அன்றாட வாழ்க்கையின் சின்னச் சின்ன நிஜங்கள்

சமூகத்தில் நாம் வாழும்போது பல விதிமுறைகள், பழக்கங்கள், மதிப்பீடுகள் அனைத்தையும் சந்திக்கிறோம். ஆனால் அவற்றில் பலவற்றிற்கு எந்த ஒரு தெளிவான காரணமும் இருக்காது. அது ஒரு பழக்கமாகவோ, ஒரு மனநிலையாகவோ, சில சமயம் ஒரு இரட்டை நிலைப்பாடாகவோ இருக்கும்.

சில நேரங்களில் சமூகத்தின் இந்த அணுகுமுறைகள் நமக்கு சிரிப்பையும், சில நேரங்களில் சிந்தனையையும் தருகின்றன.

ஒரு சாதாரண உதாரணத்தைப் பாருங்கள்.
ஒரு மனிதன் சட்டையின் முதல் பட்டனை போடாமல் இருந்தால் அவனை “ஒழுங்கில்லாதவன்” என்று சொல்வார்கள். ஆனால் அதே மனிதன் காலர் பட்டனையும் சேர்த்து போட்டிருந்தால் அவனை “லூசு” என்று சொல்லிவிடுவார்கள்.

அதாவது எந்த அளவிலும் சமூகம் திருப்தி அடைவதில்லை. நாம் எப்படி இருந்தாலும் ஏதாவது ஒரு கருத்து கூறப்படவே செய்யப்படும்.

அதேபோல் மனித உறவுகளிலும் சில விசித்திரமான உண்மைகள் இருக்கின்றன. “Sorry” என்ற வார்த்தை மட்டும் தான் சமாதான வார்த்தை அல்ல. பல உறவுகளில் “சாப்பிட்டியா?” என்ற கேள்வியும் ஒரு மன்னிப்பு மொழியாக செயல்படுகிறது.

தமிழ் குடும்பங்களில் இது மிகவும் சாதாரணமான ஒன்று. நேரடியாக மன்னிப்பு கேட்காமல், அக்கறை காட்டும் வார்த்தைகள் மூலம் உறவுகள் சரியாகும்.

இன்னொரு சுவாரஸ்யமான உண்மை — யாராவது “உன் இஷ்டம்” என்று பதில் சொன்னால் அதன் உண்மையான அர்த்தம் பெரும்பாலும் “எனக்கு இஷ்டமில்லை” என்பதுதான்.

இது மனித மனநிலையின் ஒரு சிறிய மனவியல்.

நாம் வாழும் நகர வாழ்க்கையிலும் சில விசித்திரமான பார்வைகள் இருக்கின்றன. ஒருவரின் கையில் பெப்சி, கோக் அல்லது லேஸ் இருந்தால் அதை யாரும் கவனிக்க மாட்டார்கள். அது இயல்பாகவே தோன்றும்.

ஆனால் அதே மனிதன் கையில் ஒரு கொய்யாக்காய் வைத்திருந்தால் பலர் ஆச்சரியமாகப் பார்ப்பார்கள்.

இது உணவுப் பழக்கங்களிலும் கூட சமூகம் எப்படி மாற்றமடைந்திருக்கிறது என்பதை காட்டுகிறது.

நகரங்களில் உருவான ஐடி பூங்காக்கள், மால்கள் போன்ற வாழ்க்கை முறைகள் நம்முடைய இயல்பான வாழ்க்கை முறையை மெதுவாக மாற்றியிருக்கின்றன.

இன்னொரு சின்ன சுவாரஸ்யமான விஷயம் — ஒருவர் டிவி பார்க்கும்போது நீண்ட நேரம் சேனல் மாற்றாமல் ஒரே சேனலை பார்த்துக் கொண்டிருந்தால், இரண்டு விஷயங்களில் ஒன்று தான் நடந்திருக்கும்.

ஒன்று — ரிமோட் வேலை செய்யாமல் இருக்கலாம்.
அல்லது — மனசு வேலை செய்யாமல் இருக்கலாம்.

சமூக ஊடகங்கள் வந்த பிறகு மனிதர்களின் நடத்தை இன்னும் வித்தியாசமாக மாறிவிட்டது. இன்று திருவள்ளுவரே இருந்தாலும் அவர் எழுதும் திருக்குறளின் இறுதி வரியில் “தமிழனாய் இருந்தால் ஷேர் செய்” என்று எழுத வேண்டிய நிலை வந்திருக்கும்.

இது நகைச்சுவையாக தோன்றினாலும் சமூக ஊடக கலாச்சாரத்தின் உண்மையைச் சொல்லுகிறது.

மிடில் கிளாஸ் வாழ்க்கை பற்றி பேசாமல் இந்த விவாதம் முழுமையடையாது.

