நிலவில் தொடரும் அதிர்வுகள்: விரிசல் அடையும் நிலவின் மேற்பரப்பு

நிலவில் ஏற்படும் புதிய விரிசல்கள்: அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்தும் புதிய டெக்டோனிக் வரைபடம் மற்றும் ஆய்வு முடிவுகள்

விண்வெளி ஆய்வுகளில் மனிதகுலம் தொடர்ந்து பல புதிய மைல்கற்களை எட்டி வரும் நிலையில், நமது மிக நெருங்கிய அண்டை கோளான நிலவு (Moon) குறித்து அதிர்ச்சியூட்டும் புதிய தகவல் ஒன்று வெளியாகி உள்ளது. நிலவு ஒரு உயிரற்ற, புவியியல் ரீதியாக எந்த மாற்றமும் இல்லாத குளிர்ந்த பாறை என்று பலரும் நினைத்திருந்த நிலையில், நிலவின் மேற்பரப்பில் புதிய விரிசல்களும் (Cracks), டெக்டோனிக் முகடுகளும் (Tectonic ridges) உருவாகி வருவதாக சமீபத்திய ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன. இந்த புதிய கண்டுபிடிப்பு, நிலவு இன்னும் "உயிருடன்" இருப்பதையும், அங்கு நிலநடுக்கங்கள் (Moonquakes) ஏற்படுவதற்கான சாத்தியக்கூறுகள் அதிகம் இருப்பதையும் உறுதி செய்துள்ளது.

ஸ்மித்சோனியன் மையத்தின் புதிய உலகளாவிய வரைபடம்

ஸ்மித்சோனியன் (Smithsonian) கிரக அறிவியல் குழுவைச் சேர்ந்த ஆராய்ச்சியாளர்கள், நிலவில் உள்ள சிறிய முகடுகளின் (Small Lunar Ridges) முதல் உலகளாவிய வரைபடத்தை உருவாக்கியுள்ளனர். 'தி பிளானட்டரி சயின்ஸ் ஜர்னல்' (The Planetary Science Journal) என்ற புகழ்பெற்ற அறிவியல் இதழில் வெளியிடப்பட்ட இந்த ஆய்வறிக்கையில், நிலவின் டெக்டோனிக் செயல்பாடுகள் (Tectonic activity) நாம் நினைத்ததை விட மிக சமீபத்தியவை என்றும், நிலவு முழுவதும் இவை பரவியுள்ளன என்றும் தெளிவாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

இந்த ஆய்வுக்கு தலைமையேற்ற ஸ்மித்சோனியன் மையத்தின் முதுகலை நிலவியலாளர் கோல் நிபேவர் (Cole Nypaver) தலைமையிலான குழுவினர், நிலவின் இருண்ட சமவெளிகளில் காணப்படும் 'ஸ்மால் மேர் ரிட்ஜஸ்' (Small Mare Ridges - SMRs) எனப்படும் ஒரு வகையான சிறிய முகடுகளை தீவிரமாக ஆய்வு செய்தனர்.

புதிய விரிசல்களும் முகடுகளும்

இந்த ஆய்வின் மூலம் 1,114 புதிய சிறிய முகடுகள் நிலவின் பூமியை நோக்கியுள்ள முன் பக்கத்தில் (Near side) கண்டறியப்பட்டுள்ளன. இதன் மூலம் நிலவில் இதுவரை கண்டறியப்பட்ட மொத்த SMR-களின் எண்ணிக்கை 2,634 ஆக உயர்ந்துள்ளது. இந்த முகடுகளின் வயதை பகுப்பாய்வு செய்ததில், அவை சராசரியாக 124 மில்லியன் ஆண்டுகள் மட்டுமே பழமையானவை என்பது தெரியவந்துள்ளது. விண்வெளி மற்றும் புவியியல் கால அளவுகோலில் பார்க்கும்போது இது மிகவும் சமீபத்திய காலமாகும். மற்ற சமீபத்திய நிலவுப் பிளவுகளுக்கு இணையான வயதையே இவையும் கொண்டுள்ளன.

நிலவு சுருங்குகிறதா?

நிலவின் உட்புறம் பல பில்லியன் ஆண்டுகளாக படிப்படியாக குளிர்ந்து வருவதால், அதன் மேலோடு (Crust) சுருங்கி வருகிறது. ஒரு திராட்சை பழம் காய்ந்து சுருங்கும்போது அதன் தோலில் சுருக்கங்கள் ஏற்படுவதைப் போல, நிலவின் மேற்பரப்பும் சுருங்குவதால் இந்த புதிய விரிசல்களும், முகடுகளும் உருவாகின்றன. நிலவின் 'லோபேட் ஸ்கார்ப்ஸ்' (Lobate scarps) எனப்படும் செங்குத்தான பாறை அமைப்புகளை உருவாக்கிய அதே அழுத்த விசைகளால்தான் (Compressional forces) இந்த சிறிய முகடுகளும் உருவாகியுள்ளன என்பதை ஆராய்ச்சியாளர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். இது சமீபத்திய நிலவு டெக்டோனிக்ஸ் குறித்த முழுமையான உலகளாவிய கண்ணோட்டத்தை நமக்கு வழங்குகிறது.

