கோயில்களில் தரிசன கட்டணம் வசூலிக்கலாமா? அறநிலையத்துறை சட்டம் உண்மையில் என்ன சொல்கிறது? முழு விவரம்!

"இறைவன் முன் அனைவரும் சமம்" என்பது ஆன்மீகத்தின் அடிப்படைத் தத்துவம். ஆனால், தமிழகத்தில் உள்ள பல முக்கிய கோயில்களில் ரூ.50, ரூ.100, ரூ.250 என சிறப்பு தரிசன கட்டணங்கள் வசூலிக்கப்படுவது நீண்ட காலமாகவே விவாதப் பொருளாக இருந்து வருகிறது. seithithalam.comஎன்ற புகைப்படத்தில் எழுப்பப்பட்டுள்ள "கோயில்களில் தரிசன கட்டணம் வசூலிக்கலாமா? அறநிலையத்துறை சட்டப்பிரிவு சொல்வது என்ன?" என்ற கேள்வி இன்று பல பக்தர்களின் மனதிலும் ஒலித்துக் கொண்டிருக்கிறது.

பணம் கொடுத்தால் இறைவனை அருகிலும், விரைவாகவும் தரிசிக்கலாம்; பணம் இல்லாதவர்கள் பல மணி நேரம் வரிசையில் காத்து கிடக்க வேண்டும் என்ற நிலைப்பாடு ஆகம விதிகளுக்கு உட்பட்டதா? தமிழ்நாடு இந்து சமய அறநிலையத்துறைச் சட்டம் இதற்கு என்ன விளக்கம் அளிக்கிறது? இது குறித்த முழுமையான மற்றும் உண்மையான தகவல்களை இங்கே விரிவாகக் காண்போம்.

தரிசன கட்டணம்: தொடரும் விவாதங்கள்

தமிழகத்தில் பழனி, மதுரை மீனாட்சியம்மன், திருச்செந்தூர், ஸ்ரீரங்கம் போன்ற பல புகழ்பெற்ற கோயில்கள் இந்து சமய அறநிலையத்துறையின் (HR&CE) கட்டுப்பாட்டில் இயங்கி வருகின்றன. இந்தக் கோயில்களில் பண்டிகை காலங்களிலும், விசேஷ நாட்களிலும் லட்சக்கணக்கான பக்தர்கள் குவிகின்றனர்.

கூட்ட நெரிசலைக் கட்டுப்படுத்தவும், கோயில் பராமரிப்பு மற்றும் அடிப்படை வசதிகளை மேம்படுத்தவும் 'சிறப்பு தரிசன' (Special Darshan) டிக்கெட்டுகள் வழங்கப்படுகின்றன என நிர்வாகத் தரப்பில் கூறப்படுகிறது. ஆனால், இறைவனை தரிசிக்க கட்டணம் வசூலிப்பது வணிகமயமாக்கலின் அடையாளம் என ஆன்மீக ஆர்வலர்களும், சமூக ஆர்வலர்களும் தொடர்ந்து குற்றம் சாட்டி வருகின்றனர்.

அறநிலையத்துறை சட்டம் (1959) கூறுவது என்ன?

தமிழ்நாடு இந்து சமய மற்றும் அறக்கட்டளைச் சட்டம், 1959 (TN HR&CE Act, 1959) என்பது மாநிலத்தின் கோயில் நிர்வாகங்களை ஒழுங்குபடுத்த உருவாக்கப்பட்ட சட்டமாகும்.

இந்தச் சட்டத்தின் பிரிவு 57 (Section 57 - Power to fix fees for services), கோயில்களில் நடைபெறும் சிறப்புப் பூஜைகள், அர்ச்சனைகள் மற்றும் சில சேவைகளுக்கு கட்டணம் நிர்ணயிக்க கோயில் அறங்காவலர்களுக்கோ அல்லது நிர்வாக அதிகாரிகளுக்கோ அதிகாரம் அளிக்கிறது. இருப்பினும், இந்தச் சட்டப்பிரிவு 'தரிசனத்தை' ஒரு கட்டணச் சேவையாக வெளிப்படையாக வரையறுக்கவில்லை என்பதே சட்ட வல்லுநர்களின் வாதமாக உள்ளது.

