திருச்சி - கரூர் நெடுஞ்சாலை: தொடரும் விபத்துகளும், தீர்வற்ற ரத்த சரித்திரமும்!

மரணப் பாதையாக மாறும் திருச்சி - கரூர் நெடுஞ்சாலை: தொடரும் விபத்துகளும், தீர்வற்ற ரத்த சரித்திரமும்!

தமிழகத்தின் மையப்பகுதியை இணைக்கும் மிக முக்கியமான சாலைகளில் ஒன்று திருச்சி - கரூர் தேசிய நெடுஞ்சாலை (NH 81, பழைய எண் NH 67). ஜவுளி நகரமான கரூரையும், வர்த்தக மையமான திருச்சியையும் இணைக்கும் இந்தச் சாலை, இன்று வளர்ச்சிக்கான பாதையாக இல்லாமல், விபத்துக்களின் கூடாரமாக மாறிக்கொண்டிருக்கிறது. கடந்த சில மாதங்களாக இந்தச் சாலையில் நடைபெறும் தொடர் விபத்துகளும், அதனால் ஏற்படும் உயிரிழப்புகளும் பொதுமக்களிடத்தில் பெரும் அச்சத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளன.

சமீபத்தில் 'தி ஹிந்து' (The Hindu) வெளியிட்ட அறிக்கையின்படி, இந்தச் சாலையில் விபத்துக்களின் எண்ணிக்கை கவலையளிக்கும் வகையில் உயர்ந்துள்ளது. இது குறித்து விரிவாகப் பார்ப்போம்.

தொடரும் சோகக் கதைகள்: புள்ளிவிவரங்கள் சொல்வதென்ன?

திருச்சி - கரூர் நெடுஞ்சாலையில் பயணம் செய்வதே ஒரு சாகசப் பயணம் போலாகிவிட்டது என்று சொன்னால் அது மிகையல்ல. சாலைப் பயனாளர்கள் நலச் சங்கம் (Road Users Welfare Association) வெளியிட்டுள்ள தகவல்களின்படி, 2024-ம் ஆண்டில் மட்டும் இந்தச் சாலையில் சுமார் 112 விபத்துகள் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன. இதில் 44 பேர் பரிதாபமாக உயிரிழந்துள்ளனர்.

2025-ம் ஆண்டின் தொடக்கமும் இதற்கு விதிவிலக்காக இல்லை. ஜனவரி மாதத்தில் மட்டும் 3 பேர் உயிரிழந்துள்ளனர். கடந்த சில வாரங்களுக்கு முன்பு, குளித்தலை அருகே கார் மற்றும் பேருந்து மோதிக்கொண்ட கோர விபத்தில் 5 பேர் சம்பவ இடத்திலேயே பலியான துயரம் அனைவரையும் உலுக்கியது. இப்படி வாரத்திற்கு ஒரு முறையாவது பெரிய விபத்துச் செய்தியை இந்தச் சாலை நமக்குத் தந்துகொண்டே இருக்கிறது.

எது ஆபத்தான பகுதி? (The Danger Zone)

திருச்சி முதல் கரூர் வரையிலான சுமார் 71 கி.மீ தொலைவு கொண்ட இந்தச் சாலையில், மாயனூர் முதல் கரூர் வரையிலான சாலை நான்கு வழிச்சாலையாக மாற்றப்பட்டுப் பயன்பாட்டில் உள்ளது. இந்தப் பகுதி ஓரளவுக்குப் பாதுகாப்பானது. ஆனால், திருச்சியிலிருந்து பெட்டவாய்த்தலை (Pettavaithalai) வரையிலான பகுதிதான் உண்மையான "மரணப் பொறி" (Death Trap).

குறிப்பாக, திருச்சியில் குடமுருட்டி பாலத்திலிருந்து பெட்டவாய்த்தலை வரையிலான 11 கி.மீ தூரம் மிகக் குறுகிய இருவழிச் சாலையாக (Two-lane road) உள்ளது. இந்தப் பகுதிதான் அதிக விபத்துகள் நடக்கும் "பிளாக் ஸ்பாட்" (Black Spot) ஆக அடையாளம் காணப்பட்டுள்ளது.

