இந்திய சுதந்திரப் போராட்ட வரலாற்றில் பலர் நினைவுகூரப்படுகின்றனர். ஆனால் சிலர் செய்த தியாகங்களும் அவர்களுக்கு நேர்ந்த கொடுமைகளும் முழுமையாக மக்களிடம் சேரவில்லை. அப்படிப்பட்ட மறைக்கப்பட்ட மாபெரும் தியாகிகளில் முதன்மையானவர் வ.உ.சிதம்பரம் பிள்ளை (V.O. Chidambaram Pillai) — தமிழர்களின் பெருமை, “கப்பலோட்டிய தமிழன்” என்று போற்றப்படும் தலைவர்.
சுதேசி இயக்கத்தின் சின்னம்
1906 ஆம் ஆண்டு, பிரிட்டிஷ் கப்பல் நிறுவனங்களின் ஆதிக்கத்தை முறியடிக்க வ.உ.சி தொடங்கிய “Swadeshi Steam Navigation Company” இந்திய சுதந்திரப் போராட்ட வரலாற்றில் ஒரு பொருளாதார புரட்சியாகும். அந்நாளில், வெள்ளையரின் வணிக ஆதிக்கத்தை நேரடியாக சவாலிட்ட இந்த முயற்சி, அரசியல் சுதந்திரத்திற்கு முன்னோடியான பொருளாதார சுதந்திரத்தின் முக்கியத்துவத்தை எடுத்துக்காட்டியது.
தமிழ்நாட்டில் இருந்து பிரிட்டிஷ் கப்பல்களுக்கு போட்டியாக இந்தியர்களால் நடத்தப்பட்ட கப்பல் சேவை உருவானது என்பது தன்னம்பிக்கை மற்றும் தைரியத்தின் உச்சமாகும். இதுவே வ.உ.சியை பிரிட்டிஷ் ஆட்சியின் கண்களில் ஆபத்தான புரட்சியாளராக மாற்றியது.
கடுமையான சிறைத்தண்டனை
1908 ஆம் ஆண்டு, வ.உ.சி கைது செய்யப்பட்டு கடுமையான சிறைத்தண்டனை விதிக்கப்பட்டது. ஆரம்பத்தில் இரட்டை ஆயுள் தண்டனை (40 ஆண்டுகள்) வழங்கப்பட்டது. பின்னர் மேல்முறையீட்டின் மூலம் தண்டனை குறைக்கப்பட்டது.
கோயம்புத்தூர் சிறையில் அவருக்கு வழங்கப்பட்ட தண்டனை மனிதாபிமானமற்றதாக இருந்தது என்பது வரலாற்று ஆதாரங்களில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. எண்ணெய் செக்கு இழுக்கும் வேலைக்கு உட்படுத்தப்பட்டார். மாட்டிற்கு பதிலாக மனிதனை கட்டி வைத்து உழைக்க வைத்தது அந்த காலத்தின் கொடூரத்தை வெளிப்படுத்துகிறது. கடுமையான உழைப்பால் அவரது உடல் நலன் பாதிக்கப்பட்டது.
சிறை வாழ்க்கை அவருடைய மனதையும் உடலையும் சோதித்தது. சட்டவாதி, பேச்சாளர், அரசியல் தலைவர் என்ற உயர்ந்த நிலையிலிருந்து, அடிமைத்தனமான உழைப்பிற்கு தள்ளப்பட்டார். இருந்தாலும் அவர் தன் சுதேசி நம்பிக்கையை கைவிடவில்லை.
விடுதலையின் பின் வாழ்க்கை
1912 இல் விடுதலையானபோது, அவர் எதிர்பார்த்த வரவேற்பு கிடைக்கவில்லை. அவரது வழக்கறிஞர் உரிமம் ரத்து செய்யப்பட்டதால் தொழிலில் தொடர முடியவில்லை. பொருளாதார நெருக்கடி குடும்பத்தைப் பாதித்தது.
