பெரிய பாலூட்டிகளின் இனப்பெருக்க உத்தி: ஏன் குட்டிகள் குறைவு?

தரமா? எண்ணிக்கையா? பெரிய பாலூட்டிகளின் இனப்பெருக்க இரகசியம்

இயற்கையின் படைப்பில் ஒவ்வொரு உயிரினமும் தத்தமது இனத்தை விருத்தி செய்ய வெவ்வேறு வகையான உத்திகளைக் கையாளுகின்றன. ஒரு மீன் ஆயிரக்கணக்கான முட்டைகளை இடும், ஒரு தவளை நூற்றுக்கணக்கான குட்டிகளை உருவாக்கும். ஆனால், யானைகள், பசுக்கள் மற்றும் மனிதர்கள் போன்ற பெரிய பாலூட்டிகள் (Large Mammals) பெரும்பாலும் ஒரு முறைக்கு ஒரே ஒரு வாரிசை மட்டுமே உருவாக்குகின்றன. "ஏன் இந்த முரண்பாடு?" என்று எப்போதாவது சிந்தித்திருக்கிறீர்களா? இது இயற்கையின் ஏதோ ஒரு தற்செயல் நிகழ்வு அல்ல; இது கோடிக்கணக்கான ஆண்டுகளாகப் பரிணாம வளர்ச்சியில் உருவான மிகச்சிறந்த ஒரு உயிர்வாழும் உத்தியாகும். இதனை அறிவியலில் "கே-தேர்வு" (K-selection strategy) என்று அழைப்பார்கள்.

ஒன்று போதும், நன்று போதும்! (Quality Over Quantity)

உயிரியலில் இனப்பெருக்க உத்திகளை இரண்டு முக்கிய வகைகளாகப் பிரிக்கலாம். ஒன்று 'r-தேர்வு' (r-selection), மற்றொன்று 'K-தேர்வு' (K-selection). பூச்சிகள், மீன்கள் போன்ற சிறிய உயிரினங்கள் 'r-தேர்வு' முறையைப் பின்பற்றுகின்றன. அதாவது, மிகக் குறுகிய காலத்தில், அதிக எண்ணிக்கையிலான முட்டைகளையோ அல்லது குட்டிகளையோ உருவாக்கிவிடும். ஆனால், அவற்றின் ஆயுட்காலம் குறைவு, பெற்றோரின் கவனிப்பும் மிகக் குறைவு. இதில் பல குட்டிகள் இறந்து போனாலும், சிலவாவது பிழைத்து இனத்தைத் தழைக்க வைக்கும் என்பதுதான் இம்முறையின் தத்துவம்.

இதற்கு நேர்மாறாக, பெரிய பாலூட்டிகள் பின்பற்றுவது 'K-தேர்வு' முறை. இங்கே முக்கியத்துவம் எண்ணிக்கைக்கு அல்ல, தரத்திற்குத்தான் (Quality). யானை, மனிதன், திமிங்கலம் போன்ற உயிரினங்கள் தங்கள் வாழ்நாளில் மிகக் குறைவான வாரிசுகளையே உருவாக்குகின்றன. ஆனால், அந்த ஒவ்வொரு வாரிசின் மீதும் அவை செலுத்தும் கவனம், ஆற்றல் மற்றும் பாதுகாப்பு மிக அதிகம்.

மாதவிடாய் சுழற்சியும் ஒற்றை முட்டையும்

பெரிய பாலூட்டிகளின் இனப்பெருக்க மண்டலம் வடிவமைக்கப்பட்ட விதமே இந்த உத்தியை அடிப்படையாகக் கொண்டதுதான். உதாரணமாக, மனிதர்கள் மற்றும் பசுக்களின் மாதவிடாய் சுழற்சியை (Menstrual/Estrous Cycle) எடுத்துக்கொள்வோம். ஒவ்வொரு சுழற்சியிலும் பொதுவாக ஒரே ஒரு கருமுட்டை (Egg) மட்டுமே முதிர்ச்சியடைந்து வெளியாகிறது. அரிதாகவே இரட்டையர்கள் அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட கருக்கள் உருவாகின்றன.

ஏன் இயற்கை இப்படி ஒரு கட்டுப்பாட்டை விதித்துள்ளது? இதற்கு முக்கிய காரணம் 'ஆற்றல் மேலாண்மை' (Energy Investment). ஒரு புதிய உயிரை உருவாக்குவது என்பது சாதாரணமான விஷயம் அல்ல. அதற்குத் தாயின் உடலில் இருந்து மிகப்பெரிய அளவில் ஊட்டச்சத்துக்களும், ஆற்றலும் தேவைப்படுகின்றன. பெரிய பாலூட்டிகளின் குட்டிகள் அளவில் பெரியவை மற்றும் சிக்கலான உடல் அமைப்பைக் கொண்டவை. பல குட்டிகளை ஒரே நேரத்தில் சுமப்பது தாயின் உயிருக்கு ஆபத்தை விளைவிப்பதோடு, உருவான எந்தக் குட்டியும் முழுமையான வளர்ச்சியடையாமல் போகும் வாய்ப்பையும் அதிகரிக்கும். எனவே, ஒரு நேரத்தில் ஒரு கருவை மட்டும் உருவாக்கி, அதற்குத் தேவையான அத்தனை சத்துக்களையும் கொடுத்து ஆரோக்கியமான வாரிசாக மாற்றுவதே இந்த உயிரினங்களின் வெற்றியாகும்.