நிலநடுக்கங்கள் (Moonquakes) குறித்த வரலாற்றுப் பின்னணி

நிலவில் நிலநடுக்கங்கள் ஏற்படுகின்றன என்ற தகவல் நமக்கு முற்றிலும் புதியதல்ல. 1969 முதல் 1972 வரை நாசாவால் (NASA) வெற்றிகரமாக மேற்கொள்ளப்பட்ட அப்பல்லோ (Apollo) விண்வெளிப் பயணங்களின் போது, நிலவில் தரையிறங்கிய விண்வெளி வீரர்கள் அங்கு 'சீஸ்மோமீட்டர்' (Seismometers) எனப்படும் நிலநடுக்கமானிகளை நிறுவி வந்தனர். இந்த கருவிகள் பல ஆண்டுகளாக நிலவின் அதிர்வுகளைப் பதிவு செய்து பூமிக்கு அனுப்பின. அவற்றில் ஆழமற்ற நிலநடுக்கங்கள் (Shallow moonquakes) மிகவும் ஆபத்தானவை என கண்டறியப்பட்டது.

தற்போதைய புதிய ஆய்வின்படி, நிலவின் சமவெளிப் பகுதிகளில் பரவலாக உந்துதல் பிளவுகள் (Thrust faults) இருப்பதை SMR-கள் காட்டுகின்றன. அதாவது, முன்பு கணித்ததை விட மிக பரந்த அளவில் நிலநடுக்கங்களை உருவாக்கும் பிளவுகள் நிலவு முழுவதும் வியாபித்துள்ளன. பூமியில் ஏற்படும் நிலநடுக்கங்கள் சில நிமிடங்களில் முடிந்துவிடும், ஆனால் நிலவில் ஏற்படும் நடுக்கங்கள் பல மணி நேரங்கள் கூட நீடிக்கலாம் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

எதிர்கால விண்வெளிப் பயணங்களுக்கு ஏற்படும் சவால்கள்

நிலவில் பரவலாக நிலநடுக்கங்கள் ஏற்படும் அபாயம் அதிகரித்திருப்பது, நாசாவின் ஆர்ட்டெமிஸ் (Artemis) போன்ற எதிர்கால விண்வெளிப் பயணங்களுக்கு புதிய சவால்களை ஏற்படுத்தியுள்ளது. ஆர்ட்டெமிஸ் திட்டத்தின் மூலம் மீண்டும் மனிதர்களை நிலவுக்கு அனுப்பவும், அங்கு நிரந்தரமான விண்வெளி தளங்களை (Lunar Bases) அமைக்கவும் நாசா திட்டமிட்டு வருகிறது. விண்வெளி வீரர்கள் தங்கும் முகாம்கள் நிலநடுக்கம் ஏற்படும் பிளவுகளுக்கு அருகில் அமைக்கப்பட்டால், அது பெரும் ஆபத்தாக முடியலாம்.

ஆராய்ச்சியாளர் கோல் நிபேவர் கூறுகையில், "எதிர்கால நிலவுப் பயணங்களுக்கு இந்த கண்டுபிடிப்பு மிகவும் பயனுள்ளதாக இருக்கும். நாசாவின் ஆர்ட்டெமிஸ் போன்ற திட்டங்களின் வெற்றிக்கு, நிலவின் டெக்டோனிக் செயல்பாடுகள் பற்றிய அறிவு முக்கியப் பங்காற்றும்," என்று தெரிவித்துள்ளார். நிலநடுக்கங்கள் ஏற்படும் அபாயகரமான பகுதிகளைத் தவிர்த்து, பாதுகாப்பான இடங்களில் விண்வெளி வீரர்களை தரையிறக்க இந்த புதிய உலகளாவிய வரைபடம் பெரிதும் உதவும்.

நிலவு ஒரு அமைதியான, உயிரற்ற கல் என்ற எண்ணத்தை இந்த ஆய்வு முற்றிலுமாக மாற்றியுள்ளது. அது இன்னும் சுருக்கங்களை சந்தித்து, பிளவுகளை உருவாக்கித் தன்னைத் தானே உருமாற்றி வருகிறது. வரவிருக்கும் ஆண்டுகளில் மேற்கொள்ளப்பட உள்ள மேம்பட்ட விண்வெளிப் பயணங்கள், நமது அண்டை கோளான நிலவின் புவியியல் கட்டமைப்பைப் பற்றியும், அதன் ரகசியங்கள் குறித்தும் இன்னும் பல ஆச்சரியமான உண்மைகளை நமக்கு வெளிப்படுத்தும் என்பதில் சந்தேகமில்லை.