட பெரியார், பின்னாளில் அவரை மிகக் கடுமையாக விமர்சித்தார். காந்தியின் "வர்ணாஸ்ரம தர்மம்" மீதான நம்பிக்கைக்கும், பெரியாரின் சாதி ஒழிப்புக்கும் இடையே பெரும் மோதல் நிலவியது. "காந்தியம் ஒழிய வேண்டும்" என்று முழங்கும் அளவிற்கு அந்த முரண்பாடு முற்றியது.
தேசியவாதம் vs திராவிடவாதம்: இந்தியத் தேசியவாதம் என்பது பார்ப்பன ஆதிக்கத்திற்கான ஒரு கருவி என்பது பெரியாரின் வாதம். எனவே, அவர் "தமிழ்நாடு தமிழருக்கே" அல்லது "திராவிட நாடு திராவிடருக்கே" என்ற கோரிக்கையை முன்வைத்தார். இந்திய விடுதலை நாளை அவர் "துக்க நாள்" என்று அறிவித்தது அவரது அரசியல் பயணத்தின் மிகப்பெரிய முரண்பாடாகப் பார்க்கப்படுகிறது.
மொழிப் பற்று: தமிழ் மொழி மீது மிகுந்த பற்று கொண்டிருந்தாலும், தமிழை ஒரு "காட்டுமிராண்டி மொழி" என்று அவர் விமர்சித்தது பெரும் பரபரப்பை ஏற்படுத்தியது. ஆனால், அந்த விமர்சனம் தமிழின் இலக்கியச் செழுமைக்கு எதிரானது அல்ல; மாறாக, தமிழைப் பக்தி மொழியாகவும், பழமைவாத மொழியாகவும் வைத்திருப்பவர்களுக்கு எதிரான ஒரு சாட்டையடியாகவே இருந்தது. ஆங்கில அறிவியலைப் போற்ற வேண்டும் என்பதே அவரது நோக்கமாக இருந்தது.
சமகாலத் தலைவர்களுடனான மோதல்கள்
பெரியாருக்கும் அவரது சீடர்களுக்கும் இடையிலான முரண்பாடுகளே திராவிட அரசியலின் போக்கை மாற்றின. குறிப்பாக, அறிஞர் அண்ணாவுடனான அவரது பிரிவு வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது.
பெரியார் - அண்ணா பிரிவு: திராவிடர் கழகம் ஒரு தேர்தல் அரசியலில் ஈடுபடாத இயக்கமாக இருக்க வேண்டும் என்பதில் பெரியார் உறுதியாக இருந்தார். ஆனால், அண்ணா தேர்தல் அரசியலை விரும்பினார். 1949-ல் பெரியார் தன்னை விடப் பல வயது குறைந்த மணியம்மையைத் திருமணம் செய்து கொண்டதை ஒரு காரணமாகக் காட்டி, அண்ணா திராவிட முன்னேற்றக் கழகத்தைத் (திமுக) தொடங்கினார். இது ஒரு தனிப்பட்ட மோதலாகத் தெரிந்தாலும், இதன் பின்னணியில் "அதிகார அரசியல்" மற்றும் "இயக்கக் கட்டுப்பாடு" குறித்த ஆழ்ந்த முரண்பாடுகள் இருந்தன.
பெரியார் - ராஜாஜி: ராஜாஜியும் பெரியாரும் "நிழலும் நிஜமும்" போலத் தனிப்பட்ட முறையில் நெருங்கிய நண்பர்களாக இருந்தனர். ஆனால், கொள்கை ரீதியாக அவர்கள் துருவங்களாக நின்றனர். ராஜாஜியின் குலக்கல்வித் திட்டத்தை எதிர்த்துப் பெரியார் நடத்தியப் போராட்டமே காமராஜர் ஆட்சிக்கு வரவும், ராஜாஜி பதவியிறங்கவும் முக்கியக் காரணமாக அமைந்தது.
பெண்ணியப் புரட்சியாளர்
பெரியாரின் பல கொள்கைகள் முரண்பாடாகத் தெரிந்தாலும், பெண் உரிமை குறித்த அவரது பார்வை இன்றுவரை எவராலும் எட்ட முடியாத உயரத்தில் இருக்கிறது. "பெண் ஏன் அடிமையானாள்?" என்ற அவரது நூல், பெண்ணடிமைத்தனத்தின் வேர்களை ஆணாதிக்கச் சமூக அமைப்பிலும், மத நம்பிக்கைகளிலும் தேடியது. பெண்களுக்குச் சொத்துரிமை, விதவை மறுமணம், மணவிலக்கு உரிமை என அவர் கோரிய அனைத்தும் அன்று பெரும் அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்தின. இன்று நாம் அனுபவிக்கும் பல உரிமைகளுக்கு அன்று பெரியார் சந்தித்த வசவுகளும் மோதல்களுமே விதை.
பெரியாரின் மரபு: இன்றும் தொடரும் விவாதம்
பெரியார் ஒருபோதும் தான் ஒரு தீர்க்கதரிசி என்றோ, தான் சொல்வதுதான் இறுதி உண்மை என்றோ கூறியதில்லை. "நான் சொல்வதையும் உங்கள் அறிவுக்குப் பொருந்துமானால் மட்டும் ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள்" என்றார்.
அவரது சில நிலைப்பாடுகள் (உதாரணமாக, ஜவஹர்லால் நேரு குறித்த விமர்சனங்கள் அல்லது தலித் அரசியல் குறித்த அவரது சில ஆரம்பகால அணுகுமுறைகள்) இன்றும் விமர்சனங்களுக்கு உள்ளாக்கப்படுகின்றன. ஆனால், அந்த விமர்சனங்களையும் விவாதங்களையும் அனுமதிப்பதுதான் பெரியாரியத்தின் அடிப்படை.
அவர் ஒரு "கலகக்காரர்". அமைதியாக இருந்த சமூகக் குட்டையில் கல் எறிந்தவர். அந்த அலைகள் இன்னும் ஓயவில்லை. இடிமுழக்கத் தந்தையாக அவர் எழுப்பிய கேள்விகள், 2026-ன் நவீனத் தமிழகத்திலும் சமூக நீதி, இட ஒதுக்கீடு மற்றும் மதச்சார்பின்மை குறித்த விவாதங்களில் மையப்புள்ளியாக இருக்கின்றன.
முரண்பாடுகள் இல்லாத மனிதன் முழுமையடைய மாட்டான். பெரியாரின் முரண்பாடுகள் அவரது தேடலின் வெளிப்பாடுகள். அவர் ஒரு இடத்திலேயே தேங்கி நிற்கவில்லை; காலத்திற்கு ஏற்பத் தனது போராட்ட முறைகளை மாற்றிக் கொண்டே இருந்தார். ஒரு சமூகத்தை மறுசீரமைக்க முயலும்போது மோதல்கள் தவிர்க்க முடியாதவை. அந்த மோதல்களைத் துணிவுடன் எதிர்கொண்டதால்தான், இன்றும் அவர் "தந்தை" என்று அன்புடன் அழைக்கப்படுகிறார். தமிழகத்தின் ஒவ்வொரு பகுத்தறிவுச் சிந்தனையிலும், ஒவ்வொரு உரிமைப் போராட்டத்திலும் அந்த "இடிமுழக்கத் தந்தை" இன்றும் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறார்.