நீண்ட கர்ப்ப காலம்: ஒரு தவமும் காத்திருப்பும்

பெரிய பாலூட்டிகளில் கர்ப்ப காலம் (Gestation Period) மிக நீண்டதாக இருப்பதைக் காணலாம்.

• மனிதர்கள்: சுமார் 9 மாதங்கள் (280 நாட்கள்).

• பசுக்கள்: சுமார் 9.5 மாதங்கள்.

• யானைகள்: ஆச்சரியப்படும் விதமாக சுமார் 22 மாதங்கள்! (கிட்டத்தட்ட 2 ஆண்டுகள்).

இந்த நீண்ட காலம் எதைக் குறிக்கிறது? கருவில் இருக்கும் சிசுவின் மூளை வளர்ச்சி, எலும்புக்கூடு மற்றும் உறுப்புகளின் முழுமையான உருவாக்கத்திற்கு இந்த அவகாசம் தேவைப்படுகிறது. குறிப்பாக, மனிதக் குழந்தைகளின் மூளை வளர்ச்சி மிகவும் சிக்கலானது. மீன் குஞ்சு முட்டையிலிருந்து வெளிவந்த உடனேயே நீந்தத் தொடங்கிவிடும். ஆனால், பாலூட்டிகளின் குட்டிகள் (குறிப்பாக மனிதக் குழந்தைகள்) முழுமையாக முதிர்ச்சியடைய நீண்ட காலம் தேவைப்படுகிறது.

யானைகளின் 22 மாத கர்ப்ப காலம், ஒரு குட்டி யானை பிறந்தவுடனேயே எழுந்து நடக்கவும், மந்தையுடன் சேர்ந்து பயணிக்கவும் தேவையான வலிமையைப் பெற உதவுகிறது. இந்த நீண்ட காத்திருப்பு, தாயின் உடலில் இருந்து சேய்க்குத் தேவையான ஊட்டச்சத்துக்களைப் பரிமாறிக் கொள்ளும் ஒரு தீவிரமான செயல்முறையாகும்.

தாய்மையின் அர்ப்பணிப்பு (Parental Investment)

குட்டி பிறந்தவுடனேயே பெரிய பாலூட்டிகளின் கடமை முடிந்துவிடுவதில்லை; சொல்லப்போனால், அப்போதுதான் அது முழுவீச்சில் தொடங்குகிறது. பாலூட்டிகள் என்ற பெயரே, குட்டிகளுக்குப் பால் கொடுத்து வளர்ப்பதால் வந்ததுதான். தாய்ப்பால் என்பது வெறும் உணவு மட்டுமல்ல, அது நோய் எதிர்ப்பு சக்தியையும் (Antibodies), பாசத்தையும் கடத்தும் ஒரு ஊடகம்.

• ஆற்றல் செலவு: ஒரு தாய் தன் குட்டிக்குப் பால் கொடுக்கும்போது, தன் உடலில் சேமித்து வைத்திருக்கும் ஆற்றலின் பெரும்பகுதியைச் செலவிடுகிறாள். இது ஒரு மிகப்பெரிய உயிரியல் தியாகம்.

• பாதுகாப்பு: குட்டி தன்னைத்தானே பாதுகாத்துக் கொள்ளும் வரை தாய் அதனைப் கண்ணும் கருத்துமாகப் பாதுகாப்பாள். ஒரு மாடு தன் கன்றுக்காகப் புலியையும் எதிர்க்கும். யானைகள் மந்தையாகச் சேர்ந்து குட்டியை நடுவில் வைத்துப் பாதுகாக்கும். மனிதர்களின் குழந்தைப் வளர்ப்பைப் பற்றிச் சொல்லவே வேண்டாம், அது பல வருடங்கள் நீளும் ஒரு செயல்முறை.

இந்த அதிகப்படியான முதலீடு (High Investment) இருப்பதால் தான், இயற்கை எண்ணிக்கையைக் குறைத்துவிட்டது. "பத்து பிள்ளைகளைப் பெற்றுப் பட்டினி போடுவதை விட, ஒரு பிள்ளையைப் பெற்று ராஜா போல வளர்ப்பது மேல்" என்ற பழமொழி, உயிரியல் ரீதியாகவும் இந்த விலங்குகளுக்குப் பொருந்தும்.