ஒருகாலத்தில் ஆயிரக்கணக்கான மக்களை வழிநடத்தியவர், பின்னர் சாதாரண வாழ்க்கைக்காக போராட வேண்டிய சூழ்நிலையில் இருந்தார். வறுமை அவரை துரத்தியது. இது பிரிட்டிஷ் ஒடுக்குமுறையினால் மட்டுமல்ல, அரசியல் சூழ்நிலைகளாலும் ஏற்பட்டதாக பலர் கருதுகின்றனர்.
அரசியல் முரண்பாடுகள்
வ.உ.சி தீவிர தேசியவாத சிந்தனையாளர். பாலகங்காதர திலகர் போன்ற தீவிரவாத தலைவர்களுடன் நெருக்கம் கொண்டிருந்தார். காந்தியடிகள் எடுத்த பாதையுடன் அவர் எப்போதும் ஒத்துப்போகவில்லை. சில கருத்து வேறுபாடுகள் இருந்தன என்பது வரலாற்று ஆய்வுகளில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
அவரது குடும்பம் நிதி நெருக்கடியில் இருந்தபோது தென் ஆப்பிரிக்கத் தமிழர்கள் நிதி திரட்டிய சம்பவம் பற்றியும் பல்வேறு கருத்துகள் நிலவுகின்றன. இவை குறித்து வரலாற்றாளர்களிடையே மாறுபட்ட கருத்துக்கள் உள்ளன. எனவே இவ்விஷயங்களை ஆய்வுகளுடன் அணுகுவது அவசியம்.
சமூகநீதி மற்றும் சிந்தனை
வ.உ.சி ஒரு பொருளாதார புரட்சியாளர் மட்டுமல்ல; சமூகநீதிக்கான குரலும்கூட. இந்திய சுதந்திரப் போராட்ட வரலாற்றில் சில நிகழ்வுகள் பெரிதுபடுத்தப்பட்டும், சில முக்கியப் புரட்சிகள் புறக்கணிக்கப்பட்டும் உள்ளன என்ற கேள்வி பலரிடமும் எழுகிறது. 1806 வேலூர் புரட்சி மற்றும் 1857 சிப்பாய் கலகம் பற்றிய வரலாற்று முன்னுரிமைகள் குறித்து இன்றும் விவாதங்கள் நடைபெறுகின்றன.
சாதி, பிராந்தியம், அரசியல் ஆதிக்கம் போன்ற காரணிகள் வரலாற்று பதிவு மற்றும் அரசியல் உயர்வில் தாக்கம் ஏற்படுத்தியிருக்கலாமா என்ற கேள்வியும் எழுகிறது. இதை ஆழமான ஆய்வுகளோடு ஆராய வேண்டியது அவசியம்.
மறக்க முடியாத பாரம்பரியம்
வ.உ.சிதம்பரம் பிள்ளை, தனது வாழ்நாளை முழுவதும் நாட்டிற்காக அர்ப்பணித்தவர். அவர் தொடங்கிய சுதேசி கப்பல் நிறுவனம் வெறும் வணிக முயற்சி அல்ல; அது அடிமைத்தனத்துக்கு எதிரான சுயமரியாதைப் புரட்சி.
இன்றைய இளைஞர்கள் அவரைப் பற்றி அறிந்திருப்பது “கப்பல் ஓட்டியவர்”, “செக்கிழுத்தவர்” என்ற சில வரிகளிலேயே முடிவடையக் கூடாது. அவரது பொருளாதார சிந்தனை, தன்னம்பிக்கை, அரசியல் துணிச்சல், சமூகநீதி பற்றிய பார்வை ஆகியவை விரிவாக பேசப்பட வேண்டும்.
தமிழர்களின் தன்னம்பிக்கைக்கு அடித்தளமிட்டவர் வ.உ.சி. அவருடைய வாழ்க்கை நமக்கு சொல்லும் செய்தி — அதிகாரம் இல்லாமலிருந்தாலும் எதிர்ப்புத் தோன்ற முடியும்; ஒடுக்குமுறைக்கு முன் தலை குனியாமல் நிற்க முடியும்; பொருளாதார சுதந்திரமே அரசியல் சுதந்திரத்தின் அடிப்படை.