இந்திய வரலாற்றில் அரசருக்கும் அமைச்சருக்கும் இடையேயான நட்பின் சிறந்த எடுத்துக்காட்டாகப் பேசப்படுபவர்கள் அக்பர் மற்றும் பீர்பால். நகைச்சுவை, நுண்ணறிவு, தர்க்கத் திறன் ஆகியவற்றால் பேரரசர் அக்பரின் இதயத்தை வென்ற பீர்பால், முகலாய அரண்மனையில் தனித்த இடத்தைப் பெற்றவர். ஆனால் மக்களை சிரிக்க வைத்த இந்த மேதை, இறுதியில் துயரமான மரணத்தைச் சந்தித்தார் என்பது பலருக்கும் தெரியாத வரலாற்றுச் செய்தியாகும்.
பீர்பாலின் ஆரம்ப வாழ்க்கை
பீர்பாலின் இயற்பெயர் மகேஷ் தாஸ். 1528 ஆம் ஆண்டு இந்தியாவின் வடபகுதியில் பிறந்தார் என்று வரலாற்று ஆய்வுகள் கூறுகின்றன. சிறுவயதிலேயே கவிதை, இலக்கியம், விவேகம் ஆகியவற்றில் ஆர்வம் கொண்டிருந்தார். அவரது திறமைகள் குறித்து அறிந்த அக்பர், அவரை அரண்மனைக்கு அழைத்து, தன் நெருங்கிய ஆலோசகராக நியமித்தார்.
பின்னர் “பீர்பால்” என்ற பட்டத்தை வழங்கி, அவரை தனது நவரத்தினங்களில் ஒருவராக இணைத்தார். முகலாய அரசவையில் ஒன்பது சிறந்த அறிஞர்கள், கலைஞர்கள், அறிவாளிகள் “நவரத்தினங்கள்” என்று அழைக்கப்பட்டனர். அந்த அணியில் பீர்பால் முக்கியமான இடம் பெற்றிருந்தார்.
அக்பர் – பீர்பால் உறவு
அக்பரும் பீர்பாலும் இடையேயான உறவு சாதாரண அரசர்-அமைச்சர் உறவாக அல்ல. அது நண்பர்களின் நெருக்கத்தைப் போன்றது. பல கதைகளில் அக்பர் பீர்பாலிடம் கேள்விகள் கேட்டு, அவர் நகைச்சுவையுடன் பதில் அளிப்பதை காணலாம். இக்கதைகள் இந்தியா முழுவதும் தலைமுறைகள் கடந்து பரவியுள்ளன.
பீர்பால் தன் அறிவால் மட்டுமல்ல, நேர்மையாலும் அக்பரின் நம்பிக்கையைப் பெற்றார். அரசியல் ஆலோசனைகள், சமூக பிரச்சினைகள், நீதித் தீர்ப்புகள் போன்ற பல துறைகளில் அவர் தன் கருத்துக்களை பகிர்ந்தார்.
போர்க்களத்திற்கு சென்ற பீர்பால்
பீர்பால் பொதுவாக அறிவாளி, நகைச்சுவை நாயகன் என அறியப்பட்டாலும், அவர் ஒரு வீரராகவும் இருந்தார். 1586 ஆம் ஆண்டு, அக்பரின் ஆட்சிக் காலத்தில் வடமேற்கு எல்லைப் பகுதியில் உள்ள யூசுப் சாய் பழங்குடியினருக்கு எதிராக முகலாய படை அனுப்பப்பட்டது.
இந்தப் படையெடுப்பில் பீர்பாலும் பங்கேற்றார். அவர் அரசவையில் முக்கியப் பொறுப்பு வகித்தாலும், அரசருக்கான நம்பிக்கை காரணமாக போர்க்களத்திற்குச் செல்லத் தயங்கவில்லை.
துயரமான முடிவு
1586 ஆம் ஆண்டு பிப்ரவரி மாதம், யூசுப் சாய் குலத்தினருடன் நடைபெற்ற போரில் பீர்பால் உயிரிழந்தார். இந்தச் சம்பவம் முகலாய அரசவைக்கு பெரும் அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்தியது. பீர்பாலின் மரணம் குறித்து பல்வேறு வரலாற்றுக் குறிப்புகள் உள்ளன. சிலர் அது திடீர் தாக்குதல் எனவும், சிலர் திட்டமிட்ட சதி எனவும் கூறுகின்றனர்.
எதுவாயினும், பீர்பாலின் உடல் கூட முழுமையாக மீட்கப்படவில்லை என்று வரலாற்றுச் சான்றுகள் தெரிவிக்கின்றன. இது அக்பருக்கு மிகுந்த துயரத்தை அளித்ததாகக் கூறப்படுகிறது.
அக்பரின் துக்கம்
பீர்பாலின் மரண செய்தி அக்பரிடம் சென்றபோது, அவர் ஆழ்ந்த துக்கத்தில் மூழ்கியதாக வரலாற்று குறிப்புகள் சொல்கின்றன. தனது நெருங்கிய நண்பரை இழந்த வேதனையை அவர் நீண்ட நாட்கள் மறக்க முடியவில்லை.
அக்பர் தனது வாழ்க்கையில் பல போர்களையும் இழப்புகளையும் சந்தித்திருந்தாலும், பீர்பாலின் மரணம் அவரை மிகவும் பாதித்ததாக குறிப்பிடப்படுகிறது. அரசவையில் பீர்பாலின் இடம் நிரப்ப முடியாததாகவே இருந்தது.
வரலாறும் புராணமும்
பீர்பாலைச் சுற்றி உருவான கதைகள் பெரும்பாலும் நகைச்சுவை மற்றும் நீதிக் கதைகளாக இருந்தாலும், அவரது உண்மையான வாழ்க்கை அரசியல் மற்றும் போர்க்களச் சவால்களால் நிரம்பியதாக இருந்தது. இன்று நாம் அறிந்திருக்கும் “அக்பர்-பீர்பால் கதைகள்” பலவும் மக்கள் மரபில் உருவானவை.
ஆனால் வரலாற்று உண்மையில், பீர்பால் ஒரு திறமையான நிர்வாகி, கவிஞர், போர்வீரர் மற்றும் அக்பரின் நம்பத்தகுந்த ஆலோசகர் என்பதில் ஐயமில்லை.
இந்திய வரலாற்றில் பீர்பாலின் இடம்
பீர்பால் வெறும் கதைகளின் நாயகன் அல்ல. அவர் முகலாய அரசின் நிர்வாக அமைப்பில் முக்கிய பங்கு வகித்தவர். அக்பரின் மத நல்லிணக்கக் கொள்கைகளுக்கும், கலாசார வளர்ச்சிக்கும் அவர் அளித்த பங்களிப்பு குறிப்பிடத்தக்கது.
அவரது துயரமான மரணம், வாழ்க்கையின் நிலையற்ற தன்மையை நினைவூட்டுகிறது. சிரிப்பையும் அறிவையும் பரப்பிய ஒருவன், போர்க்களத்தில் வீரமரணம் அடைந்தார் என்பது வரலாற்றின் ஒரு சோகமான திருப்பமாகும்.
பீர்பால் நமக்கு சொல்லிக்கொடுப்பது — அறிவும் நகைச்சுவையும் மனிதனை உயர்த்தலாம்; ஆனால் வாழ்க்கையின் முடிவு எப்போது, எங்கே என்று யாருக்கும் தெரியாது என்பதே.