உதவி கேட்பது பலவீனம் அல்ல – அது உண்மையான வலிமை

மனித வாழ்க்கையில் “உதவி கேட்பது” என்ற ஒரு சாதாரண செயல் கூட பலருக்கு மிகவும் கடினமாக இருக்கிறது. காரணம், பலரது மனதில் ஒரு தவறான நம்பிக்கை உள்ளது – “உதவி கேட்டால் நான் பலவீனமானவன் என்று மற்றவர்கள் நினைப்பார்கள்” என்ற எண்ணம்.

ஆனால் உண்மையில் இதற்கு நேர்மாறானதே உண்மை.

உதவி கேட்காமல் அனைத்தையும் தனியாகச் செய்ய முயல்வதே பல நேரங்களில் மனிதனை சோர்வடையச் செய்கிறது. உண்மையான வலிமை என்பது எல்லாவற்றையும் தனியாகச் செய்ய முயல்வதில் இல்லை; தேவையான இடத்தில் உதவி கேட்கத் தெரிந்திருப்பதில்தான் உள்ளது.

வலிமை பற்றிய தவறான புரிதல்

சிலர் தங்களை வலிமையானவர்களாக காட்டிக்கொள்ள விரும்புகிறார்கள். அவர்கள் மனதில் சில எண்ணங்கள் தொடர்ந்து இருக்கும்:

• “நான் உதவி கேட்டால், மற்றவர்கள் என்னைத் திறமையற்றவன் என்று நினைப்பார்கள்.”

• “நானே எல்லாவற்றையும் தீர்க்க வேண்டும்.”

• “மற்றவர்கள் என்னைப் பற்றி தவறாக எண்ணக்கூடாது.”

இந்த எண்ணங்கள் வெளியில் பார்க்கும்போது தன்னம்பிக்கையாகத் தோன்றலாம். ஆனால் உண்மையில் அது பல நேரங்களில் ஒரு போலி வலிமை மட்டுமே.

உள்ளுக்குள் அந்த நபர் மன அழுத்தத்தாலும், சுமையாலும், பதட்டத்தாலும் போராடிக் கொண்டிருக்கலாம். தன்னை வலிமையானவர் என்று காட்டிக்கொள்ளும் முயற்சியே அவரை மேலும் சோர்வடையச் செய்கிறது.

உண்மையான வலிமை என்பது பலவீனத்தை மறைப்பதில் இல்லை; அதை உணர்ந்து சரியான தீர்வைத் தேடுவதில் உள்ளது.

உதவி கேட்காதது ஏன் பலவீனம்?

ஒருவர் உதவி கேட்கத் தயங்கினால், அதன் பின்னால் பல காரணங்கள் இருக்கலாம்.

முதலில் அகந்தை (Ego).
சிலர் தங்களை நிரூபிக்க வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் மற்றவர்களின் உதவியைத் தவிர்க்கிறார்கள்.

இரண்டாவது பயம்.
“மற்றவர்கள் என்ன நினைப்பார்கள்?” என்ற கேள்வி பலரது மனதை கட்டுப்படுத்துகிறது.

மூன்றாவது சுய அறிவின்மை.
ஒருவருக்கு தன்னுடைய எல்லைகள் எங்கு இருக்கிறது என்பது தெரியாமல் இருக்கலாம்.

நான்காவது தனிமை உணர்வு.
சிலர் எல்லா சுமைகளையும் தனியாகச் சுமக்க முயல்கிறார்கள்.

இதன் விளைவாக என்ன நடக்கும்?

• அவர்கள் அதிக தவறுகளைச் செய்கிறார்கள்.

• தேவையற்ற நேரம் வீணாகிறது.

• மன அழுத்தம் அதிகரிக்கிறது.

• வளர்ச்சிக்கான வாய்ப்புகள் குறைகிறது.

இதனால் உண்மையில் பாதிக்கப்படுவது அவர்களே.