மேலும், கட்டண தரிசனம் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டாலும், ஏழை எளிய மக்களுக்கான இலவச தரிசன உரிமை (Dharma Darshan) எக்காரணம் கொண்டும் பாதிக்கப்படக் கூடாது என்பதை சட்டம் வலியுறுத்துகிறது.

நீதிமன்றங்களின் பார்வையும் உத்தரவுகளும்

இந்த விவகாரம் பல முறை சென்னை உயர் நீதிமன்றத்தின் (Madras High Court) படியேறியுள்ளது. பல வழக்குகளில் நீதிபதிகள், "இறைவனுக்கு முன் ஏழை, பணக்காரன் என்ற பாகுபாடு இருக்கக் கூடாது" எனத் திட்டவட்டமாகத் தெரிவித்துள்ளனர்.

சமீபத்தில் கூட, இலவச தரிசன வரிசையில் வரும் பக்தர்களை வெகு நேரம் காக்க வைத்துவிட்டு, கட்டண தரிசன வரிசையை மட்டும் வேகமாக அனுமதிக்கும் நடைமுறையை நீதிமன்றம் கடுமையாக விமர்சித்துள்ளது. சிறப்பு தரிசன வரிசைகள் இருந்தாலும், தர்ம தரிசன வரிசைக்கும் சமமான முக்கியத்துவம் அளிக்கப்பட வேண்டும் என உத்தரவிடப்பட்டுள்ளது.

ஆகம விதிகளும் பக்தர்களின் நிலைப்பாடும்

இந்து தர்மத்தின் ஆகம விதிகளின்படி, கோயில்கள் என்பவை வியாபார மையங்கள் அல்ல; அவை இறை ஆற்றலை மக்கள் பெறும் புனித இடங்கள். இறைவனைத் தரிசிக்க பணம் கேட்பது ஆகம விதிகளில் எங்கும் குறிப்பிடப்படவில்லை என ஆகம வல்லுநர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர்.

அதே சமயம், இன்றைய காலகட்டத்தில் கோயில் பணியாளர்களுக்கான ஊதியம், மின்சாரக் கட்டணம், தூய்மைப் பணிகள் மற்றும் உள்கட்டமைப்பு மேம்பாட்டிற்கு நிதி தேவைப்படுவதால், விருப்பமுள்ளவர்கள் கட்டணம் செலுத்தி விரைந்து தரிசனம் செய்யும் முறை ஒரு நடைமுறைத் தீர்வாகவே பார்க்கப்படுகிறது என்ற வாதமும் முன்வைக்கப்படுகிறது.

முக்கிய அம்சங்கள்

• சட்டப் பின்புலம்: அறநிலையத்துறைச் சட்டம் பிரிவு 57 சேவைகளுக்கு கட்டணம் வசூலிக்க அனுமதிக்கிறது, ஆனால் தரிசனத்தை சேவையாக வரையறுப்பதில் குழப்பம் நீடிக்கிறது.

• நீதிமன்ற அறிவுறுத்தல்: கட்டண தரிசனத்திற்காக இலவச தரிசன பக்தர்களைக் காக்க வைக்கக் கூடாது என உயர்நீதிமன்றம் பலமுறை எச்சரித்துள்ளது.

• நிர்வாகத்தின் தரப்பு: கூட்டத்தைக் கட்டுப்படுத்தவும், கோயிலின் அடிப்படை பராமரிப்புச் செலவுகளுக்காகவுமே தரிசன டிக்கெட்டுகள் விற்கப்படுகின்றன.

• பக்தர்களின் கோரிக்கை: அனைத்து பக்தர்களுக்கும் சமமான தரிசன நேரம் வழங்கப்பட வேண்டும் என்பதே பெரும்பான்மையான மக்களின் கோரிக்கையாகும்.