மிடில் கிளாஸ் வாழ்க்கை என்பது ஒரு தனி உலகம். அந்த வாழ்க்கையில் ஒருவன் எப்போதும் இரண்டு வேடங்களில் நடிக்க வேண்டியிருக்கும்.

எதிர்வீட்டுக்காரன் பார்த்தால் பணக்காரனாக நடிக்க வேண்டும்.
சொந்தக்காரன் கடன் கேட்டால் ஏழையாக நடிக்க வேண்டும்.

இது பல குடும்பங்களின் அன்றாட வாழ்க்கை உண்மை.

திரைப்படங்களில் நாம் பார்க்கும் வாழ்க்கையும் நிஜ வாழ்க்கையும் மிகவும் வேறுபட்டவை. ஒரு திரைப்படத்தில் ஹீரோ தனது மனைவியுடன் சேர்ந்து எதிரிகளுடன் சண்டை போடுவான்.

ஆனால் நிஜ வாழ்க்கையில் பலருக்கும் மனைவியுடன் சண்டை போடுவதற்கே நேரம் போதாது.

இதுபோன்ற சிறிய சிந்தனைகள் வாழ்க்கையை சிரிப்போடும் சிந்தனையோடும் பார்க்க உதவுகின்றன.

வீட்டில் இருக்கும் டைனிங் டேபிள் கூட ஒரு சுவாரஸ்யமான பொருள். அதை வாங்கும்போது உணவு சாப்பிடுவதற்காக வாங்குவோம். ஆனால் சில மாதங்களில் அது பல வேறு பயன்பாடுகளுக்காக மாறிவிடும்.

புத்தகங்கள் வைப்பதற்காக, லேப்டாப் வேலை செய்வதற்காக, குழந்தைகளின் பாடப்பயிற்சிக்காக, சில சமயம் பொருட்கள் குவிக்கும் இடமாகவும் அது மாறிவிடும்.

அதனால் தான் சிலர் நகைச்சுவையாக சொல்வார்கள் — “எதற்காக வாங்கினோமோ அதைத் தவிர மற்ற எல்லாவற்றிற்கும் பயன்படும் பொருள் தான் டைனிங் டேபிள்.”

குடும்ப உறவுகளிலும் சில இனிய தருணங்கள் இருக்கின்றன. ஒரு குழந்தையின் தலைமுடியை சீவும்போது அம்மாக்கள் முத்தமிடாமல் இருப்பது மிகவும் அரிது.

அந்த சிறிய அன்பு வெளிப்பாடுகள் தான் குடும்ப வாழ்க்கையின் அழகு.

இன்றைய உலகத்தில் தனிமை பற்றியும் பலர் பேசுகிறார்கள். ஆனால் சில நேரங்களில் தனிமை என்பது துக்கம் அல்ல.

சிலருக்கு தனிமை என்பது அமைதியாக உட்கார்ந்து மொபைல் போனை பார்த்துக்கொண்டிருப்பது தான்.

பலர் வெளிநாடுகளில் வாழும் போது அந்த தனிமையை தினமும் அனுபவிக்கிறார்கள்.

குழந்தைகளின் மனநிலையும் மிகவும் சுவாரஸ்யமானது. “உனக்கு கால் வலிக்கும், நான் தூக்கிக்கொள்கிறேன்” என்று சொன்னால் அவர்கள் “வேண்டாம்” என்று சொல்வார்கள்.

ஆனால் “கை வலிக்குது, கொஞ்சம் இறங்கு” என்று சொன்னால் அவர்கள் இறங்க மாட்டார்கள்.

அதுவே குழந்தைகளின் தனி உலகம்.

சமூகத்தின் பார்வைகளிலும் இன்னொரு பெரிய முரண்பாடு இருக்கிறது. நூலகத்திற்கு செல்வவர்களை சிலர் வித்தியாசமாகப் பார்ப்பார்கள்.

ஆனால் மதுபானம் குடிப்பவர்களை பலர் சாதாரணமாகவே பார்ப்பார்கள்.

அதேபோல் வசதியாக வாழும் ஒருவர் குடித்தால் “வாழ்க்கையை சந்தோஷமாக அனுபவிக்கிறார்” என்று சொல்வார்கள்.

ஆனால் வசதி இல்லாத ஒருவர் குடித்தால் “கெட்டுப்போனவன்” என்று சொல்லிவிடுவார்கள்.

இதுவே சமூகத்தின் இரட்டை நிலை.

இந்தச் சிறிய சிறிய உண்மைகள் அனைத்தும் நம்முடைய அன்றாட வாழ்க்கையின் பிரதிபலிப்புகள். அவை சில நேரங்களில் சிரிக்க வைக்கும், சில நேரங்களில் சிந்திக்க வைக்கும்.

ஆனால் ஒரு விஷயம் மட்டும் உறுதி — வாழ்க்கையின் உண்மையான அழகு இந்த சின்னச் சின்ன தருணங்களில்தான் மறைந்திருக்கிறது.