தேசிய நெடுஞ்சாலைத்துறையின் (NHAI) சமீபத்திய ஆய்வின்படி, இந்தச் சாலையில் மட்டும் 35-க்கும் மேற்பட்ட விபத்து அபாய இடங்கள் உள்ளன. இதில் மிக முக்கியமானவை:

• ஜீயபுரம் (Jeeyapuram)

• பெட்டவாய்த்தலை (Pettavaithalai)

• முத்தரசநல்லூர் (Mutharasanallur)

• திருப்பராய்த்துறை (Thirupparaithurai)

• அல்லூர் (Allur)

• கம்பரசம் பேட்டை (Kambarasampettai)

விபத்துக்களுக்கான முக்கிய காரணங்கள் என்ன?

ஏன் இந்தச் சாலையில் மட்டும் இத்தனை விபத்துகள்? இதற்கான காரணங்களை அலசும்போது பல அதிர்ச்சிகரமான உண்மைகள் வெளிவருகின்றன.

1. புவியியல் சிக்கல் (The Geographical Constraint)

இந்தச் சாலையின் மிகப்பெரிய சாபக்கேடு அதன் அமைவிடம். ஒருபுறம் காவிரி ஆறு ஓடுகிறது; மறுபுறம் ரயில்வே தண்டவாளம் செல்கிறது. இவற்றுக்கு நடுவே சாண்ட்விச் போல இந்தச் சாலை சிக்கிக்கொண்டுள்ளது. இதனால் சாலையை அகலப்படுத்தவோ, நான்கு வழிச்சாலையாக மாற்றவோ முடியாத நிலை உள்ளது. வாகனங்களின் எண்ணிக்கை பல மடங்கு உயர்ந்தும், சாலையின் அகலம் மட்டும் பழைய நிலையிலேயே இருப்பதுதான் விபத்துக்களுக்கு அடிப்படை காரணமாகும்.

2. மையத் தடுப்பு இல்லாதது (Lack of Median)

நான்கு வழிச் சாலைகளில் இருப்பது போல, இந்த இருவழிச் சாலையில் மையத் தடுப்புகள் (Medians) இல்லை. இதனால் எதிரெதிர் திசையில் வரும் வாகனங்கள் நேருக்கு நேர் மோதிக்கொள்ளும் (Head-on Collision) அபாயம் அதிகம். குறிப்பாக இரவு நேரங்களில் எதிரே வரும் வாகனத்தின் முகப்பு விளக்கு வெளிச்சத்தில் (High Beam) ஓட்டுநர்களுக்குச் சாலை தெரிவதில்லை, இதுவே பல கோர விபத்துக்களுக்குக் காரணமாகிறது.

3. மணல் லாரிகளின் அத்துமீறல்

கரூர் மற்றும் திருச்சி மாவட்டங்களில் உள்ள காவிரி ஆற்றுப் படுகைகளில் மணல் அள்ளும் லாரிகள் இந்தச் சாலையில் அதிக அளவில் பயணிக்கின்றன. லாரி ஓட்டுநர்களின் அசுர வேகமும், கட்டுப்பாடற்ற ஓட்டுதலும் இருசக்கர வாகன ஓட்டிகளைப் பதம் பார்க்கின்றன. பல நேரங்களில் சாலையோரங்களில் வரைமுறையின்றி நிறுத்தப்படும் லாரிகளாலும் விபத்துகள் நடக்கின்றன.

4. மோசமான சாலை வடிவமைப்பு (Poor Engineering)

ஜீயபுரம் மற்றும் முத்தரசநல்லூர் பகுதிகளில் உள்ள வளைவுகள் மிகவும் ஆபத்தானவை. இந்த வளைவுகளில் வேகத்தைக் குறைக்காமல் வரும் வாகனங்கள் கட்டுப்பாட்டை இழந்து விபத்துக்குள்ளாகின்றன. மேலும், அல்லூர் மற்றும் கடியாக்குறிச்சி பகுதிகளில் மழைக்காலங்களில் தண்ணீர் தேங்கி நிற்பது வாகன ஓட்டிகளுக்கு பெரும் சவாலாக உள்ளது.

அதிகாரிகளின் நடவடிக்கை என்ன?