உதவி கேட்கத் துணிச்சல் வேண்டும்

உதவி கேட்பது மிகவும் எளிதான விஷயம் போல தோன்றலாம். ஆனால் அதற்கு ஒரு தனியான மனவலிமை தேவை.

அதில் முதன்மையானது பணிவு.
நமக்கு எல்லாம் தெரியாது என்பதை ஏற்றுக்கொள்ளும் மனநிலை.

அடுத்தது தன்னறிவு.
நமது எல்லைகளைப் புரிந்துகொள்வது.

மூன்றாவது நம்பிக்கை.
மற்றவர்கள் நமக்கு உதவுவார்கள் என்ற நம்பிக்கை.

நான்காவது தன்னம்பிக்கை.
விமர்சனங்களைப் பார்த்து பயப்படாமல் இருப்பது.

இந்த குணங்கள் அனைத்தும் ஒருவரின் மனவலிமையை வெளிப்படுத்தும்.

ஒருங்கிணைந்த செயல்பாடே வளர்ச்சி

மனிதகுலத்தின் முன்னேற்றம் ஒரே மனிதரால் உருவாக்கப்படவில்லை. அது பகிரப்பட்ட அறிவின் விளைவு.

விஞ்ஞான உலகத்தை எடுத்துக் கொண்டால், எந்த பெரிய கண்டுபிடிப்பும் ஒரே நபரால் மட்டும் உருவாக்கப்படவில்லை. பல விஞ்ஞானிகள் இணைந்து ஆராய்ச்சி செய்கிறார்கள்.

வணிக உலகிலும் அதே நிலை தான். பெரிய நிறுவனங்கள் அனைத்தும் குழு வேலைப்பாட்டை அடிப்படையாகக் கொண்டுள்ளன.

ஆன்மீக மரபுகளிலும் கூட இதே உண்மை உள்ளது. குரு – சீடன் உறவு அறிவை பகிர்வதற்கான ஒரு அமைப்பு.

சீடன் கேள்வி கேட்கிறான்.
குரு பதில் அளிக்கிறார்.

அந்த உரையாடலின் மூலம் அறிவு பரவுகிறது.

கேட்காமல் அறிவு ஒருபோதும் உருவாகாது.

உளவியல் பார்வை

உளவியல் ரீதியாக பார்த்தால், உதவி கேட்க மறுப்பவர்கள் சில மனநிலைகளால் பாதிக்கப்படுகிறார்கள்.

• முழுமைவாதம் (Perfectionism)

• தன்னை பலவீனமாக காட்டிக் கொள்ளும் பயம்

• எல்லாவற்றையும் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருக்க வேண்டும் என்ற விருப்பம்

இந்த மனநிலைகள் ஒருவரை தனிமைப்படுத்திவிடும்.

ஆனால் உதவி கேட்பவர்கள் உளவியல் முதிர்ச்சியைக் காட்டுகிறார்கள். அவர்கள் ஒரு முக்கியமான உண்மையை புரிந்துகொண்டுள்ளனர்.

மற்றவர்களிடமிருந்து கற்றுக்கொள்வது வளர்ச்சியை விரைவுபடுத்தும்.

வாழ்வின் ஆழமான தத்துவம்

வாழ்க்கையின் ஒரு முக்கியமான தத்துவம் மிகவும் எளிமையானது.

மற்றவர்கள் தேவையில்லை என்று பாசாங்கு செய்வது வலிமை அல்ல.

தேவையான நேரத்தில் ஆதரவை நாடுவது தான் உண்மையான வலிமை.

உலகின் சிறந்த தலைவர்களும், அறிஞர்களும், ஆராய்ச்சியாளர்களும் தொடர்ந்து கேள்விகளை எழுப்பிக் கொண்டே இருப்பார்கள்.

அவர்கள் எல்லாவற்றையும் தெரிந்தவர்கள் அல்ல.
ஆனால் கற்றுக்கொள்ளத் தயங்காதவர்கள்.