வியட்நாம் போர்: வல்லரசு அமெரிக்கா வீழ்ந்தது எப்படி?

வியட்நாம் போர்: உலக வல்லரசான அமெரிக்காவை ஒரு சிறிய நாடு மண்டியிடச் செய்தது எப்படி? ஒரு முழுமையான வரலாற்றுப் பார்வை

உலக வரலாற்றில் 20-ஆம் நூற்றாண்டு பல பெரும் போர்களைச் சந்தித்துள்ளது. அதில் இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பிறகு, உலக நாடுகளை மிகவும் அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்கிய, அதிக உயிர்ச்சேதங்களை ஏற்படுத்திய ஒரு போர் என்றால் அது 'வியட்நாம் போர்' (Vietnam War) தான்.

சுமார் 20 ஆண்டுகள் (1955 முதல் 1975 வரை) நீடித்த இந்தப் போர், வெறும் இரண்டு நாடுகளுக்கு இடையேயான மோதல் அல்ல; இது முதலாளித்துவத்திற்கும் (Capitalism), கம்யூனிசத்திற்கும் (Communism) இடையே நடந்த மாபெரும் சித்தாந்தப் போர். உலகின் மாபெரும் வல்லரசான அமெரிக்கா, அதிநவீன ஆயுதங்களைக் கொண்டு தாக்கியும், ஒரு சிறிய ஆசிய நாடான வியட்நாமிடம் வீழ்ந்த வரலாறு இன்றுவரை ராணுவ வல்லுநர்களால் வியந்து பேசப்படுகிறது.

பனிப்போரும் (Cold War) வியட்நாமின் பிரிவினையும்

இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பிறகு உலகம் இரண்டு பெரும் துருவங்களாகப் பிரிந்தது. ஒரு பக்கம் அமெரிக்கா தலைமையிலான ஜனநாயக மற்றும் முதலாளித்துவ நாடுகள்; மறுபக்கம் சோவியத் யூனியன் (ரஷ்யா) தலைமையிலான கம்யூனிச நாடுகள். இவர்களுக்கு இடையே நடந்த மறைமுக அதிகாரப் போட்டியே 'பனிப்போர்' (Cold War) எனப்பட்டது.

நூற்றாண்டுகளாக பிரெஞ்சு ஆதிக்கத்தின் கீழ் இருந்த வியட்நாம், 1954-ல் பிரெஞ்சுப் படைகளை விரட்டியடித்து சுதந்திரம் பெற்றது. ஆனால், சர்வதேச ஒப்பந்தத்தின்படி வியட்நாம் இரண்டாகப் பிரிக்கப்பட்டது.

• வட வியட்நாம் (North Vietnam): சோவியத் யூனியன் மற்றும் சீனாவின் ஆதரவோடு, 'ஹோ சி மின்' (Ho Chi Minh) தலைமையிலான கம்யூனிச அரசாக உருவானது.

• தென் வியட்நாம் (South Vietnam): அமெரிக்காவின் ஆதரவோடு, ஜனநாயக அரசாகச் செயல்பட்டது.

அமெரிக்காவின் ஆதிக்க பயமும் 'டொமினோ தியரியும்' (Domino Theory)

வட வியட்நாமும், தென் வியட்நாமும் இணைந்து ஒரே நாடாக மாற வேண்டும் என்பது வட வியட்நாமின் விருப்பம். ஆனால், கம்யூனிசம் ஆசியாவில் பரவிவிடக் கூடாது என்பதில் அமெரிக்கா உறுதியாக இருந்தது.

அமெரிக்க அரசியல்வாதிகள் 'டொமினோ தியரி' (Domino Theory) என்ற ஒன்றை நம்பினார்கள். அதாவது, சாய்ந்து விழும் டொமினோ கட்டைகளைப் போல, வியட்நாம் கம்யூனிச நாடாக மாறினால், அதனைத் தொடர்ந்து லாவோஸ், கம்போடியா, தாய்லாந்து, இந்தியா என ஆசியாவின் ஒவ்வொரு நாடும் கம்யூனிசத்தின் பிடிக்குள் சென்றுவிடும் என்று அமெரிக்கா அஞ்சியது. இதனால் தென் வியட்நாமிற்கு ராணுவ மற்றும் பொருளாதார உதவிகளை அள்ளிக் கொடுத்தது.

