“அவள் அவ்வளவு தான்” – அமைதியிலிருந்து பெருந்திமிர் வரை ஒரு பெண்ணின் பயணம்

“அவள் அவ்வளவு தான்” – அமைதியாக இருந்து பெருந்திமிராக மாறும் ஒரு பெண்ணின் உள் வரலாறு

“அவள் அவ்வளவு தான்”
இந்த ஒரு வரி, ஒரு பெண்ணின் எல்லை என்று சமூகம் தீர்மானித்த கோட்டையும்,
அந்தக் கோட்டை அவள் உள்ளுக்குள் எப்படி உடைத்தெறிந்தாள் என்பதையும்
அமைதியாகச் சொல்கிறது.

இந்தக் கவிதை, பேசாத ஒரு பெண்ணின் குரல்.
கர்ஜிக்காத ஒரு உயிரின் பேரொலி.

🕊️ பேசாதவள் என்றால் பலவீனமா?

“எல்லோரும் பேச
அவள் பேசுவதில்லை”

இந்த வரிகள், சமூகத்தின் மிகப் பழைய தவறான நம்பிக்கையை நம் முன் நிறுத்துகின்றன.
👉 பேசாதவள் பலவீனம்
👉 அமைதியானவள் அறியாமை
👉 எதிர்க்காதவள் ஒப்புதல்

என்ற தீர்ப்புகள்.

ஆனால் அவள் பேசாதது பயத்தால்.
அவள் அமைதி, உயிர் தப்பிக்கக் கற்றுக்கொண்ட ஒரு யுக்தி.

🤍 பணிவு – அன்பு – உயிர்வாழ்தல்

“கர்ஜிப்பவர் முன்
பணிவிடை செய்து
அன்பு காட்டினாள்”

இங்கே, பணிவு ஒரு குணமல்ல.
👉 அது ஒரு பாதுகாப்பு.
👉 உயிர்வாழ்தலுக்கான உடன்பாடு.

அவள் சிரித்தாள்.
உண்டாள்.
உறங்கினாள்.

ஆனால் அவள் வாழ்ந்தது,
👉 ஒரு “சிறு உலகம்” மட்டுமே.
அதை அவளே ரசித்துக் கொள்ளக் கற்றுக்கொண்டாள்.

😔 பயம் சுருக்கி வைத்த வாழ்க்கை

“அதிர்ந்த வார்த்தைகளுக்கு அஞ்சி
கூனிக்குறுகி
வாழ்தலை சிறிதாக்கிக்கொண்டாள்”

இது உடல் சுருங்குவது அல்ல.
👉 வாழ்க்கை சுருங்குவது.

சத்தமான குரல்கள் உள்ளவர்கள்,
அவளுக்கு முன் “பலசாலிகள்”.

அவள் நியாயம் நிரூபிக்கவில்லை.
அமைதி காத்தாள்.

ஏனென்றால்,
👉 பேசுவது ஆபத்து
👉 அமைதி பாதுகாப்பு

என்று அவளுக்குக் கற்றுக் கொடுக்கப்பட்டது.

🌑 வாழ்தலற்ற வாழ்தலில் மகிழ்ச்சி

“வாழ்தலற்றுப்போன வாழ்தலில்
மகிழ்ந்திருப்பதாய் காட்டிக்கொண்டாள்”

இது மிக வலிமையான வரி.

👉 மகிழ்ச்சி இல்லை
👉 ஆனால் மகிழ்ந்திருப்பதாய் நடிப்பு

அன்பின் நிமித்தம் என்று நம்பிக்கொண்டாள்.
அவளால் அதுவே முடிந்திருந்தது.

🌱 இயற்கை கொடுத்த பெருந்திமிர்

இந்தக் கவிதை இங்கு திரும்புகிறது.

👉 அடைகாக்கும் கோழி
👉 குட்டிகளை அணைத்த நாய்
👉 கூடு தாங்கும் மரம்

இவை அனைத்தும் சொல்வது ஒன்றே:

பாதுகாப்பு தேவைப்பட்டால்,
இயற்கை தானாகவே வலிமை கொடுக்கும்.

வலிகளால் சிற்பமானவளுக்கும்
இயற்கை வல்லமை கொடுக்காமலா விட்டுவிடும்?

🔥 அழுகையும் ஒரு புரட்சி

“அத்தனை வலிகளிலும் அழுதுவிடாமல் கர்வமாய் நடந்தவள்
முதல்முதலாய்
வானம் கிழியும்படி கதறி அழுதாள்”

இந்த அழுகை பலவீனம் அல்ல.
👉 இது உடைதல்
👉 இது விடுதலை

அன்புக்காக ஒரு தோள் தேடுவது,
சுயம்புகளுக்கு சாத்தியமில்லை என்று உணர்ந்த தருணம்.

👂 இனி எந்த குரலும் அவளை இயக்காது

“எல்லோர்க்கும் அஞ்சி செவிகள் சாய்த்துக்கொண்டவளின் காதுகளில்
இப்போது எந்த வார்த்தைகளும்
எந்த கருத்துக்களும் கேட்பதே இல்லை”

இது காது மூடல் அல்ல.
👉 இது தேர்வு.

இனி அவள்,

• விளக்கம் தர மாட்டாள்

• நிரூபிக்க மாட்டாள்

• மண்டியிட மாட்டாள்

“அவள் அவ்வளவு தான்” – ஒரு புதிய அர்த்தம்

கவிதையின் ஆரம்பத்தில்,
👉 “அவள் அவ்வளவு தான்”
என்பது ஒரு அவமதிப்பு.

இறுதியில்,
👉 “அவளால் அவ்வளவு தான் முடிகிறது”
என்பது ஒரு அறிவிப்பு.

அவள் எல்லை அடைந்தவள் அல்ல.
அவள் எல்லையைத் தீர்மானித்தவள்.