• ஆகம விதிகள்: இறை தரிசனத்திற்கு கட்டணம் நிர்ணயிப்பது பாரம்பரிய ஆகம விதிகளில் இல்லாத ஒன்று.

இது ஏன் முக்கியம்? 

கோயில்கள் என்பவை ஒவ்வொரு சாமானிய மனிதனுக்கும் மன அமைதியைத் தேடிச் செல்லும் இடமாகும். அங்கு பொருளாதார ஏற்றத்தாழ்வுகள் வெளிப்படக் கூடாது. அறநிலையத்துறையின் சட்ட திட்டங்கள் என்ன என்பதை ஒவ்வொரு பக்தரும் அறிந்துகொள்வது, தங்களது உரிமைகளைக் கோரவும், கோயில் நிர்வாகம் வெளிப்படைத்தன்மையுடன் இயங்குவதை உறுதி செய்யவும் மிகவும் அவசியமாகும்.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள் 

1. இந்து சமய அறநிலையத்துறைச் சட்டம் எந்த ஆண்டு இயற்றப்பட்டது?

தமிழ்நாடு இந்து சமய மற்றும் அறக்கட்டளைச் சட்டம் 1959 ஆம் ஆண்டு இயற்றப்பட்டது.

2. கோயில்களில் கட்டணம் வசூலிக்கச் சட்டம் அனுமதிக்கிறதா?

சட்டத்தின் பிரிவு 57-ன்படி, அர்ச்சனை, சிறப்புப் பூஜைகள் மற்றும் சில சேவைகளுக்குக் கட்டணம் வசூலிக்கலாம். ஆனால் தரிசனத்தைக் கட்டணச் சேவையாகக் கொள்வதில் மாறுபட்ட கருத்துகள் உள்ளன.

3. இலவச தரிசன உரிமையை கோயில் நிர்வாகம் மறுக்க முடியுமா?

கண்டிப்பாக முடியாது. அனைவருக்கும் இலவச தரிசனம் (தர்ம தரிசனம்) வழங்க வேண்டியது ஒவ்வொரு கோயிலின் அடிப்படைக் கடமையாகும்.

4. விஐபி (VIP) தரிசனம் பற்றி சட்டம் என்ன சொல்கிறது?

உண்மையான விஐபிகளுக்கு பாதுகாப்பு கருதி முன்னுரிமை அளிக்கலாம். ஆனால், பணம் செலுத்தும் அனைவரையும் விஐபி-க்களாக கருதி மற்றவர்களைக் காக்க வைப்பது சட்டப்படி தவறானது என நீதிமன்றங்கள் கூறியுள்ளன.

5. தரிசன வரிசைப் பாகுபாடு குறித்து எங்கு புகார் அளிக்கலாம்?

சம்பந்தப்பட்ட கோயிலின் நிர்வாக அதிகாரி (Executive Officer), இந்து சமய அறநிலையத்துறை ஆணையர் அலுவலகம் அல்லது முதலமைச்சரின் தனிப்பிரிவில் புகார் அளிக்கலாம்.

கோயில்களில் தரிசன கட்டணம் வசூலிப்பது என்பது நிர்வாகத் தேவைக்கும், பக்தர்களின் உணர்வுகளுக்கும் இடையிலான ஒரு சிக்கலான விஷயமாகும். அறநிலையத்துறைச் சட்டம் கோயில் பராமரிப்பிற்கு வழிகாட்டினாலும், இறைவனுக்கு முன் அனைவரும் சமம் என்ற அடிப்படைத் தத்துவம் சிதைந்துவிடாமல் பார்த்துக் கொள்வது அரசின் கடமையாகும். இலவச தரிசன வரிசைகளை மேம்படுத்துவதும், அனைவருக்கும் தரமான தரிசனம் கிடைப்பதை உறுதி செய்வதுமே இதற்கு நிரந்தர தீர்வாக அமையும். இது போன்ற பயனுள்ள மற்றும் விரிவான செய்திகளுக்கு www.seithithalam.com தளத்துடன் இணைந்திருங்கள்.