நேரடி மோதலும், அமெரிக்கப் படைகளின் வருகையும்

1960-களின் தொடக்கத்தில், தென் வியட்நாமில் இருந்த கம்யூனிச ஆதரவாளர்கள் 'வியட்காங்' (Viet Cong) என்ற பெயரில் ஒரு கிளர்ச்சிப் படையை உருவாக்கி, தென் வியட்நாம் அரசுக்கு எதிராகப் போராடத் தொடங்கினர். இவர்களுக்கு வட வியட்நாம் ஆயுதங்களை வழங்கி உதவியது.

நிலைமை கைமீறிப் போவதைக் கண்ட அமெரிக்கா, 1964-ல் "டோன்கின் வளைகுடா சம்பவம்" (Gulf of Tonkin Incident) என்ற ஒரு காரணத்தைக் காட்டி, வியட்நாம் போரில் நேரடியாகக் களமிறங்கியது. லட்சக்கணக்கான அமெரிக்க இளைஞர்கள் கட்டாயமாக ராணுவத்தில் சேர்க்கப்பட்டு வியட்நாம் காடுகளுக்கு அனுப்பி வைக்கப்பட்டனர்.

வியட்காங் (Viet Cong) மற்றும் கெரில்லா போர்முறை (Guerrilla Warfare)

அமெரிக்கப் படைகளிடம் அதிநவீன போர் விமானங்கள், ஹெலிகாப்டர்கள், பீரங்கிகள் மற்றும் குண்டுகள் இருந்தன. ஆனால், வியட்காங் படைகளிடம் பெரிய ஆயுதங்கள் இல்லை; மாறாக, அவர்கள் தங்கள் மண்ணின் புவியியல் அமைப்பை மிகச் சரியாகப் பயன்படுத்திக் கொண்டனர்.

• கெரில்லா தாக்குதல்: அடர்ந்த காடுகளுக்குள் மறைந்திருந்து திடீரெனத் தாக்கிவிட்டு மீண்டும் மாயமாகி விடுவது வியட்காங் படைகளின் உத்தி. இது அமெரிக்கப் படைகளுக்குப் பெரும் குழப்பத்தையும் உயிரிழப்பையும் ஏற்படுத்தியது.

• சுரங்கப் பாதைகள்: வியட்காங் வீரர்கள் பூமிக்கு அடியில் பல நூறு கிலோமீட்டர் நீளத்திற்கு 'கு சி' (Cu Chi Tunnels) எனப்படும் தந்திரமான சுரங்கப் பாதைகளை அமைத்திருந்தனர். அமெரிக்கப் படைகள் மேலே தேடிக்கொண்டிருக்க, அவர்கள் பூமிக்கு அடியில் இருந்து தாக்கிவிட்டு மறைந்தனர்.

• பொறிகள் (Booby Traps): காடுகளில் மூங்கில்களைக் கூர்மையாக்கி குழிகளில் மறைத்து வைப்பது, கண்ணிவெடிகளைப் புதைத்து வைப்பது என அமெரிக்க வீரர்களுக்கு ஒவ்வொரு அடியும் மரண பயத்தைக் கொடுத்தது.

நாபாம் குண்டுகளும் (Napalm) ஏஜென்ட் ஆரஞ்சும் (Agent Orange)

காடுகளில் மறைந்திருக்கும் வியட்காங் படைகளை அழிப்பதற்காக, அமெரிக்கா மனிதத்தன்மையற்ற கொடிய ஆயுதங்களைப் பயன்படுத்தியது.

• நாபாம் குண்டுகள்: இவை விழுந்த இடத்தில் தீப்பிழம்பை உருவாக்கி, மனிதர்களின் தோலை உருக்கி எரிக்கக் கூடியவை.

• ஏஜென்ட் ஆரஞ்சு (Agent Orange): காடுகளில் உள்ள மரங்களின் இலைகளை உதிரச் செய்வதற்காக வானத்திலிருந்து தெளிக்கப்பட்ட கொடிய ரசாயனம் இது. இதனால் பல லட்சம் அப்பாவி வியட்நாம் மக்கள் பாதிக்கப்பட்டனர். இன்றும் கூட வியட்நாமில் பிறக்கும் சில குழந்தைகள் மரபணு குறைபாடுகளுடன் பிறக்க இந்த ரசாயனமே காரணம்.