தொடரும் விபத்துக்களைக் கட்டுப்படுத்த தேசிய நெடுஞ்சாலைத்துறை (NHAI) மற்றும் காவல்துறை சில தற்காலிக நடவடிக்கைகளை எடுத்துள்ளது.

• விபத்து அபாயப் பகுதிகளில் எச்சரிக்கை பலகைகள் வைக்கப்பட்டுள்ளன.

• சோலார் விளக்குகள் (Solar Blinkers) மற்றும் ஒளிரும் பட்டைகள் பொருத்தப்பட்டுள்ளன.

• முக்கியமான இடங்களில் வேகத்தடைகள் (Speed Breakers) மற்றும் பேரிகார்டுகள் (Barricades) வைக்கப்பட்டுள்ளன.

இருப்பினும், சாலைப் பயனாளர்கள் நலச் சங்கத்தின் தலைவர் பி. ஐயப்பப்பன் (P. Ayyarappan) கூறுவது போல, "இவை அனைத்தும் வெறும் கண்துடைப்பு நடவடிக்கைகள் மட்டுமே. வேகத்தடைகள் மற்றும் பேரிகார்டுகள் விபத்துக்களின் வீரியத்தைக் குறைக்கலாமே தவிர, விபத்துக்களை முழுமையாகத் தடுக்காது. சாலையை அகலப்படுத்துவது மட்டுமே நிரந்தரத் தீர்வாக அமையும்."

மக்களின் கோரிக்கையும், பசுமை வழிச்சாலையும்

தற்போதுள்ள சாலையை அகலப்படுத்த முடியாத சூழலில், புதிய "பசுமை வழிச்சாலை" (Greenfield Highway) அமைப்பதுதான் ஒரே தீர்வு என்று நிபுணர்கள் கூறுகின்றனர்.

• திருச்சியிலிருந்து கரூருக்குத் தெற்கே சுமார் 10 கி.மீ தொலைவில் புதிய பாதையில் இந்தச் சாலை அமைக்கத் திட்டமிடப்பட்டது.

• இது தோகைமலை, குளித்தலை வழியாகச் செல்லும் வகையில் வடிவமைக்கப்பட்டது.

ஆனால், இந்தத் திட்டம் விரிவான திட்ட அறிக்கை (DPR - Detailed Project Report) நிலையிலேயே பல ஆண்டுகளாகத் தேங்கிக்கிடக்கிறது. கரூர் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் ஜோதிமணி இத்திட்டம் குறித்து நாடாளுமன்றத்தில் குரல் எழுப்பியிருந்தாலும், களத்தில் பணிகள் இன்னும் தொடங்கப்படவில்லை. "ஒவ்வொரு வாரமும் யாரோ ஒருவரின் உயிரைப் பலி கொடுக்கும் வரை காத்திருக்காமல், மத்திய, மாநில அரசுகள் உடனடியாகப் பசுமை வழிச்சாலைத் திட்டத்தைச் செயல்படுத்த வேண்டும்" என்பதே பொதுமக்களின் ஒற்றைக் கோரிக்கையாக உள்ளது.

சாலை விபத்து என்பது வெறும் எண்களோ, புள்ளிவிவரங்களோ அல்ல. ஒவ்வொரு விபத்தின் பின்னாலும் ஒரு குடும்பத்தின் கனவு சிதறுகிறது; ஒரு தலைமுறை பாதிக்கப்படுகிறது.

திருச்சி - கரூர் நெடுஞ்சாலை விபத்துகள் நமக்குச் சொல்லும் செய்தி ஒன்றுதான்: வளர்ச்சித் திட்டங்கள் தாமதமாகும் ஒவ்வொரு நொடியும், நாம் விலைமதிக்க முடியாத மனித உயிர்களை விலையாகக் கொடுத்துக்கொண்டிருக்கிறோம். வெறும் ஆய்வறிக்கைகளோடு நிற்காமல், ஆக்கப்பூர்வமான உள்கட்டமைப்பு மாற்றங்களைச் செய்ய வேண்டியது காலத்தின் கட்டாயம். அதுவரை, இந்தச் சாலையில் பயணிக்கும் ஒவ்வொருவரும் தங்கள் உயிரைக் கையில் பிடித்துக்கொண்டுதான் செல்ல வேண்டும் என்பது வேதனையான நிதர்சனம்.