அறிவுசார் வளர்ச்சி மற்றும் சமூகக் கட்டமைப்புகள்

குறைவான எண்ணிக்கையில் குட்டிகளை ஈனுவதற்கு மற்றொரு முக்கிய காரணம் அறிவுசார் வளர்ச்சி. யானைகள், டால்பின்கள், மனிதர்கள் போன்ற உயிரினங்கள் உயர்ந்த அறிவுத்திறன் கொண்டவை. இவற்றுக்குத் தப்பிப்பிழைக்க வெறும் உள்ளுணர்வு (Instinct) மட்டும் போதாது; கற்றல் (Learning) அவசியம்.

குட்டிகள் தங்கள் பெற்றோரிடம் இருந்தும், கூட்டத்திடம் இருந்தும் வேட்டையாடுவது எப்படி, உணவைத் தேடுவது எப்படி, ஆபத்திலிருந்து தப்பிப்பது எப்படி என்பதைக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும். இதற்கு நீண்ட இளமைக்காலம் தேவைப்படுகிறது. ஒரே நேரத்தில் பல குட்டிகள் இருந்தால், தாயால் ஒவ்வொரு குட்டிக்கும் தனித்தனியாகக் கற்றுக்கொடுக்க முடியாது. ஒரு குட்டி இருக்கும்போது, தாய் அதனுடன் அதிக நேரம் செலவிட்டு, வாழ்க்கைக்குத் தேவையான அனைத்து திறன்களையும் கற்றுக்கொடுக்க முடிகிறது.

பரிணாம வளர்ச்சியின் ஆபத்துகள்

இந்த 'K-தேர்வு' முறையில் நன்மைகள் பல இருந்தாலும், இதில் சில ஆபத்துகளும் உள்ளன.

1. இனப்பெருக்க விகிதம் குறைவு: ஒரு யானையின் வாழ்நாளில் அது ஈனும் குட்டிகளின் எண்ணிக்கை மிகவும் குறைவு. ஏதோ ஒரு நோயினாலோ அல்லது வேட்டையாடப்படுவதாலோ அந்த இனம் அழியத் தொடங்கினால், அது மீண்டும் பழைய நிலைக்குத் திரும்ப மிக நீண்ட காலம் ஆகும். (உதாரணம்: காண்டாமிருகங்கள் மற்றும் யானைகளின் எண்ணிக்கை குறைவதற்கு இதுவும் ஒரு காரணம்).

2. பெரிய இழப்பு: இவ்வளவு காலம் சுமந்து, ஆற்றலைச் செலவழித்துப் பெற்ற ஒரே ஒரு குட்டி இறந்துவிட்டால், அது அந்தத் தாய்க்கு ஈடுசெய்ய முடியாத உயிரியல் இழப்பாகும் (Biological Loss). அதனால்தான் இந்த விலங்குகள் தங்கள் குட்டிகளின் மீது அதீத பாசத்துடனும் பாதுகாப்புடனும் இருக்கின்றன.

இயற்கையின் ஒவ்வொரு அசைவும் காரண காரியங்களுடன் பிணைக்கப்பட்டுள்ளது. பெரிய பாலூட்டிகள் ஒரு முட்டை, ஒரு சேய் என்ற கொள்கையைப் பின்பற்றுவது, அவற்றின் சோம்பேறித்தனம் அல்ல; அது அவற்றின் உயிர்வாழும் உத்தி. ஒவ்வொரு உயிரையும் ஒரு தனித்துவமான படைப்பாக, முழுமையான ஆற்றலுடன் உலகிற்குக் கொண்டுவருவதே இதன் நோக்கம்.

மனிதர்களாகிய நாமும் இந்த இயற்கையின் விதியிலிருந்து மாறுபட்டவர்கள் அல்ல. ஒரு கருவை உருவாக்கி, சுமந்து, பெற்று, பேணி வளர்ப்பதில் ஒரு தாய் செலவிடும் ஆற்றலும் அன்பும் அளவிட முடியாதது. இக்கட்டுரையின் மூலம், நம்மைச் சுற்றியுள்ள பசுக்களும், யானைகளும், ஏன் நம் சொந்த இனமும் பின்பற்றும் இந்த ஆச்சரியமான உயிரியல் பின்னணியை நீங்கள் புரிந்திருப்பீர்கள் என்று நம்புகிறோம்.

அடுத்த முறை ஒரு தாய் யானை தன் குட்டியுடன் நடந்து செல்வதைப் பார்க்கும்போது, நினைவில் கொள்ளுங்கள்: அது வெறும் குட்டி அல்ல, அந்தத் தாயின் பல்லாண்டு காலத் தவத்தின் பயன்!