அமெரிக்காவிற்குள் வெடித்த மக்கள் போராட்டம்

இந்தப் போர் முதன்முதலாக தொலைக்காட்சிகளில் ஒளிபரப்பப்பட்ட போராகும். வியட்நாமில் நடக்கும் கொடூரங்களும், தினமும் பலியாகி தாய்நாடு திரும்பும் அமெரிக்க இளைஞர்களின் சடலங்களும் அமெரிக்க மக்களிடையே பெரும் கொந்தளிப்பை ஏற்படுத்தின.

"நமக்கு சம்பந்தமில்லாத ஒரு நாட்டில், ஏன் நமது இளைஞர்கள் சென்று சாக வேண்டும்?" என்று நாடு முழுவதும் லட்சக்கணக்கான மக்கள் வீதிகளில் இறங்கிப் போராடினர். மாணவர் அமைப்புகள், மனித உரிமை ஆர்வலர்கள் என அனைவரும் போரை நிறுத்தக் கோரி அமெரிக்க அரசுக்குக் கடும் நெருக்கடி கொடுத்தனர்.

போரின் முடிவும் அமெரிக்காவின் பின்வாங்கலும்

1968-ம் ஆண்டு வட வியட்நாம் படைகள் நடத்திய 'டெட் தாக்குதல்' (Tet Offensive), அமெரிக்காவிற்குப் பெரும் அதிர்ச்சியைக் கொடுத்தது. எவ்வளவுதான் நவீன ஆயுதங்களைப் பயன்படுத்தினாலும், இந்தப் போரில் தங்களால் வெற்றிபெற முடியாது என்பதை அமெரிக்கா மெல்ல உணரத் தொடங்கியது.

உள்நாட்டு நெருக்கடி மற்றும் சர்வதேசப் பழியின் காரணமாக, அப்போதைய அமெரிக்க அதிபர் ரிச்சர்ட் நிக்சன் படைகளைத் திரும்பப் பெற முடிவு செய்தார். 1973-ம் ஆண்டு பாரிஸ் அமைதி ஒப்பந்தம் கையெழுத்தாகி, அமெரிக்கப் படைகள் முழுமையாக வியட்நாமை விட்டு வெளியேறின.

அமெரிக்கா வெளியேறியதும், தென் வியட்நாம் அரசு பலவீனமடைந்தது. இறுதியாக, 1975 ஏப்ரல் 30 அன்று வட வியட்நாம் படைகள் தென் வியட்நாமின் தலைநகரான சாய்கோனை (Saigon) கைப்பற்றின. அத்துடன் போர் முடிவுக்கு வந்தது. 1976-ல் வட மற்றும் தென் வியட்நாம் அதிகாரப்பூர்வமாக ஒன்றிணைக்கப்பட்டு, 'வியட்நாம் சோசலிசக் குடியரசு' என்ற ஒரே நாடாக உருவானது.

போரின் கோர விளைவுகள்

இந்தப் போரின் தாக்கம் சொல்லில் அடங்காதது.

• சுமார் 20 லட்சம் முதல் 30 லட்சம் வரையிலான வியட்நாம் மக்களும் வீரர்களும் கொல்லப்பட்டனர்.

• 58,000-க்கும் மேற்பட்ட அமெரிக்க ராணுவ வீரர்கள் உயிரிழந்தனர்; பல லட்சம் பேர் உடல் உறுப்புகளை இழந்தனர்.

• அமெரிக்கப் பொருளாதாரம் பெரும் சரிவைச் சந்தித்தது.

வியட்நாம் போர் உலக வரலாற்றில் ஒரு மிக முக்கியமான பாடத்தை விட்டுச் சென்றுள்ளது. அதிநவீன தொழில்நுட்பமும், பெரும் ராணுவ பலமும் ஒரு போரின் தொடக்கத்தைத் தீர்மானிக்கலாம்; ஆனால் ஒரு இனம் தனது தாய்மண்ணின் சுதந்திரத்திற்காக, அசைக்க முடியாத உறுதியுடன் ஒன்றிணைந்து நின்றால், உலகின் மிகப் பெரிய வல்லரசைக் கூட வீழ்த்த முடியும் என்பதற்கு வியட்நாம் போரே மிகச் சிறந்த சான்று.