அழகான முகம் அல்ல… அழகான நடத்தைதான் வாழ்நாள் நினைவாகும்

அழகான முகம் அல்ல… அழகான நடத்தைதான் வாழ்நாள் நினைவாகும்

ஒரு கற்றறிந்த குரு, இளைஞர்கள் நிரம்பிய ஒரு கூட்டத்தில் உரையாற்றிக் கொண்டிருந்தார்.
அப்போது அவர் 35 வயதான, திருமணமான ஒரு இளைஞனை எழுந்து நிற்கச் சொன்னார்.

குரு கேட்டார்:
“நீங்கள் ஒரு கடற்கரையில் நடந்து கொண்டிருக்கிறீர்கள். எதிரே ஒரு இளம், அழகான பெண் வந்து கொண்டிருக்கிறார். நீங்கள் என்ன செய்வீர்கள்?”

அந்த இளைஞன் உடனே பதிலளித்தான்:
“அவளைப் பார்ப்பேன்… அவளுடைய அழகையும் ஆளுமையையும் ரசிப்பேன்.”

பின்னர் குரு கேட்டார்:
“அந்தப் பெண் உங்களைத் தாண்டிச் சென்ற பிறகு, நீங்கள் திரும்பிப் பார்ப்பீர்களா?”

இளைஞன் சிரித்தபடி,
“ஆம்… என் மனைவி என்னுடன் இல்லையென்றால்” என்று சொன்னான்.
(கூட்டத்தில் அனைவரும் சிரித்தனர்.)

மீண்டும் குரு கேட்டார்:
“அந்த அழகான முகத்தை எவ்வளவு காலம் நினைவில் வைத்திருப்பீர்கள்?”

அந்த இளைஞன் பதிலளித்தான்:
“இன்னொரு அழகான முகம் பார்க்கும் வரைதான். அதிகபட்சம் 5 முதல் 10 நிமிடங்கள்.”
அவன் மீண்டும் புன்னகைத்தான்.

அப்போது குரு, அந்த உரையாடலை வேறு திசைக்கு கொண்டு சென்றார்.

குருவின் கற்பனைக்கதை

“இப்போது ஒன்றை கற்பனை செய்து பாருங்கள்,” என்று குரு தொடங்கினார்.

“நீங்கள் இங்கிருந்து செல்லும் போது, நான் உங்களுக்கு ஒரு புத்தகப் பொட்டலத்தை கொடுக்கிறேன்.
உங்கள் வீட்டிலிருந்து 75 கிலோமீட்டர் தொலைவில் இருக்கும் ஒரு பெரிய பணக்காரரிடம் அந்தப் பொட்டலத்தை வழங்க வேண்டும் என்று சொல்கிறேன்.

நீங்கள் அந்த முகவரிக்கு சென்று பார்க்கும்போது,
பெரிய பங்களா, வராந்தாவில் நிற்கும் பல சொகுசு வாகனங்கள்,
வீட்டின் வெளியே காவலர்கள் —
அவரே ஒரு கோடீசுவரர் என்பது தெளிவாகத் தெரிகிறது.

நீங்கள் உள்ளே வந்த தகவல் சொல்லப்பட்டதும்,
அந்த மாண்புமிகு மனிதர் தானே வெளியே வந்து உங்களை அன்புடன் வரவேற்கிறார்.
உங்களிடமிருந்து புத்தகப் பொட்டலத்தை வாங்கிக் கொண்டு,
மிகவும் பணிவுடன் நன்றி கூறுகிறார்.

நீங்கள் வெளியேற முயன்றபோது,
‘உள்ளே வாருங்கள்’ என்று மரியாதையுடன் அழைக்கிறார்.

உங்களுக்காக சூடான தேநீர், உணவு கொடுக்கப்படுகிறது.
இவ்வளவு சீக்கிரம் புத்தகங்களை கொண்டு வந்ததற்காக மனமார்ந்த நன்றியைத் தெரிவிக்கிறார்.

நீங்கள் கிளம்பும் போது அவர் கேட்கிறார்:
‘நீங்கள் எப்படி இங்கு வந்தீர்கள்?’

நீங்கள் பதிலளிக்கிறீர்கள்:
‘உள்ளூர் ரயிலில்.’

அதைக் கேட்டவுடன்,
அவர் தனது டிரைவரிடம்,
‘என் காரில் இவரை பாதுகாப்பாக அவர்களின் இடத்திற்கு கொண்டு போய் விடுங்கள்’
என்று சொல்கிறார்.

நீங்கள் உங்கள் இடத்தை அடைந்த பிறகும்,
அந்த கோடீசுவரர் உங்களை தொலைபேசியில் அழைத்து,
‘தம்பி, நீங்கள் வசதியாக வந்து சேர்ந்தீர்களா?’
என்று விசாரிக்கிறார்.”

குருவின் கேள்வி – இளைஞனின் பதில்

இந்தக் கதையை சொல்லி முடித்த குரு, அந்த இளைஞனை நோக்கி கேட்டார்:

“இப்போது சொல்லுங்கள்… இந்த மனிதரை எவ்வளவு காலம் நினைவில் வைத்திருப்பீர்கள்?”

அந்த இளைஞன் மிகுந்த பணிவுடன் பதிலளித்தான்:

“குரு! அவர் இவ்வளவு பெரிய கோடீசுவரராக இருந்தும் காட்டிய பணிவு, அன்பு, மரியாதை…
அந்த மனிதரை என் வாழ்நாளில் நான் மறக்கவே முடியாது.”

குருவின் வாழ்க்கைப் பாடம்

அப்போது, இளைஞர்கள் நிரம்பிய அந்தக் கூட்டத்தை நோக்கி குரு கூறினார்:

“இதுதான் வாழ்க்கையின் எதார்த்தம்.
அழகான முகம் குறுகிய காலத்திற்கு மட்டுமே நினைவில் இருக்கும்.
ஆனால் அழகான நடத்தை வாழ்நாள் முழுவதும் நினைவில் இருக்கும்.”

உங்கள் முகத்தின் அழகை விட,
உங்கள் உடலின் அழகை விட,
உங்கள் நடத்தையின் அழகில் கவனம் செலுத்துங்கள்.

அப்போது வாழ்க்கை உங்களுக்கு மட்டும் அல்ல,
உங்களைச் சந்திக்கும் மற்றவர்களுக்கும்
சுவாரசியமாகவும், மறக்க முடியாததாகவும், உத்வேகமாகவும் மாறும்